آداب زیارت جابر: غسل، جامهٔ سفید و حرکت آهسته با احترام
حالا جابر شنیده است که حسینبنعلی را به شهادت رساندهاند، جگرگوشۀ پیغمبر را با لب تشنه شهید کردهاند؛ از مدینه راه افتاده است، از کوفه، عطیه با او همراه شده است. (85/1/1) جابربنعبدالله نابینا بود آنطور که در نوشتهها و اخبار هست، و عطیه دستش را گرفت. (63/8/22) عطیه روایت میکند که جابربنعبدالله به کنار شطّ فرات آمد، آنجا غسل کرد، جامۀ سفید و تمیز پوشید. (85/1/1) یک قطیفهای[8] به کمر پیچید، یک قطیفهای بر دوش انداخت، مثل کسی که میخواهد خانۀ خدا را طواف بکند و زیارت بکند. (78/3/14) و بعد با گامهای آهسته، با احترام بهسمت قبر امام حسین علیهالسلام روانه شد. (85/1/1) تا اینکه رسید به محلی که نشانۀ قبر حسینبنعلی علیهالسلام بود. شاید همان جایی بود که امام سجاد با انگشت سبابه، در چند هفتۀ قبل نوشته بود: «هَذا قَبرُ الحُسَینِبنِعَلِیِّ بنِ اَبیطالِبٍ الَّذی قَتَلوهُ عَطشاناً غریباً»[9] یعنی ای مردم دنیا! اینجا …
فداکاری جانی در حفظ قبر امام حسین (ع) در برابر خلفای بنیعباس
خیلی خوش آمدید برادران عزیز، خواهران عزیز، خانوادههای مکرّم و معظّم شهدای عزیزمان! حرکت این شهدای شما که در این برهه در خارج از کشور به شهادت رسیدند، درواقع شبیه حرکت آنکسانی است که با جانِ خودشان توانستند قبر حضرت اباعبدالله را حفظ کنند. یک روزی بود که خلفای بنیعبّاس همّت گماشته بودند که قبر مطهّر حضرت اباعبدالله و لابد به تبعِ آن، بقیّهی قبور مطهّره را از بین ببرند؛ یک عدّهای با جانِ خودشان نگذاشتند؛ یعنی [آنها] گفتند اگر بیایید، دستتان را قطع میکنیم، پایتان را قطع میکنیم، شما را به قتل میرسانیم؛ درعینحال [اینها] رفتند. همان رفتنها بود که حالا رسیده به بیست میلیون زائر پیادهی اربعین. اگر آنجا کسانی فداکاری نمیکردند، امروز شوکت و هیمنهی محبّت اباعبدالله الحسین (علیهالسّلام) اینجور دنیا را فرا نمیگرفت؛ که شما میبینید در راهپیمایی اربعین از کشورهای مختلف -از فارس و ترک و …
سرکوب زائران کربلا از سوی دستگاه خلافت
… [لذا] آن قضیهای که در گوشۀ یک بیابانِ غریب واقع شده بود که کسی قاعدتاً از آن خبر نمیشد، شعلۀ برافروختهای شد که هرچه میکردند خلفای بنیامیه و بعد خلفای بنیعباس که روی این شعله را به یک نحوی بپوشانند، نمیشد و هرچه میگذشت، این شعله برافروختهتر میشد؛ بهطوریکه زائران کربلا برای دستگاه خلافت یک مشکلی شده بودند؛ دست میبریدند، پا میبریدند، سر میبریدند، زندان میکردند که شاید مردم اینهمه نیایند کربلا، این شعله را برافروختهتر نکنند، اما نمیشد. (62/3/14)
آمدن بر سر مزار امام حسین (ع) بهعنوان امتداد حرکت عاشورا
… اربعین، با آمدن جابربنعبدالله انصاری شروع شد. (59/10/7) [جابر] با آمدن خود و با سخنگفتن خود، خاطرۀ حسینبنعلی را زنده کرد و سنت زیارت قبر شهدا را پایهگذاری کرد. (63/8/22) جابربنعبدالله فقط گریه کرد و دو کلمه حرف زد و این دو کلمه حرف، مسیر را مشخص کرد. (59/10/7) مسئلۀ آمدن بر سر مزار سیدالشهدا درحقیقت مسئلۀ امتداد حرکت عاشورا بود؛ ..تشکیل نظام اسلامی و تلاش برای آن، حتی در حد شهادت، آنهم با آن وضع، این چیزی است که نباید از یاد مسلمانان میرفت و خاطرۀ آن باید برای همیشه زنده میماند و آمدن خاندان پیغمبر، امام سجاد علیهالسلام و زینب کبری سلاماللهعلیها در اربعین به کربلا به این مقصود …
اشتیاق دلها به ضریح و قبر مطهر امام حسین (ع) از دور
ما هم از اعماق وجودمان عرض میکنیم: «اَلسَّلامُ عَلَیکَ یا اَباعَبدِاللهِ، اَلسَّلامُ عَلَی الحُسَینِ الشَّهیدِ»؛ شهادت تو، جهاد تو و ایستادگی تو، اسلام را رونق داد و دین پیامبر را جان تازه بخشید. اگر آن شهادت نبود، از دین پیغمبر چیزی باقی نمیماند. امروز دلهای ما هم مشتاق حسینبنعلی علیهالسلام و آن ضریح ششگوشه و آن قبر مطهر است. ما هم گرچه دوریم، ولی به یاد حسینبنعلی و به عشق او سخن میگوییم. (85/1/1)