رفتن به محتوای اصلی
بازگشت به نمایهٔ «سازمان‌های بین‌المللی»

مقایسهٔ دیدگاه رهبران دربارهٔ «سازمان‌های بین‌المللی»

برجسته‌ترین پاراگراف‌های هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.

تهیه‌شده با هوش مصنوعینهادهای جهانی و منطقه‌ای میان دولت‌ها و عملکرد آن‌ها در مسائل ایران و جهان.

امام خمینی

محکوم کردن ایران به جای صدام

و من امیدوارم که این حس و این ایمان در ما پیدا بشود و تقویت بشود امیدوارم که این مسلمین به خود بیایند. شما می‌بینید که در حالی که صدام آن کار را کرد، آن جرم را مرتکب شد، ما را محکوم کردند به جای اینکه اینها بنشینند با هم و بگویند کسی که روی مسلمین، روی ملت عرب، روی ملت غیر عرب، روی فارس، روی همه، بمب‌های شیمیایی می‌ریزد، این محکوم است در دنیا، لکن مجامع دنیا یک کلمه‌ای می‌گویند، باز هم می‌گویند باز معلوم نیست که مال آنجا باشد، معلوم نیست که اینها آن باشد و ما را محکوم می‌کنند. در مقابلش در عین حالی که سازمان بین المللی[2] این مساله را تعقیب دارد می‌کند، دنبالش بی‌فاصله ایران را برای نقض حقوق محکوم می‌کند. این توطئه است برای پوشاندن او. یا بعدها نمی‌گویند، یا اگر بگویند با این توطئه می‌خواهند روپوشی از آن بکنند، لکن ما متوسل هستیم …

در خدمت قدرت‌های بزرگ بودن و سکوت در برابر جنایات صدام

امریکا و امثال آن که ادعای بیطرفی می‌کنند و معلوم است که در جنایات شریکند چه جوابی دارند؟ مجامع بین المللی و حقوق بشر، این دست نشاندگان امریکا و ابرقدرت‌ها، از این جنایاتی که به بشریت وارد شده است، می‌گذرند. افرادی که آمدند و دیدند که چه جنایاتی صدام کرده است و تصدیق کردند و گزارش دادند، پس چرا مجامع بین المللی هیچ نگفتند؟ اصلًا مجامع بین المللی لفظی است در خدمت قدرت‌های بزرگ، نه در خدمت مظلومین و محرومین. هر ملتی باید خودش در مقابل جنایات بایستد، و ایران ثابت کرد که در مقابل جنایات قدرت‌ها ایستادگی می‌کند. مردم ما در مقابل آن رژیم جنایتکار ایستادند و بیرونش کردند و سستی نکردند. امروز هم مردم ما در مقابل این جنایات سستی نخواهند کرد. این جنایات، مردم و دولت را …

پرسش از گزارش هیئت رسیدگی به خرابی‌های ایران و عراق و واقعی بودن آن

حالا من نمی‌دانم که این آقایانی که آمدند و رسیدگی کردند به خرابیهای ایران و رفتند در عراق هم یک دسته فقط مجروح جنگی را آوردند به آنها نشان دادند که اینها در بین شهرها این طور شدند، لکن خرابی‌ای نداشتند که نشان بدهند شاید دو تا دیوار هم خراب کردند که نشان بدهند، آیا اینها بعد چه خواهند گفت؟ خواهند گفت که هم ایران خلاف کرده و هم عراق، دیگر هیچ حرف دیگری نیست؟ یا واقعاً اینها می‌خواهند رسیدگی کنند و می‌خواهند بفهمند که اندازه چی بوده، ایران چه کرده، آنها چه کردند؟

سکوت عفو بین‌الملل و شورای امنیت دربارهٔ جنایات جنگ

… و کوششهای آنها را برای اسلام و مسائل ایران را در آنجا منعکس کنید. ما که دستمان از تبلیغات کوتاه است، نسبت به آنها نمی‌توانیم آن قدر تبلیغ داشته باشیم؛ همه رسانه‌های گروهی در دست دشمنان ماست و هر روز هم تبلیغ می‌کنند و هر روز هم ایران را محکوم می‌کنند. این سازمانهایی که همه‌شان نوکر امریکا و امثال او هستند. سازمان عفو بین المللی- نمی‌دانم- شورای امنیت و امثال اینها که ملاحظه می‌کنید در طول این جنگی که صدام و صدامیان به ما تحمیل کردند و آن قدر از شهرهای ما را کوبیدند و آن قدر جوانهای ما را کشتند و آن قدر صغیر و کبیر و مردم و زن را زیر آوارها دفن کردند، یک کلمه راجع به این مسائل ذکر نکردند و کاش ذکر نمی‌کردند.

