این برایش چندین فایده داشت؛ اولاً علیبنموسی الرضا از مدینه بیرون میآمد و کانون خطر در مدینه خاموش میشد. ثانیاً اگر کسانی میخواستند به نام علیبنموسی الرضا پرچم مخالفت بلند کنند، مأمون میتوانست بگوید خودِ علیبنموسی الرضا کنار من است، شماها چه میگویید؟ و آنها را سخت سرکوب کند. ثالثاً میتوانست حیثیّت معنوی امام را در نظر دوستانش از بین ببرد؛ یعنی به شیعیان بفهماند که خاندان پیغمبر حاضر شدند با ما سازش کنند، اینها یک جناح سازشکار هستند. سازشکاری، یک انسانِ مبارزِ انقلابی را در نظر پیروان و طرفدارانش از اعتبار و آبرو میاندازد. سازش، یعنی هر چیزی را برخلاف فکر و عقیدۀ خود تحملکردن، با انقلابیگری نمیسازد. و یک عنصر انقلابی نمیتواند با چیزهایی که برخلاف فکر اوست بسازد و کنار بیاید. رابعاً این فرصت را به او میداد که هروقت لازم دانست و احساس خطر کرد، همانجا علیبنموسی الرضا را در غربت از بین ببرد، هیچکس هم نمیگفت چرا! بهترین راه این بود. لذا همانطورکه شنیدید، نامه نوشت به والی مدینه و حضرت را دعوت کرد. (59/6/30)سازش
نامهای دیگر: سازشکاری، سازشکاران، سازش و تسلیم، سازش با ظالمان، سازش با ستمگران، سازش با کفر، سازش با باطل
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
کنار آمدن با دشمن یا طرف مخالف و عقبنشینی از مواضع اصولی.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:گزیدهای از بیانات در دیدار جمعی از مردم خرمشهر و آبادان و اعضای ستاد بازسازی خرمشهر— ۱۳۶۴/۰۸/۰۵
سیر زمانی
از ۱۳۶۴ تا ۱۴۰۲۱۳۶۴۱۴۰۲
فقط سال ۱۳۸۲همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۳ پاراگراف)
رد پندار مصونیت از خطر آمریکا با پذیرش خواستهها و چانهزنی بر سر آنها
بعضی کسان خیال میکنند راه مصون ماندن از خطر امریکا این است که برویم بگوییم شما دعوا و اوقات تلخی کردید؛ حالا فرمایشتان چیست؛ میگویید ما چه کار کنیم؟ بعد او بگوید فلان کار و فلان کار و فلان کار را بکنید؛ فهرست بلند بالایی به ما بدهد. بعد ما چک و چانه بزنیم که اگر میشود، این یک کار را نکنیم؛ اگر میشود، این یکی را یک خرده کمتر بکنیم! او هم بالاخره با اخم و تَخم، بخش زیادی از آن کارها را به ما تحمیل کند و از چند کار بگذرد و تصوّر شود بزرگوارانه میگذرد! اینطور نیست؛ تا وقتی بترسی، میترسانندت؛ تا وقتی عقب بنشینی، هُلت میدهند. وقتی دشمن طرف شما نمیآید که بداند شما به او پنجه میزنی و او را ناکام میکنی. این چگونه ممکن است؟ با تقویت روحیهی اعتماد به نفس، روحیهی توکّل به خدا و اعتماد به حقّانیت خود و راه خود در مردم.بیفایدگی التماس و همراهی و کوچکی در برابر آمریکا
… داشته باشند که از این بحران و ماجراجویی پیروز بیرون میآیند، والّا اگر بدانند در این ماجراجویی شکست میخورند، قطعاً به آن نزدیک نمیشوند؛ چون کارشان با محاسبه است. آن جاییکه بدانند از بحران پیروز بیرون میآیند، حتماً اقدام میکنند و هیچ برو برگردی هم ندارد؛ به آنها التماس هم بکنید، فایدهای ندارد. از التماس بدشان میآید و بیشتر هم تذلیل میکنند. التماس کردن، همراهی کردن، کوچکی نشان دادن، تواضع کردن و بر طبق میل دل آنها حرف زدن، هیچکدام قضیه را حل نمیکند. اگر احساس کنند از ایجاد بحران در فلان کشور و ورود نظامی و ماجراجویی نظامی، پیروز بیرون میآیند، این حرفها فایده ندارد. آنها به این پیروزی احتیاج دارند؛ بنابراین اقدام خواهند کرد. اگر هزاران نفر هم لگدمال شدند، بشوند. چه موقع ماجراجویی نمیکنند؟ وقتی نتیجه …نقد کوچکبینانی که میخواهند انقلاب را به وابستگی و تسلیم در برابر آمریکا بکشانند
… ما را گوش کردند، جمع میشوند و سخنرانیاش را گوش میکنند؛ آن هم با ارادت و اخلاص. اینها کارِ انقلاب است. عدّهای بر اثر حقارتِ خودشان حاضر نیستند این چیزهای عظیم را ببینند. چشمهای کوچک نمیتواند این عظمتها را ببیند. گفت: «تو بزرگی و در آیینهی کوچک ننمایی». بعضیها نمیتوانند عظمت انقلاب را ببیند. خودشان کوچکند، خیال میکنند انقلاب هم کوچک است! میخواهند انقلاب را دنبال خودشان درون پیچوخمهای دالانِ وابستگی و تسلیم و ضعف در مقابل امریکا ببرند. مگر میشود چنین چیزی؟