شرایط داشتن منبر و روضهخوانی حتی در پایینترین مرتبه
… هر کسى حدّ خودش را رعایت بکند. بعضىها پلّهى اوّل یا پلّهى دوّم منبر مىنشستند، در همین زمانهاى ما هم معمول بود؛ مثلاً یک نفر فقط مسئله میگفت، از روى کتاب میخواست مسئلهاى بگوید؛ یا یک نفر روضه میخواست بخواند، نمیرفت آن بالا، پلّهى اوّل یا دوّم مىنشست. خب، همین هم شرایطى دارد. پس ببینید احساس مسئولیّت [باید باشد].