رفتن به محتوای اصلی
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

پرهیز از تجمل در زندگی به‌ویژه برای مسئولان و روحانیان.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:نامه به آقای سید احمد خمینی (امور مربوط به وجوه شرعیه)— ۱۳۴۷/۰۱/۰۱

سیر زمانی

از ۱۳۴۷ تا ۱۳۶۶
۱۳۴۷۱۳۶۶

فقط سال ۱۳۶۴همهٔ سال‌ها

زندگی ساده و عادی، راه حفظ پشتیبانان اسلام و نظام

… هیچ دخالتی در این مسائل نداشته و ندارند. این مردم بازار و کشاورز و کارگران کارخانه‌ها و طبقات ضعیف- به حسب دنیا و قوی به حسب آخرت- هستند که این توقع را دارند که اگر خدای نخواسته، نفوس این مردم از ما منحرف بشود، ضرر آن برای ما تنها نیست، بلکه برای اسلام است. و ما باید حفظ کنیم آنهایی را که اسلام و جمهوری اسلامی را نگه داشته‌اند و بعد از این هم نگه خواهند داشت، و حفظ آن به این است که زندگی ما ساده و عادی باشد. آنهایی هم که می‌خواهند خودشان را حفظ کنند، باید بدانند که گاهی با یک اتومبیل پیکان بهتر می‌توانند محفوظ باشند تا وسیله دیگر. و ائمه جمعه و جماعاتی که اگر عادی بیرون بیایند ممکن است از بین بروند، باید به آن مقداری حفظ کنند که زیاد نباشد. و این طور نباشد که …

لزوم ساده‌زیستی روحانیون، عامل پیشرفت و حفظ روحانیت

و یکی از امور مهم هم این است که روحانیون باید ساده زندگی کنند. آن چیزی که روحانیت را پیش برده تا حالا و حفظ کرده است، این است که ساده زندگی کردند.

ساده‌زیستی صاحبان آثار بزرگ و افراد موجه میان مردم

آنهایی که منشا آثار بزرگ بودند، در زندگی ساده زندگی کردند. آنهایی که در بین مردم موجّه بودند که حرف آنها را می‌شنیدند، آنهایی ساده زندگی کردند. شاید آقایان کمی‌شان یادشان باشد، در آن وقتی که ما اوایلی که آمدیم قم، که در آن جا چه اشخاصی بودند، شخص اول قم در جهت زهد و تقوا و اینها مرحوم آشیخ ابو القاسم قمی[3]، مرحوم آشیخ مهدی[4] و عده دیگری، و شخص نافذ آن جا و متقی، مرحوم آمیرزا سید محمد برقعی[5] و …