جملهای پرمعنا دربارهٔ فلسفهٔ فداکاری امام حسین (ع)
خوب است که این درس را ما از حسینبنعلى (علیه السّلام) بگیریم؛ مخصوصاً این ایّام که ایّام آخر ماه صفر است و این دو ماهى که ماجراى عاشورا در آن تکرار میشود، رو به پایان است. در یک زیارتى از زیارتهاى امام حسین (علیه السّلام) که در روز اربعین خوانده میشود جملهاى بسیار پُرمعنا هست و آن جمله این است که: وَ بَذَلَ مُهجَتَهُ فیکَ لِیَستَنقِذَ عِبادَکَ مِنَ الجَهالَة؛ فلسفهى فداکارى حسینبنعلى (علیه السّلام) در این جمله گنجانده [شده] است. زائر، به خداى متعال عرض میکند که این بندهى تو، این حسین تو، خون خود را نثار کرد تا مردم را از جهالت نجات بدهد؛ وَ حَیرَةِ الضَّلالَة؛[2] مردم را از سرگردانى و حیرتى که در گمراهى هست، نجات بدهد. ببینید چقدر این جمله پُرمغز و داراى چه مفهوم مترقّى و پیشرفتهاى …