رفتن به محتوای اصلی

سازندگی کشور

نام‌های دیگر: سازندگی، آبادانی کشور، آبادانی ایران

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

آبادسازی و توسعهٔ کشور در عرصه‌های گوناگون و تلاش برای آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:مصاحبه با رادیو- تلویزیون اتریش درباره علت ترک عراق‌— ۱۳۵۷/۰۸/۱۰

سیر زمانی

از ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۱
۱۳۵۷۱۳۶۱

فقط سال ۱۳۵۸همهٔ سال‌ها

شاهدها (۵۵ پاراگراف)

لزوم ساختن کشور ویران‌شده با کمک همهٔ اقشار نه دولت یا روحانیون به‌تنهایی

و بحمد الله همه اقشار ملت ما آگاهانه مسائل را حل کرده‌اند و تا اینجا رسانده‌اند؛ و من امیدوارم که از حالا به بعد هم این نهضت را ادامه بدهید و مسائل بعد؛ که مسائل اساسی است و برای ساختن مملکت است. یک مملکتی که ویرانش کردند و رفتند، ساختن لازم دارد. و این احتیاج دارد که همه اقشار ملت کمک کنند و از دولتِ تنها نمی‌آید این کار، از بعضی قشرها نمی‌آید این کار، از روحانیون نمی‌آید این کار. باید همه با هم باشند؛ همان طوری که همه با هم تا کنون پیشرفت کردیم، از حالا به بعد هم، همه با هم باید به پیش برویم. همه با هم به پیش ان شاء الله! [خداوند شما را] حفظ و تایید کند و سعادتمند.

همکاری همهٔ طبقات و زنان و مردان در آباد کردن ویرانهٔ به‌جامانده

… تقریباً بریده می‌شود.- قهری یک آرامش ممکن است ان شاء الله حاصل بشود- و آن وقت هم با همت‌ همه باید درست بشود. یک مملکتی نیست که بتواند یک کسی، شما بنشینید که دولت انجام بدهد. دولت هم یک افرادی هستند مثل شما. آنها هم قدرت همچو زیادی ندارند. آنها هم افرادند. همه باید با هم دست به هم بدهیم. نه مرد تنها، خانمها هم همین طور. طبقه واحد نه، همه طبقات باید دست به هم بدهند تا یک خرابه‌ای که برایشان گذاشتند آباد کنند و زندگی‌شان را در آنجا اداره کنند.

ساخته شدن کشور در گرو ساخته شدن افراد

کشور ما و ملت ما احتیاج به سازندگی دارد. سازندگیهای روحی مقدم بر همه سازندگیهاست. جهاد سازندگی از خود افراد باید شروع بشود و خودشان را بسازند و با شیطان باطنی جهاد کنند که این جهاد منشا همه جهادهایی است که بعد واقع می‌شود. انسان تا خودش را نسازد نمی‌تواند دیگران را بسازد و تا دیگران ساخته نشوند، نمی‌شود که کشور ساخته بشود. جهاد سازندگی از خود آدم باید شروع بشود.

امید به جبران خرابی‌های چندین ساله با قیام همگانی ملت

و ان شاء الله من امیدوارم این طوری که همه ملت قیام کردند برای اینکه مملکت خودشان را درست بکنند، خرابیهای چندین ساله را هم جبران بکنند. همین اجتماعشان پشتوانه‌اش خداست. وَ یَدُ الله مَعَ الْجَماعَه[1]. یک جمعیت وقتی کاری را می‌خواهند انجام بدهند زود انجام می‌گیرد. و این مایه دلخوشی است. و هیچ وقت هم ما مایوس نخواهیم شد از این کارهایی که پیش می‌آید. و با قدرت، با قوه، پیش می‌رویم.

لزوم همت برای ساختن کشور خرابه پس از رفع موانع

وضع این طور بود و بحمد الله شما موانع را مرتفع کردید. آنهایی را که نمی‌گذاشتند کار انجام گیرد، مرتفع شدند. حالا دیگر دست خودمان است، و باید همت کنید برای ساختن یک کشوری که خرابه بود، همت لازم دارد. و مهم این است که افراد، هر یک خودشان را مسئول بدانند. هم مسئولِ خودشان بدانند، هم مسئولِ کارهای دیگران.

