انجام اعمال طولانی روز عرفه با مادر در حیاط خانه در نوجوانی
… آشنا هستید؛ خیلى از جوانها میدانند، آشنا هستند با آن اعمال؛ چند ساعت طول میکشد، از بعد از نماز ظهر و عصر اعمال شروع میشود؛ اگر انسان بخواهد به همهی آن اعمال برسد مثلاً شاید تا نزدیک غروب در روزهاى نهچندان بلند، به طول مىانجامد. منزل ما حیاط کوچکى داشت. من آن وقت را یادم هست، من و مادرم ــ چون مادرم هم خیلى اهل دعا و توجّه و اعمال مستحبّى و مانند اینها بود ــ میرفتیم یک گوشهى حیاط که سایه بود، آنجا فرش پهن میکردیم ــ چون مستحب است که زیر آسمان باشد ــ و هوا [هم] گرم بود، یادم هست یا تابستان بود آن سالهایى که الان در ذهنم مانده، یا شاید پاییز بود؛ روزها نسبتاً بلند بود، میرفتیم زیر آن سایه مىنشستیم و ساعتهاى متمادی اعمال روز عرفه را انجام میدادیم. هم دعا داشت، هم ذکر داشت، هم نماز داشت، مادرم میخواند، من و بعضى از برادرها و خواهرها هم بودند و میخواندند. و دورهى جوانى و نوجوانى من اینجورى بود؛ یعنى دورهى اُنس با معنویّات و با دعا و مانند اینها.