رسیدگی پیوسته به یتیمان برای جبران فقدان پدر و جلوگیری از ضایع شدنشان
… جان تو و جان خدا در یتیمان. یعنى هرچه میتوانید، به یتیم برسید؛ نبادا آن را فراموش کنید. [این] خیلى مهم است؛ ببینید چقدر این انسانشناسِ خداشناسِ روانشناسِ دلسوز، نکتههاى ریز را میبیند. بله، فقط مسئله، مسئلهى یک ترحّم شخصى و یک عاطفهى معمولى نیست. فرزندى که پدرش را از دست داده است، یک انسانى است که یکى از اساسىترین نیازهایش را از دست داده است و آن، نیاز به پدر است؛ باید شما یک جورى جبران کنى. [البتّه] نمیشود که جبران کرد، امّا بایستى مواظب باشید ضایع نشود این جوان، این نوجوان، این کودک. اللهَ اللهَ فِىالاَیتَام فَلا تُغِبّوا اَفواهَهُم؛ نبادا بگذارید اینها گرسنگى بکشند، گاهى چیزى به اینها برسد و گاهى نرسد. فَلا تُغِبّوا، معنایش این است که به اینها برسید از لحاظ وضع زندگى. وَ لا یُضیعوا بِحَضرَتِکُم؛ نبادا اینها با بودن شما ضایع بمانند و …