لزوم سازنده بودن خود مردم در دوران سازندگی، چنان‌که در نهضت بودند

… تصفیه کند اینها را. اتکال به قدرت خودتان بکنید. همان طوری که می‌بینید خودتان این همه کار را انجام دادید، و می‌گویید استاندار ما همراهی نمی‌کند؛ و شاید بعضی وقتها هم کارشکنی بکند. ابداً اعتنا به همراهی او نکنید، و خودتان کار بکنید [با] اتّکال به قدرت الهی. همان طور که از اول نظرتان به این نبود که این قشرهای بالا به شما کمک بکنند- و نکردند، و کارشکنی هم شاید کردند- همین طور حالایی که به سازندگی رسیدید، خودتان سازنده باشید. خودتان دنبال مطالب خودتان بروید. ملت خودش باید قیام کند. مملکت مال شما است. این مغزها فرار می‌کنند، و مملکت مال شماست. اینها ارزها را برداشتند و فرار کردند، و حالا هم دارند یکی یکی فرار می‌کنند، می‌بینند دیگر اینجا جای دزدی نیست.

ناممکن بودن ترمیم ویرانی پنجاه‌ساله در مدتی کوتاه

و یک مملکت به ظلم کشیده دو هزار و پانصد ساله و به خراب کشیده و ظلم کشیده پنجاه سال، که ما شاهد آن بودیم، نمی‌شود با یک ماه، دو ماه، یک سال، دو سال، تعمیرش کرد، لکن مردم ایران مثل یک سی و پنج میلیون جمعیت محبوس که در حبس را باز کردند و ریختند بیرون، از آن حبس که بیرون آمدند، ناراحتیهای ایام حبس را هم در بیرون دارند. الآن ناراحتیهایی که این ناراحتیها هم همان ارث رژیم سابق است؛ یعنی اشخاصی که پنجاه سال تحت فشار بودند، اختناق بوده است، الآن یکدفعه خودشان را آزاد می‌بینند، ناراحت بودند، حالا خودشان را می‌بینند آزادند، حالا که آزادند، فکر این‌ معنا را نمی‌کنند که از این حبس که بیرون آمدند، خودش یک نعمت بسیار بزرگی بود که محتاج به تشکر …

ناممکن بودن سازندگی در منطقهٔ ناآرام و جنگ‌زده

… به زبانهای خارجی چنانچه پخش می‌کنید، بگویید مسائل ایران را. مسائل ایران، مسائلی نیست که مثلًا یک مسائلی باشد که بخواهند مردم را زیر بار ستم مثلًا چه بکنند. همین چند وقتی بود که باز اسلام تحقق پیدا نکرده است؛ مهلت نمی‌دهند که برنامه‌های اسلامی تحقق پیدا بکند؛ مگر می‌شود یک جایی را اصلاح کرد وقتی شلوغ است و بهم ریخته. وقتی جنگ است در یک جایی که نمی‌شود رفت خانه ساخت؛ نمی‌شود رفت‌ اسفالت کرد؛ نمی‌شود رفت مریضخانه درست کرد. خوب، نمی‌گذارند اینها. اینها را بیرون کنید از مناطق خودتان، آن وقت ببینید چه خواهد شد در اینجا، و همین طور سایر مناطق.

نیاز به قدم‌های مثبت و تدریجی با کمک همه برای سازندگی

… که محمد رضا می‌گفت؛ یعنی انقلابی است که ضایعاتش کم بوده؛ و لو خوب، داشته است؛ زیاد هم ضایعات داشت؛ اما ضایعات نسبت به انقلابات دیگر بسیار کم بوده است؛ و آن چیزهایی که به دست آمده بسیار زیاد؛ یعنی قدرتی را که هیچ تصور نمی‌شد که شکسته بشود این انقلاب شکست. و البته محتاج است حالا به قدمهای مثبت برای سازندگی و باید بتدریج و به کمک همه ان شاء الله تحقق پیدا بکند.

آشفتگی همهٔ عرصه‌ها پس از سقوط رژیم و لزوم مشارکت همه در سازندگی

… را شکستیم؛ شماها شکستید؛ قدرت ملت شکست؛ اسلام شکست؛ قرآن شکست؛ ماها چیزی نیستیم؛ ایمان مردم شکست این سد را؛ این سد شکسته شد، پشت سد وقتی که وارد شدید، دیدید که همه چیز آشفته است. نه فقط دانشگاه آشفته است، دانشگاه شما هم آشفته است؛ منبرهایمان هم آشفته است؛ محرابهایمان هم آشفته است.- عرض کردم چون خودمانی هستیم باید بگویم- مجامع علمیمان هم آشفته است. پشت این سد همه چیز را ما آشفته دیدیم و باید همه در سازندگی این آشفتگیها شرکت کنیم. به عهده یکی گذاشتن یا یک جمعی گذاشتن یک امری است که نخواهد شد. اگر شما بخواهید که این آشفتگیها را به عهده دولت بگذارید، به عهده مثلًا مراجع عظام بگذارید، نمی‌شود.

