رفتن به محتوای اصلی

سازش

نام‌های دیگر: سازشکاری، سازشکاران، سازش و تسلیم، سازش با ظالمان، سازش با ستمگران، سازش با کفر، سازش با باطل

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

کنار آمدن با دشمن یا طرف مخالف و عقب‌نشینی از مواضع اصولی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:گزیده‌ای از بیانات در دیدار جمعی از مردم خرمشهر و آبادان و اعضای ستاد بازسازی خرمشهر— ۱۳۶۴/۰۸/۰۵

سیر زمانی

از ۱۳۶۴ تا ۱۴۰۲
۱۳۶۴۱۴۰۲

فقط سال ۱۳۹۱همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

این برایش چندین فایده داشت؛ اولاً علی‌بن‌موسی الرضا از مدینه بیرون می‌آمد و کانون خطر در مدینه خاموش می‌شد. ثانیاً اگر کسانی می‌خواستند به نام علی‌بن‌موسی الرضا پرچم مخالفت بلند کنند، مأمون می‌توانست بگوید خودِ علی‌بن‌موسی الرضا کنار من است، شماها چه می‌گویید؟ و آنها را سخت سرکوب کند. ثالثاً می‌توانست حیثیّت معنوی امام را در نظر دوستانش از بین ببرد؛ یعنی به شیعیان بفهماند که خاندان پیغمبر حاضر شدند با ما سازش کنند، اینها یک جناح سازش‌کار هستند. سازش‌کاری، یک انسانِ مبارزِ انقلابی را در نظر پیروان و طرف‌دارانش از اعتبار و آبرو می‌اندازد. سازش، یعنی هر چیزی را برخلاف فکر و عقیدۀ خود تحمل‌کردن، با انقلابی‌گری نمی‌سازد. و یک عنصر انقلابی نمی‌تواند با چیزهایی که برخلاف فکر اوست بسازد و کنار بیاید. رابعاً این فرصت را به او می‌داد که هروقت لازم دانست و احساس خطر کرد، همان‌جا علی‌بن‌موسی الرضا را در غربت از بین ببرد، هیچ‌کس هم نمی‌گفت چرا! بهترین راه این بود. لذا همان‌طورکه شنیدید، نامه نوشت به والی مدینه و حضرت را دعوت کرد. (59/6/30)

رد قرار دادن مسئلهٔ فلسطین در بده‌بستان‌های سیاسی

… مردم فلسطین بسپاریم؛ این وظیفه‌ی دینی است، وظیفه‌ی همه‌ی مسلمانهاست؛ همه‌ی ملتهای اسلامی، همه‌ی دولتهای اسلامی وظیفه دارند که این کار را انجام بدهند؛ این یک وظیفه‌ی اسلامی است. ما با این چشم به قضیه‌ی فلسطین نگاه میکنیم، دیگران هم باید با همین دید نگاه کنند. این قضیه را در بازیهای سیاسی، در تبادلات سیاسی، در بده‌بستانهای سیاسی و احیاناً خائنانه قرار ندهند؛ قضیه، قضیه‌ی دینی است، قضیه‌ی اعتقادی است و بایستی دنبال شود.