رفاه مادّى به معناى ترویج روحیهی مصرفگرایى نیست -که خود، یکى از سوغاتهاى شوم فرهنگ غرب است- بلکه بدین معنى است که کشور از نظر آبادى و عمران، استخراج معادن و استفاده از منابع طبیعى، تأمین سلامت و بهداشت جامعه، رونق اقتصادى و رواج تولید و تجارت و تکیه بر استعدادهاى ذاتىِ نیروهاى انسانىِ خودى، به حدّ قابل قبول برسد و علم و فرهنگ و تحقیق و تجربه همگانى شود و نشانههاى فقر و عقبافتادگى رخت بربندد.رفاه
نامهای دیگر: رفاه عمومی، رفاه اجتماعی، رفاه اقتصادی، رفاه مادی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
برخورداری مردم از زندگی مناسب و نعمتهای مادی و جایگاه آن در کنار آرمانها.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:پیام به ملّت ایران بهمناسبت چهلمین روز ارتحال حضرت امام خمینى (قدّس سرّه الشّریف)— ۱۳۶۸/۰۴/۲۳
سیر زمانی
از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۱۱۳۶۸۱۴۰۱
فقط سال ۱۳۶۸همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۵ پاراگراف)
آبادانی، رونق تولید و همگانی شدن علم، نه ترویج مصرفگرایی
رفاه مادّى به معناى ترویج روحیهی مصرفگرایى نیست -که خود، یکى از سوغاتهاى شوم فرهنگ غرب است- بلکه بدین معنى است که کشور از نظر آبادى و عمران، استخراج معادن و استفاده از منابع طبیعى، تأمین سلامت و بهداشت جامعه، رونق اقتصادى و رواج تولید و تجارت و تکیه بر استعدادهاى ذاتىِ نیروهاى انسانىِ خودى، به حدّ قابل قبول برسد و علم و فرهنگ و تحقیق و تجربه همگانى شود و نشانههاى فقر و عقبافتادگى رخت بربندد.حل مشکلات و رفاه مردم، وظیفهای اسلامی و از آرمانهای امام
… هم هست. اگر کسى تصوّر کند که آن جامعهاى که آرمانگرا است، به حلّ مشکلات مادّى و رفاه مادّى نخواهد رسید، معنایش این است که ما بگوییم ادیان و مقدّسات و معنویّات و آرمانها، به فکر دنیاى مردم و زندگى مردم نیستند. این برخلاف صریح اسلام و صریح همهی ادیان است. مطمئنّاً حرکت در سمت گشودن گرههاى مردم و باز کردن راه به سمت یک زندگى مرفّه و سالم و خوب -که مردم از فراوانى، از ارزانى، از امکانات استفاده بکنند- یک وظیفهی اسلامى است که بر دوش همه است، بخصوص بر دوش شما که مسئولین کشور و مدیران کشور هستید. و این، عملى است؛ این قطعاً جزو آرمانهاى اسلامى است و محقّقاً جزو آرمانهاى امام عزیزمان بود.امکان دستیابی به رفاه در کنار آرمانها در بلندمدت
البتّه اگر این دو، یک روزى در یک جایى با هم تعارض کند، جامعهی مؤمن و انقلابى و زنده، دنیاى زودگذر و سهلالوصول خودش را فدا خواهد کرد براى آرمانهاى ماندگار و همیشگى و حقیقتاً صعبالوصول و مشکل. رسیدن به آن آرمانها کار دشوارى است؛ امّا در بلندمدّت، در برنامهریزیهاى جامع که شما به دنبال آن هستید، ملّت ایران میتوانند آرمانهاى انقلابیشان را، جهتگیرى انقلابیشان را، معنویّات اسلامیشان را در کنار رفاه مادّیشان انشاءالله به دست بیاورند. ما عجله هم نمیکنیم؛ مسئولین کشور را دچار دستپاچگى هم نمیکنیم. با صبر، با حوصله و با حواسّ جمع، در همهی بخشها -در بخشهاى اقتصادى، در بخشهاى فرهنگى، در بخشهاى بهداشت و درمان، در بخشهاى خدمات، در بخشهاى تولید، بخصوص در بعضى از بخشهاى ویژه مثل کشاورزى و معادن …غرق نشدن در رفاه به بهای غفلت از جهتگیریهای انقلابی
و بنده این جمله را هم عرض میکنم که علاج مشکلات ما در این است که ما سازندگى کشور را در کنار تأمین روحیهی انقلابى در مردم و حفظ همان صلابت انقلاب و چهرهی باعظمت و باهیبت انقلاب -این دو، در کنار هم- ببینیم. اگر به رفاه عمومى نیندیشیم و به سازندگى کشور فکر نکنیم، مطمئنّاً نظام جمهورى اسلامى نخواهد توانست الگو و تجربهی مطلوب را به دنیا ارائه بدهد؛ اگر در مسائل رفاه زندگى عمومى و ایجاد تسهیلات و رفع مشکلات غرق بشویم بهطورى که جهتگیریهاى انقلابى را به دست غفلت بسپریم، ابّهت انقلاب و هیبت انقلاب را ضربه زدهایم و جاذبهی انقلاب در دنیا را مخدوش کردهایم و این مطمئنّاً به کارایى ما ضربه خواهد زد. البتّه در مسائل داخلى و سازندگى داخلى، رفاه و رفع مشکلات و سازندگى، تنها هدف نیست؛ در مسائل داخلى، تأمین عدالت اجتماعى و امنیّت عمومى و رعایت طبقات ضعیف و محروم هم یک رکن اصلى است؛ همچنان که در سطح حرکت عمومى کشور، اخلاق اسلامى و روحیّات اسلامى و روحیهی …هدف عمده شدن رفاه به بهای آرمانها، روز انحطاط
روحیه و آرمان انقلابى بدین معنى است که میل به زندگى راحت و مرفّه، جامعه و مسئولان را به سازشکارى و تسلیم در برابر زورگویى قدرتهاى جهانى و غفلت از توطئهی استکبار و بیاعتنائى به پیام جهانى انقلاب نکشاند. آن روزى که خداى نخواسته جمهورى اسلامى رفاه و آبادى را هدف عمدهی خویش قرار داده و در این راه حاضر به چشمپوشى از آرمانهاى انقلابى و جهانى و فراموشى از پیام جهانى انقلاب شود، روز انحطاط و زوال همهی امیدها خواهد بود و خدا چنین روزى را انشاءالله هرگز نخواهد آورد. بیشک ملّت ایران براى دفاع از اسلام عزیز و استقلال ملّى آماده است که همهچیز خود را فدا کند.