و من امیدوارم که این حس و این ایمان در ما پیدا بشود و تقویت بشود امیدوارم که این مسلمین به خود بیایند. شما میبینید که در حالی که صدام آن کار را کرد، آن جرم را مرتکب شد، ما را محکوم کردند به جای اینکه اینها بنشینند با هم و بگویند کسی که روی مسلمین، روی ملت عرب، روی ملت غیر عرب، روی فارس، روی همه، بمبهای شیمیایی میریزد، این محکوم است در دنیا، لکن مجامع دنیا یک کلمهای میگویند، باز هم میگویند باز معلوم نیست که مال آنجا باشد، معلوم نیست که اینها آن باشد و ما را محکوم میکنند. در مقابلش در عین حالی که سازمان بین المللی[2] این مساله را تعقیب دارد میکند، دنبالش بیفاصله ایران را برای نقض حقوق محکوم میکند. این توطئه است برای پوشاندن او. یا بعدها نمیگویند، یا اگر بگویند با این توطئه میخواهند روپوشی از آن بکنند، لکن ما متوسل هستیم …
پشتیبانی با گفتار و سکوت از جنایتکاران
این گونه اعمال، خوی شیطان صفتان و درندگان منحرف است. تعجب از مدعیان دروغین طرفداران حقوق بشر است که این جنایتپیشگان را در اطراف جهان برای این اعمال تشویق میکنند و به آنان کمکهای تسلیحاتی و تبلیغاتی میکنند. تعجب از سازمانهای عریض و طویل بین المللی است که گاه با گفتار و گاه با سکوت خود از اینان پشتیبانی میکنند. باید ملتهای مظلوم چشم امیدی به اینان نداشته و بدانند که آنها جز در خدمت زورگویان و قدرتمندان نیستند و ابرقدرتها جز در پی مطامع خود نمیباشند. این ملتهای مستضعف هستند که باید در مقابل ظالمان و جنایتکاران قیام کنند و با اتکا به خدای تعالی از هیچ قدرتی نهراسند و …