دست‌نشاندگی و خدمت شورای امنیت و عفو بین‌الملل به قدرت‌ها

دنیا امروز گرفتار جهانخواران و غارتگرانی است که کشورها را به آتش می‌کشند و غارت می‌کنند و نیز گرفتار وابستگان آنان است که منافع ملتها و کشورهای خود را فدای منافع ابرقدرتها می‌کنند و همچنین گرفتار سازمانهای دست نشانده قدرتهای بزرگ بویژه امریکاست که با اسم بی‌محتوای شورای امنیت و عفو بین المللی و حقوق بشر و از این قبیل مفاهیم بی‌محتوا که به قدرتهای بزرگ خدمت می‌کنند و در حقیقت مجری احکام و مقاصد آنان و مامور محکوم نمودن مستضعفان و مظلومان جهان به نفع قدرتهای بزرگ جهانخوار هستند.
همهٔ شاهدهای امام خمینی

امام شهید سید علی خامنه‌ای

وظیفهٔ پیگیری تهدید هسته‌ای رئیس‌جمهور آمریکا

مجامع جهانی حق ندارند این تهدید رئیس جمهور آمریکا را رها کنند، حق ندارند این را به فراموشی بسپرند؛ باید دنبال کنند، باید گریبان او را بگیرند. چرا تهدید هسته‌ای میکنید؟ چرا دنیا را به ویرانه شدن تهدید میکنید؟ چرا جرأت میکنید چنین غلطی بکنید؟ هیچ کس نباید جرأت کند بشریت را با یک چنین تهدیدهائی مواجه کند. به زبان آوردنش هم غلط است؛ ولو خودشان بگویند نه، ما نیتش را نداریم؛ اشتباه کردیم به زبان آوردیم. …

لزوم حضور فعال در ارتباطات دوجانبه، منطقه‌ای و مجامع جهانی

ما در صحنه‌ی سیاست خارجی نیازهایی داریم که این نیازها به هیچ‌وجه قابل اغماض نیست. من بارها - یعنی از زمان ریاست‌جمهوری - این مسأله را دائماً به وزارت‌خارجه گفته‌ام و تکرار کرده‌ام که ما باید در ارتباطات دوجانبه، ارتباطات منطقه‌یی و در مجامع جهانی حضور فعال داشته باشیم و نباید هیچ مجمع جهانی را که در آن عضو هستیم، دست کم بگیریم. این‌که ما مأیوس بشویم و بگوییم فایده‌یی ندارد، گوش نمیکنند؛ غلط است. همه چیز فایده دارد؛ همه‌ی تلاشها فایده دارد. یک ارزن را هم که شما حساب کنید، وزنی دارد که این وزن در نقطه‌یی تعیین کننده است. لابد قضیه‌ی ارزنیّه را که مهندسان و ریاضیدانها از قدیم مطرح …

سیاسی بودن مجامع به‌ظاهر بی‌طرف و بی‌اعتنایی به آثار هنری انقلابی ایران

از جمله روشهای دیگری که دشمنان در مجامع جهانی به‌کار زدند، این است -من این را، واقعاً احساس میکنم و از آن دردهای خاموش است. انسان دوست میدارد این چیزها را همه مردم، به وضوح بفهمند- که وقتی فیلم یا آثار و فرآورده‌های هنری ایران مطرح میشود، کاری که نشان از همین روحیّات انقلابی در آن باشد، مورد بیاعتنایی قرار میگیرد! این مجمع جهانی، مثلاً و به ظاهر، یک مجمع غیرسیاسی است؛ امّا باطن قضیه، این‌طور نیست. شما دیده‌اید مجامع جهانی چه میکنند! دیدید شورای امنیت و سازمان ملل، با بوسنی هرزگوین چه کردند! دیدید سازمان «ایکائو»، در قضیه هواپیمای ما -که آمریکا آن را ساقط کرد[5] - چه کرد. آمریکاییها خودشان گزارش دادند و گفتند «گزارش ایکائو با همکاری ارتش آمریکا تهیه …

حمایت جدی از سازمان‌های هدف حملات و افزایش مشارکت غیرمتعهدها

این حرکات، فرصت مناسبی را به وجود آورده که غیرمتعهّدها مشارکت واقعی خود را در اداره‌ی این سازمانها افزایش دهند و اجرای آرای خود در زمینه‌های مختلف فعّالیّت بین‌المللی را تضمین کنند؛ بنابراین حمایت و پشتیبانی جدی از کلیّه‌ی سازمانهایی که در معرض این قبیل حملات قرار گرفته‌اند، باید از وظایف مهم این دوره محسوب گردد.
همهٔ شاهدهای امام شهید سید علی خامنه‌ای