نیاز کشور به نیرو و لزوم خدمت طولانی همگان

… می‌کنم از شما که برای دیدن من آمدید، و امیدوارم که شما موفق باشید که حالا هم که بازنشسته هستید از کار بازننشینید؛ مشغول بشوید. مملکت ما محتاج به نیروست؛ و شما می‌گویید صد هزار نفر، صد و پنجاه هزار نفر نیرو هستید. این نیرو را هدر ندهید؛ یک کاری انجام بدهید. و ان شاء الله موفق باشید در سازندگی مملکتتان. باید طولانی خدمت بکنید؛ همه‌مان باید خدمت بکنیم. ان شاء الله امیدوارم که موفق باشید.

لزوم ساختن دوباره پس از چپاول و بدهی‌های رژیم گذشته

… است. الحمد للَّه آن دستها قطع شد، و آن ظلمها دیگر برنمی‌گردد. و من امیدوارم که این موهبتی را که خدای تبارک و تعالی به ما فرمود و ما را آزاد کرد از قیود و مملکت ما را از دست دیگران و از دست اجانب نجات داد، همین نعمت باقی باشد تا آخر؛ و مملکت مال خودتان باشد. و این نعمت بزرگی [است‌] که خدای تبارک و تعالی به ما داد که قطع دست این رژیم خائن از مملکتمان و چپاولگری‌ها شد، منتها اینها هر چه بود بردند. الآن در بانکها قرضهای زیادی هست که به عهده دولت است، و این قرضهایی است که اینها کرده‌اند و یک چیزهایی را گرو گذاشتند و رفتند، و باید از این به بعد ساخت از سر.

لزوم ایجاد تحول و سازندگی به دست هر کس در جایگاه خود

امروز که مملکت دست خود شما و مقدراتش دست شماها هست، هر کس در هر محلی که هست باید یک سازندگی، یک تحول، ایجاد کند. تحول به این معنا که رادیو تلویزیون در زمان طاغوت کارهای طاغوتی می‌کرد. نصف کارش به این می‌گذشت که جوانهای ما را تضعیف کند به واسطه موسیقی. موسیقی تضعیف می‌کند روح انسان را. موسیقی اسباب این می‌شود که انسان از استقلال فکری می‌افتد. نصف کار رادیو تلویزیون قضیه …

لزوم سازندگی مادی و معنوی کشور

... ما باید سازندگی کنیم، چه سازندگیهای مادی و چه معنوی. معنویات این کشور را اینها از بین برده‌اند. نیروهای انسانی را از بین برده‌اند. کوشش کردند که نگذارند روحانیت به شغل مقدس خودش آن طور که می‌خواهد ادامه بدهد. کوشش کردند که نگذارند دانشگاه به آن طوری که باید دانشگاه باشد انجام وظیفه کند و همین طور همه قشرها را. …

توان ملت در ادارهٔ کشور با انجام درست کار هر کس در جای خود

مملکت عبارت از این آب و خاک است؛ جمعیتش هم عبارت از این ملت است؛ این آب و خاک دستِ این ملت است؛ این ملت وقتی همه‌شان دست به هم دادند، یعنی هر کدام در آن محلی که هست آنجا را خوب اداره بکند، باغبان توی باغ که هست باغ را خوب اداره بکند. کشاورز هم در صحرایی که هست کشاورزی‌اش را خوب اداره بکند، نخست وزیر هم در نخست‌وزیری‌اش خوب اداره بکند، وزرای دیگر هم همین طور، اداره دیگر هم همین طور، پاسبان هم همین طور، همه اگر بنا شد که یک همچو نظری تو کار باشد و همان طوری که همه‌تان با یک فریاد الله اکبر کَندید یک کوه بزرگ را و ساقط کردید یک امپراتوری 2500 ساله را، و این ایمان بود که این کار را کرد و این اسلام بود که این کار را کرد، اینجا را هم می‌توانید.

