رفتن به محتوای اصلی

روابط ایران و عراق

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

پیوندهای تاریخی و دینی و توافق‌ها و همکاری‌های دو کشور.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:تلگراف به احمد حسن البکر (اعمال خشونت علیه ایرانیان مقیم عراق)— ۱۳۵۰/۱۰/۰۲

جدا ندانستن ملت ایران از ملت عراق و پیشگامی در دفاع از آن

… که در بین ملتهای آزاد جهان خصوصاً مسلمین، انعکاس ناروایی داشته باشد. در عصری که دولتها به انواع تبلیغات می‌خواهند بر متحدین و متفقین خود بیفزایند و ملتها را به بلوک خود متصل کنند، صلاح نیست دولت عراق ملتهای بزرگ را از خود برنجاند و موجب تبلیغ بر ضد خود شود. ملت ایران، خود را از ملت عراق جدا نمی‌داند، و در مشکلاتی که برای این مملکت اسلامی پیش آمده در راس مدافعین و مجاهدین بوده است. از مجاهدات علمای اعلام ایران که در راس آنها مرحوم آیت الله آقا سید محمد کاظم یزدی[1] و مرحوم آیت الله آقا میرزا محمد تقی شیرازی[2]- قدس سرّهما بوده‌اند، مدت زیادی نمی‌گذرد. مسلمین به حکم اسلام باید ید واحده باشند که بتوانند دست اجانب و مستعمرین را از دخالت در کشور خود قطع کنند. با قطع نظر از جهات سیاسی، از نظر اقتصاد نیز اخراج یک امت بزرگ و سرمایه‌های آنها که موجب رشد اقتصادی است، بر خلاف صلاح است. دولتهایی که دارای سرمایه‌های …