رفتن به محتوای اصلی

سازش

نام‌های دیگر: سازشکاری، سازشکاران، سازش و تسلیم، سازش با ظالمان، سازش با ستمگران، سازش با کفر، سازش با باطل

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

کنار آمدن با دشمن یا طرف مخالف و عقب‌نشینی از مواضع اصولی.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:گزیده‌ای از بیانات در دیدار جمعی از مردم خرمشهر و آبادان و اعضای ستاد بازسازی خرمشهر— ۱۳۶۴/۰۸/۰۵

سیر زمانی

از ۱۳۶۴ تا ۱۴۰۲
۱۳۶۴۱۴۰۲

فقط سال ۱۳۶۹همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

این برایش چندین فایده داشت؛ اولاً علی‌بن‌موسی الرضا از مدینه بیرون می‌آمد و کانون خطر در مدینه خاموش می‌شد. ثانیاً اگر کسانی می‌خواستند به نام علی‌بن‌موسی الرضا پرچم مخالفت بلند کنند، مأمون می‌توانست بگوید خودِ علی‌بن‌موسی الرضا کنار من است، شماها چه می‌گویید؟ و آنها را سخت سرکوب کند. ثالثاً می‌توانست حیثیّت معنوی امام را در نظر دوستانش از بین ببرد؛ یعنی به شیعیان بفهماند که خاندان پیغمبر حاضر شدند با ما سازش کنند، اینها یک جناح سازش‌کار هستند. سازش‌کاری، یک انسانِ مبارزِ انقلابی را در نظر پیروان و طرف‌دارانش از اعتبار و آبرو می‌اندازد. سازش، یعنی هر چیزی را برخلاف فکر و عقیدۀ خود تحمل‌کردن، با انقلابی‌گری نمی‌سازد. و یک عنصر انقلابی نمی‌تواند با چیزهایی که برخلاف فکر اوست بسازد و کنار بیاید. رابعاً این فرصت را به او می‌داد که هروقت لازم دانست و احساس خطر کرد، همان‌جا علی‌بن‌موسی الرضا را در غربت از بین ببرد، هیچ‌کس هم نمی‌گفت چرا! بهترین راه این بود. لذا همان‌طورکه شنیدید، نامه نوشت به والی مدینه و حضرت را دعوت کرد. (59/6/30)

خیانت بودن سازش و وظیفه بودن مبارزه در مسئلهٔ فلسطین

… اسرائیل را تغذیه میکنند، در جبهه‌ى اسرائیلند؛ آن کسانى که به اسرائیل به هر نحوى از انحاء کمک میکنند، در جبهه‌ى اسرائیلند؛ آن کسانى که با صهیونیست‌ها مذاکره میکنند، در جبهه‌ى اسرائیلند. مبارزه براى استنقاذ سرزمین فلسطین باید معناى حقیقى مبارزه را داشته باشد. «مبارزه» نقطه‌ى مقابل «سازش» است؛ در این مسئله سازش خیانت است و مبارزه وظیفه است. هیچ‌ کس سازش را به حساب مبارزه نگذارد.

عقب‌نشینی در برابر قدرت‌های بزرگ راه ذلت و اسارت کشور

دروغ میگویند اگر کسانى خیال میکنند راه نجات این کشور و این ملّت در این است که ما بالاخره جلوى این قدرتهاى گردن‌کلفت عالم، دم از عدم تعرّض و پشیمانى از بعضى کارهایى که آنها اسم آن را تندروى گذاشتند [بزنیم]؛ نخیر، این راهِ ذلّت ما است؛ این راهِ اسارت ما است. اسارت جمهورى اسلامى در این است که با آمریکا بسازد؛ اسارت جمهورى اسلامى و ملّت ایران در این است که غرب احساس تسلیم و طوع[9] در جمهورى اسلامى بکند. محال است که جمهورى اسلامى در مقابل دشمنان خدا یک چنین حالت طوع و تسلیمى پیدا کند! [آن] دیگر جمهورى اسلامى نخواهد …

اهل سازش و معامله نبودن دولت، ملت و مسئولان

… پنهان و آشکار آمریکا را ندیده بگیرند؟ فهمیدند که دشمنى ملّت ایران نسبت به دشمنان اسلام و در رأس آنها رژیم آمریکا، تمام‌شدنى نیست؛ فهمیدند ملّت ایران ایستاده است تا از اسلام ــ اسلام انقلابى، اسلام ناب محمّدى (صلّى الله علیه و آله و سلّم) ــ دفاع کند؛ فهمیدند که دولت و ملّت و مسئولین، اهل سازش و معامله نیستند. حالا که اینها را فهمیده‌اند، از همه طرف خباثتهایشان را شروع کردند؛ متوقّف نشده بود، تشدید کردند. بلندگوهاى جهانى را از تبلیغ علیه نظام اسلامى ــ مثل همیشه، مثل زمان حضرت امام، مثل همین دوران فاصله‌ى رحلت حضرت امام تا امروز ــ پُر کردند؛ امروز یک چنین وضعیّتى …

بی‌نیازی اهل باطل و سازش از کار جهادی

… کم بگیرید و نادیده بینگارید، مطمئناً ضرر خواهید کرد. فعالیت سیاسی، به تنهایی و بدون پشتوانه‌ی نظامی، هیچ کاری از آن بر نخواهد آمد. اگر کارِ نظامی نباشد، بهترین کار سیاسی هم به نتیجه‌یی نخواهد رسید. کار نظامی باید پشتوانه باشد؛ البته برای کسانی که اهل حقند. کسانی که اهل باطل و سازشند، اصلاً به کار جهادی احتیاج ندارند. بروند سازش کنند و مشکلاتشان را - اگر حل شد - حل کنند. کسانی که اهل حقند، این‌طور نیستند. بدون کار جهادی، کار سیاسی و تحرک، هیچ فایده‌یی ندارد. کار سیاسی، باید پشتوانه‌ی جهاد نظامی داشته باشد و هر دوی اینها، بدون کار فرهنگی بیثمر خواهد بود. کار فرهنگی، مردم را با شما نگه خواهد داشت. اکثرتان یا جمع کثیری از شما، …