لزوم رفع آشفتگی‌ها و آغاز سازندگی با همت همگانی

… که انقلاب کردند اسلامی بودند؛ مردمی نبودند که بخواهند بیجا خرابکاری بکنند؛ به حد خودشان کردند، به آن اندازه‌ای که مفید بود می‌کردند، به آن اندازه‌ای که مجاز بود می‌کردند. و لهذا بعد از انقلاب این طور آشفتگیهایی که در جاهای دیگر بود، این طور آشفتگیها نیست. البته یک گوشه‌هایی از آن رژیم باز باقی است، و یک عمالی هم از خارجیها باز در بین مردم باقی هست لکن آن هم باید به همت ملت، به همت همه- با هم- این آشفتگیها ان شاء الله رفع بشود، و بعد هم با همت همه سازندگی شروع بشود، به همت همه، اسلام آن طوری که خدای تبارک و تعالی امر فرموده است تحقق پیدا بکند.

نیاز اصلاح کشاورزی، کارخانه‌ها و بودجه به زمان

حالا که رفتند ما دیگر از چه بترسیم؟ ما خودمان درست می‌کنیم مسائل را. منتها البته وقت لازم دارد، کشاورزی وقت لازم دارد؛ موانع باید رفع بشود. کارخانه‌ها وقت لازم دارد تا راه بیفتد. بودجه کم کم درست بشود. بودجه مملکت- خوب- آن هم هر چی داشتیم خوردند و رفتند. حالا از سر، ما باید فکر کنیم. و مهمش این است که نه خودمان روحمان را ببازیم، و نه دیگران روحشان را مایوس کنیم. خودمان قوی باشیم. ما کار مهم را کردیم؛ کارهای دیگر کارهای مهم نیست. ما درست می‌کنیم کار را؛ …

آبادی کشور با به راه افتادن کارخانه‌ها و مهلت دادن کارگران

… را به زمین زده‌اند، از بین بردند، حالا بر شماست که بعد از اینکه مملکت مال خود شما شده است و دست اجانب کوتاه شده است، به کشاورزی خودتان ادامه بدهید و مهلت بدهید که دولت به شما کمک بکند و می‌کند کمک، آن قدری که می‌تواند کمک می‌کند. شما برادران کارگر ما هستید؛ در کارخانه‌ها بگذارید چرخ کارخانه‌ها به راه بیفتد تا اینکه این مملکت آباد بشود برای همه، برای شما. شما بگذارید، مهلت بدهید که این کارخانه‌ها به راه بیفتد و چرخ مملکت به جنبش بیفتد و شما همه با ما برادر هستید و ما همه در خدمت شما هستیم. شمایید که می‌توانید مملکت را اداره کنید و می‌توانید این آشفتگیها را از بین ببرید.

لزوم کوشش همهٔ اقشار با هم برای راه انداختن چرخ‌های کشور

شما می‌دانید که اینها رفتند و آشفته کردند این مملکت را. شما می‌دانید که اینها چپاول کردند و رفتند و خزاین ما را تهی کردند و رفتند. حالا باید همه ما با هم، یک قشر تنها نه- تمام- همه با هم کوشش کنیم و این چرخهای مملکت را راه بیندازیم تا اینکه مملکت ما سر و صورتی پیدا بکند. اسلام برای شما حقوق قائل هست؛ حق همه را خواهد داد. برای همه زنها و مردهای کارگر، برای همه زنها و مردان دهقان حق قائل است اسلام، و آنها را عزیز می‌شمارد و حق آنها را به آنها رد خواهد کرد. شما بگذارید که اسلام تحقق پیدا بکند، جمهوری اسلام با احکام نورانی اسلام …

امید به رفع مشکلات با همت همهٔ اقشار و نیاز به مهلت

… سر جایش بود، آن وقت می‌گفتیم به دولت، که خوب، شما که پول دارید و خزینه دارید، یا الله، چرا نمی‌کنید؟ اما تهی کردند خزینه را، بردند همه را؛ دزدیدند، غارت کردند؛ خودشان و آن بستگانشان بانکها را خالی کردند، همه چیز ما را بردند و ما را به این حال فلاکت نشاندند. لکن من امیدوارم که به خواست خدا و به عنایتی که خدا به این مملکت دارد، به این مملکت اسلامی دارد، با خواست خدا، با همت همه برادرها، همه اقشار، این اشکالات رفع بشود، با یک مهلتی. باید ما همه صبر کنیم و مهلت به ما داده بشود.

