تنها نقطهاى در عالم اسلام که مسئولان کشور و ادارهکنندگان و مدیران باید از نظر مردم شناختهشده باشند به تقوا و ایمان و تعبّد، ایران اسلامى است؛ این را مردم دنیا میبینند، این را مردم دنیا حس میکنند. بقیّهی کشورها ادّعاى اسلام میکنند و زمامدارانشان، فسّاق و فجّارى در رأس امور قرار میدهند؛ مردم مسلمان هم مشاهده میکنند و تحمّل میکنند؛ چارهاى ندارند.
ادعای ترویج اسلام همراه با فساد و گناهان کبیره
شما ببینید بعضى از کشورهاى اسلامىِ مدّعى اسلامیّت و مدّعى ترویج اسلام را! بعضیها آنقدر پُررو و وقیح هستند که خودشان را بانى اسلام و صاحب اسلام و مروّج اسلام هم به حساب میآورند و معرّفى میکنند؛ درعینحال کپسول فساد و انحطاط و منشأ محرّمات و گناهان کبیره هستند! خب این را مردم دنیا میبینند. مسلمانانى که بصیرند اینها را میفهمند و میدانند که در این صورت اگر پرچم وحدت اسلامى بلند شد، دلهاى مسلمانان بهطور قهرى متوجّه خواهد شد به آنجایى که حقیقتاً در آنجا اسلام حاکم است، حقیقتاً ملاکها و معیارها از اسلام گرفته شده است، …
کوتاهی در وظیفه نسبت به فلسطین بهسبب سرگرمی به مسائل داخلی
این غدّهى چرکین سرطانى را امپریالیستها، دشمنان بزرگ بشریّت در داخل وطن اسلامى و عربى ما کاشتند. امروز این غدّه رشد کرده است، مایهى تفرقهى دولتهاى مسلمان شده است. شما ببینید در میان این سران دولتهایى که نام اسلام بر خود نهادهاند هیچ کدامِ از اینها را، هیچ یک از اینها را شما نمیتوانید نشان بدهید که توانسته باشند به وظائف اسلامى و انسانى و عربى خود بهطور کامل در قبال مسئلهی فلسطین انجام وظیفه کرده باشند، چرا؟ زیرا آنها را سرگرم کردهاند به مسائل داخلى کشورهاى عربى. این فاجعهآفرینى از کجا به وجود آمد؟ از وجود همین غدّهى چرکینى که به نام اسرائیل نامیده میشود و در قلب سرزمینهاى مسلماننشین و عربنشین، این غدّهى چرکین بهوسیلهى دولتها و قدرتهاى بزرگ به وجود آمده است.
خواستن اسلام در برخی کشورها برای تحکیم حکومت، نه عمل به آن
… چرا؟ برای خاطر اینکه خلفایی که در رأس کار بودند، سعیشان این بود که از مفاهیم اسلامی، از احادیث پیغمبر، از آیات قرآن، از احکام دینی به نفع خودشان و برای محکمکردن پایههای حکومت خودشان استفاده کنند و این چیزی است که از دورانهای دوردست در تاریخ وجود داشته. امروز هم شما در بخشی از کشورهای مسلماننشین این را میبینید، که اسلام را میخواهند، قرآن را میخواهند، اما برای محکمکردن پایههای حکومت خودشان میخواهند؛ اسلام را برای اسلام نمیخواهند، قرآن را برای معارفش، برای مفاهیمش، برای عمل به آن نمیخواهند، به دلیل همین هم است که به قرآن عمل نمیکنند.
خیانت بعضی از رؤسای کشورهای اسلامی در مسئلهٔ فلسطین
مسئلهی فلسطین مورد غفلت قرار نگیرد؛ مسئلهی مهمّی است. مسئلهی فلسطین در این دهها سال -شصت هفتاد سال اخیر- همیشه مطرح بوده است؛ گاهی بیشتر، گاهی کمتر؛ و امروز باز جزو آن مواردی است که بیشتر مطرح است، بهخاطر خباثت و مَلعَنتی[6] که صهیونیستها دارند نشان میدهند و بهخاطر خیانت بعضی از رؤسای کشورهای اسلامی. بههرحال امروز محور عمدهی مسائل جهان اسلام مسئلهی فلسطین است، محور اصلی مسئلهی فلسطین است.
آشکار شدن تمایز حاکمان بااخلاص از حاکمان دستنشانده
… مذهبی، چه فجایعی به راه میاندازد؛ ببینید با این اختلافاتی که بین ما مسلمانان به وجود آوردند، رژیم صهیونیستی غاصب چه نفس راحتی میکشد. هر وقتی کشورهای اسلامی و ملتهای اسلامی بخواهند به هم نزدیک شوند، یک توطئهای درست میکنند، یک حادثهای به وجود میآورند. اینها باید چشم ما را باز کند، اینها باید ملتهای مسلمان را بیدار کند، اینها باید چهرهی رؤسا و حاکمان بااخلاص را از حاکمان دستنشاندهی دشمنان ممتاز کند. اینجا صحنهی امتحان است.
ممانعت سران خائن و فاسد از راهیابی ملتها
سران خائن و فاسد، نگذاشتند ملتها راهشان را پیدا کنند. من در مورد مسائلی که در حجّ امسال برای حجّاج پیش آمده است، آنچه که فعلاً میتوانم عرض کنم این است که بگویم: بسیار متأسّفم از اینکه کسانی از برخاستن ندای توحید در کنار خانه توحید و مرکز توحید ممانعت کنند. فعلاً ما در مورد رفتار حکّام و مسؤولین «حجاز» حرفی …
تفاوت برخی سران منفعتطلب با ملتهای مؤمن
… در مقابل اهانت آن بلندگوى شیطان[8] که آیات شیطانى را بر دل مجرمین نازل میکرد، ملّتهاى مسلمان در همه جا چه کردند؛ در اروپا، در آسیا، در پاکستان؛ در همه جا، در همه جا؛ مخصوص جمهورى اسلامى هم نبود. این، اعتقاد و ایمان اسلامى مردم است؛ ملّتها اینجور هستند. حالا ممکن است بعضى از سران هم، دلهاى ناباور و کافرپیشهاى داشته باشند و فقط مصالح خودشان را بسنجند؛ ملّتها این جور نیستند.