… بعضیها اعتراف میکنند، آنها واقعاً هم بردۀ یزیدبنمعاویهاند؛ آنها راستیراستی هم شایستۀ بردگیِ کسی مثل یزید هستند که به بندگی و غلامیِ حلقهبهگوش خود درمقابل یزید، به چاکری خود ـ چاکر یعنی برده، یعنی غلام ـ اعتراف میکنند. اما مردان آزاده اعتراف نکردند. سعیدبنمُسیَّب، حواری امام چهارم ـ دو سال بعد از فاجعۀ عاشوراست، [دوران] امامتِ امام چهارم است ـ گفت نهخیر، بنده بردۀ یزید نیستم، من بندۀ خدایم، یزید هم بندۀ خداست. و من میگویم سعیدبنمسیّب، بندۀ برگزیدۀ خداست؛ و یزید، بندۀ مردودِ مطرودِ سیاهرویِ خدا! سعیدبنمسیّب که اعتراف نکرد، دو نفر را انداختند به جانش، یا عمامهاش را به گردنش انداختند یا با دست بهقدری حنجرۀ او را فشردند که یقین کردند مُرده. البته سعیدبنمسیّب در این ماجرا نمرد و ماند تا زمان عبدالملک و آنجا هم باز قهرمانی تشیّع را نشان داد. 152/11/14 [حالا] در همین ماجرا، عُمال خودآگاه و ناخودآگاه دستگاه خلافت را [ببینید] که چگونه اذهان مردم را نسبت به واقعیات اسلامی عوض کردند. (52/11/29) یکی …
رد انحراف او و از حواریون امام سجاد (ع) دانستن او
… بِما سَمِعنا مِن رَسولِ اللهِ ص صلّیاللهعلیهوآله ضَحِکوا»[4] نهفقط قبول نمیکنند، میخندند «وَ اِن سَکَتنا لَمِ یَسَعنا». بعد ماجرایی را ذکر میکند که حضرت حدیثی را نقل کردند برای جمعی، کسی در بین آن جمع بود، استهزا کرد و قبول نکرد آن حدیث را. بعد دربارۀ سعیدبنمُسَیّب و زهری میگوید از منحرفین بودند که البته در مورد سعیدبنمسیّب بنده قبول نمیکنم این را، دلایل دیگری دارد که جزو حواریون امام بوده، اما در مورد زهری و خیلیهای دیگر، همینطور است. بعد ابنابیالحدید عدۀ زیادی از شخصیتها و رجال آن زمان را میشمرد که اینها همه از اهلبیت، منحرف بودند.
رد انحراف سعید بن مسیب و شمردن او از حواریون امام
… علیه و آله) ضَحِکُوا وَ اِن سَکَتنا لَم یَسَعنا؛[22] [وقتی از رسول خدا روایت کنیم، مردم] نهفقط قبول نمیکنند، [بلکه] میخندند! بعد ماجرایی را ذکر میکند که حضرت حدیثی را برای جمعی نقل کردند و کسی در بین آن جمع بود که استهزا کرد و قبول نکرد آن حدیث را؛ بعد دربارهی سعیدبنمسیّب و زُهری، میگوید از منحرفین بودند -که البتّه در مورد سعیدبنمسیّب بنده قبول نمیکنم این را؛ دلایل دیگری دارد که جزو حواریّون امام بوده، امّا در مورد زُهری و خیلیهای دیگر، همینجور است- بعد ابنابیالحدید عدّهی زیادی از شخصیّتها و رجال آن زمان را میشمرد که اینها همه از اهلبیت منحرف بودند؛ بعد نقل میکند از امام سجّاد (علیه الصّلاة والسّلام) که فرمودند: «مَا بِمَکَّةَ وَ المَدِینَةِ عِشرُونَ رَجُلًا یُحِبُّنا»[23] بیست نفر در همهی مکّه و مدینه نیستند که ما را دوست داشته باشند؛ این وضع دوران امام سجّاد است در آنوقتی که ایشان میخواهد شروع کند به …