لزوم بیداری ملت و اشتغال به سازندگی با صبر انقلابی

… با پشتیبانی خدای تبارک و تعالی، شروع و به اتمام برسانیم. بدخواهان نمی‌خواهند ببینند، که جنبه سازنده اسلام نمایش پیدا کند در دنیا، تا مکتبهای دیگر را دفن کند. بدخواهان این چرخی که راه افتاده است ... نمی‌خواهند بگذارند که به راه خودش ادامه دهد و سازندگی کند. شما ملت باید بیدار باشید، و با صبر انقلابی، اشتغال به سازندگی پیدا کنید.

ضرورت برداشتن قدم‌های سازندگی و مانع‌تراشی دشمنان در برابر آن

… ایران خراب را آباد کنیم، امروز دستهای مرموزی از آستین بیرون آمده است و بین اقشار ملت تفرقه می‌اندازد. باید شما پاسداران اسلام، شما جوانان که سربازان امام زمان- سلام الله علیه- هستید، باید با هوشیاری، با اراده قوی، با مشت محکم، جلوی این توطئه‌ها را بگیرید. گمان نکنید که ما به آخر رسیدیم و ما پیروز شدیم؛ ما بین راه هستیم و باید قدمهای دیگر برداریم. امروز می‌خواهند نگذارند ما جلو برویم و قدمهای دیگری را که برای سازندگی است برداریم. با اسمهای مختلف،[1] با بهانه‌های مختلف، با نیتهای فاسد، با اغراض بسیار و شیطانی، قیام می‌کنند، راهپیمایی می‌کنند و می‌خواهند ملت ما را نگذارند وحدت کلمه داشته باشد. می‌خواهند ایجاد اختناق بکنند.

موکول بودن پرداختن به سازندگی به رسیدن به مقصد نهایی

… و دنبال آن است. همه جهات مربوط به خودتان را رها کردید و وجهه قلبتان خدا بود و اینکه اسلام را می‌خواهیم زنده کنیم. از ظلم و از بیدادگریها به تنگ آمده بودید. توجه کرده بودید به عدالت الهی. و آن روزی که پیش می‌رفتید هیچ در فکر نبودید. همه به فکر آن مقصد بودید. این معنا اگر از دست شما گرفته بشود و حالا [دائماً] مربوط باشد به کارهای خودتان، اگر ما به آخر رسیده بودیم، آن وقت وقت این بود که بنشینیم راجع به اینکه چه باید بکنیم، سازندگی. اما ما به آخر نرسیدیم ما. الآن نظیر همان وقتهاست که توی خیابانها فریاد می‌زدید. حالا آن جهت خیابانی‌اش از بین رفته است لکن مواجهید با یک قدرت بالاتر و آن قدرت امریکا و دیگران.

لزوم کمک همگانی برای اصلاح مملکت آشفته

… در آن تصرف بکند. تا خیانت بزرگان نباشد، دولتهای خارج نمی‌توانند تصرف بکنند. خیانت هست که اسباب این می‌شود که اینها راهشان را باز می‌کنند؛ مستشار می‌آورند- نمی‌دانم- کارشناس می‌آورند؛ از این بساط درست می‌کنند. این خیانت است که راه آنها را باز می‌کنند. اگر یک دولت غیر خائن باشد، راه باز نمی‌شود بر آنها که بیایند منافع ما را ببرند و حالایی که مملکت رسیده به خودمان ببینیم که یک مملکت آشفته و از بین رفته و همه چیزش از بین رفته، و باید همه با هم کمک کنند تا اینکه اصلاح بشود.

سازندگی با همهٔ ملت پس از کنار رفتن اخلالگران

… توی کارخانه‌ها می‌روند و توی کشاورزها می‌روند و توی دانشگاهها می‌روند و- نمی‌دانم- این طرف و آن طرف می‌روند، باید اینها را بشناسیم که اینها چه اشخاصی هستند. و اینها را بشناسانیم به ملت، تا ملت از اینها احتراز کند؛ و اینها را دمشان را بگیرد و بیرونشان بکند. و بعد این مراحل که طی شد و این قشرها از بین رفتند، آن وقت سازندگی هم با همه ملت است. همه با هم، همه با هم شکستیم، همه با هم باید این سازندگی را بکنیم. الآن وقت این کار است.