رفتن به محتوای اصلی

سرگرمی

نام‌های دیگر: تفریح

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

برنامه‌های تفریحی و سرگرم‌کننده، به‌ویژه در رسانه‌ها، و جهت‌گیری آن‌ها.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار مدیران شبکه دوم سیماى جمهورى اسلامى ایران— ۱۳۷۰/۱۱/۰۷

سیر زمانی

از ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳
۱۳۷۰۱۳۸۳

فقط سال ۱۳۷۰همهٔ سال‌ها

لزوم هم‌سویی شوخی و تفریح در برنامه‌ها با ارزش‌های اسلام و انقلاب

… و مانند اینها، همه‌وهمه بایستى در جهت این ارزشها باشد یعنى مهم‌ترین الزام و چهارچوب و کمربندى که بایستى حصار کند مجموعه‌ى برنامه‌ها را و جهت بدهد به این حرکت و تلاش این است؛ یعنى نگاه کنید ببینید ارزشهاى اسلام و انقلاب چیست؛ این ارزشها را به ‌دست بیاورید. شوخى و خنده‌مان هم باید در این جهت باشد؛ سرگرمى و تفریحمان هم بایستى در این جهت باشد. کار روى افکار عمومى مردم مثل این برنامه‌هاى همگانى شما، برنامه‌هاى صبحتان یا مانند اینها، یا برنامه‌هاى خانواده ــ که از برنامه‌هاى خیلى خوب این مجموعه است ــ یا بعضى از برنامه‌هاى دیگر که دارید، همه باید در این جهت باشد. یعنى مراقب باشیم که اشتباه نکنیم.

وجود سیاستی معین در پشت برنامه‌های سرگرمی

… جاهاى دیگر، شرکتهاى خصوصى، فرستنده‌هاى خصوصى، این فرستنده‌هایى که با کابل میفرستند به خانه‌هاى مردم یا حتّى شرکتهاى بزرگ ــ قصدشان این است که مشترى جمع کنند و یک عدّه‌اى بتوانند در وقت فراغت از اینها استفاده کنند، [امّا] فکر یک دولت نمیتواند این باشد. حتّى اگر فرض کنیم که بیشترین محتواى رادیو و تلویزیون را سرگرمى‌ها تشکیل میدهد، باید در پشت سر این سرگرمى‌ها سیاست او را جستجو کرد. معلوم میشود که سیاست او این است که مردم را سرگرم کند. بنابراین یک دولت یک خواسته‌اى دارد، یک هدفى دارد از ایجاد این کانال در سرتاسر کشور و ایجاد این تجهیزات و تشکیلات؛ هدف ما چیست؟ ما میخواهیم چه بکنیم؟ اهداف فرعى البتّه ممکن است وجود داشته باشد، [امّا] هدف اصلى ما، سازندگى مردم است به شکلى که اسلام و انقلاب …