آفرینش بدن برای تحرک و ترک ورزش بهمنزلهٔ عمل برخلاف مقتضای جسم
من در باب ورزش یک وقتهایى سابقها گفتهام ــ حالا نمیدانم ورزشکارهاى ما، جوانهاى ما شنیدهاند و یادشان هست یا نه ــ که اعتقادم این است که ورزش در اصل یک حرفه نیست؛ ورزش یک شأنى از شئون زندگى است، مثل غذا خوردن؛ هر کسى که غذا میخورد، ورزش هم باید بکند. اصلاً خداى متعال، این جسم را طورى آفریده که اگر شما ورزش نکردید، مثل این است که نخوابیدید، مثل این است که غذا نخوردید؛ یعنى خلاف مقتضاى جسم عمل کردهاید. اگر خداى متعال میخواست که این بدن تحرّک نداشته باشد، آن را عضلانى نمىآفرید، آن را با این مفاصل نمىآفرید؛ خب این مفاصل براى این است که باید تحرّک ایجاد کند. انسانى که راه نرود، خم و راست نشود، تکان نخورد، در میدانهاى سخت، بدن خودش را به کار نیندازد، جسم را معطّل گذاشته. بنابراین، ورزش یکى از شئون زندگى است. دید عمومى نسبت به ورزش این است؛ یعنى از دیدگاه من، آن نگاه اصلى و عمومى به ورزش این است: یعنى همه باید …