سابقهٔ بد دبیرکل نزد مسلمانان و ممانعت از کمک و تسلیح مسلمانان بوسنی
بنده عرض میکنم: دبیر کلّی[3] که امروز در رأس تشکیلات سازمان ملل است، بداند چنان سابقه بدی برای خود در بین مسلمین ایجاد کرد که دیگر به هیچ قیمتی اصلاح نخواهد شد. مسلمانان دنیا میبینند که در بوسنی چه اتّفاق میافتد. لذا در برههای گفتند: «به ما اجازه بدهید برویم به آنها کمک کنیم؛ چرا که به طرف مقابلِ مسلمانان بوسنی کمک میشود.» گفتند: «نمیشود.» گفتند: «اجازه بدهید تسلیحات برایشان بفرستیم.» گفتند: «نمیشود.» ظاهر حرف هم این است که «به هیچ طرف، تسلیحات نمیدهیم.» اما یک طرفِ نزاع، تمام امکانات تسلیحاتی دولت سابق یوگسلاوی را در اختیار دارد؛ امکانات همان دولتی را که سالهای متمادی از عراق پشتیبانی تسلیحاتی میکرد و تانک و دیگر سلاحها برایش میفرستاد. امروز، آن همه امکانات در اختیار صربهاست. یک طرف هم، دست خالی است. مردم بیپناه یک شهر. زن و بچهای که در یک شهر زندگی میکنند.
ممانعت از حضور نیروی حائل کشورهای مسلمان در بوسنی
گفتند: «سربازان سازمان ملل را میفرستیم.» ملتهای اسلامی گفتند: «اجازه بدهید ما هم جزو سربازان سازمان ملل برویم آنجا و حائل شویم.» گفتند: «نمیشود.» نه فقط از جمهوری اسلامی، که تقریباً از هیچ کشور مسلمانی نگذاشتند نیروی حائل به آنجا فرستاده شود! این یعنی چه؟ یعنی به سربازانی که آنجا میفرستند، باید بگویند: «وقتی رفتید، به صربها کمک کنید.» به مسلمان که نمیتوانند این را بگویند. لذا، نمیگذارند مسلمان برود.
بدترین امتحان در قضیهٔ بوسنی
… اسلامی و قرآنی به وجود آورند! این امر، متوقّع نبود. آنچه که استکبارِ مسلّط بر دنیا را نسبت به مسلمین مظلوم «بوسنی هرزگوین» این طور خشمگین کرده است، وجود کشوری در اروپاست که ملت آن مسلمانند. آنها نمیتوانند چنین ملتی را تحمّل کنند. این وضع مسلمین در دنیاست. آن وقت سازمانهای بینالمللی - و بدتر و زشتتر از همه، سازمان ملل - در این قضیه، بدترین امتحانها را دادند.
طرح اتهامهای دروغ علیه ایران در سازمان ملل و کمیسیون حقوق بشر
ببینید این حرف و ادّعا، چقدر مسخره است! چنین حرفهایی را شایع میکنند؛ به سازمان ملل و کمیسیون حقوق بشر میبرند؛ بعد روزنامهها و مجلاّت و رادیوها و تلویزیونها، به انتشار آن میپردازند. یک مدّت که خسته شدند، دست نگه میدارند و باز بعد از یک ماه دیگر، همان حرفها را دوباره، سه باره و چهارباره تکرار میکنند! از اوّلِ انقلاب تاکنون، همین حرفها مطرح است و البته یک عدّه آدم …