شمشیرزنی در رکاب پیامبر و سپس شمشیر کشیدن بر امیرالمؤمنین (ع)
خیلىها بودند که در رکاب پیغمبر شمشیرها زدند؛ امیرالمؤمنین دربارهى یک کسى[11] که کشته شده بود، وقتى شمشیر او را دید، فرمود این شمشیر چه روزهایى که غبار کدورت را در جنگها از چهرهى پیغمبر سترد؛[12] همان شمشیر، شمشیرى بود که کشیده شده بود بر روى علىّبنابىطالب! سوابق را باید نگه داشت؛ میزان الهى اینجورى نیست؛ ما حبط هم داریم: اُولئکَ حَبِطَت اَعمالُهُم؛[13] «حَبِطَت» یعنى چه؟ حبط یعنى اعمالشان باد هوا شد، از بین رفت. خیال نکنید که اگر یک روزى ما یک کار خوبى انجام دادیم، حالا آن کار خوب را انداختیم داخل انبان و نگه …