امید سالهای دشمنان به دگرگونی اوضاع پس از رحلت امام
موقعیّت طوفانىِ بزرگتر، رحلت امام (رضوان الله تعالى علیه) بود. خیلى به آن چشم دوخته بودند؛ سالها. میگفتند که وقتى امام نباشد، خیلى کارها خواهد شد، خیلى چیزها عوض خواهد شد؛ [امّا] حضور مردم، قدرت مردم، این جوانها، این قشرهاى مختلف، یکپارچگى مردم و علما و حضور هشیارانهى اینها در صحنه، این امید را هم روى اینها بست.
چهاردهم خرداد، روز عزای جهان اسلام و فقدان تکیهگاه ملت
بار دیگر چهاردهم خرداد فرا رسید؛ روز عزاى بزرگ جهان اسلام؛ روزى که در آن، ایران صبحى بىخورشید را آغاز کرد؛ روزى که انقلاب، دیگر ضربان آن قلب تپنده را نشنید؛ روزى که در سراسر جهان، هر جا مسلمان دردمند یا انسان آزادهاى بود، احساس یتیمى کرد؛ روزى که ملّت ایران صخرهى استوارى را که بدان تکیه کرده بود و سرو بلندى را که در سایهى آن آرمیده بود و روح بزرگى را که کعبهى عشق و ایمان خود ساخته بود، در کنار خود نیافت؛ روز عزا، روز امتحان، روز فقدان بزرگ و روز میثاقى ابدى با آن که جامهى عاریت را به حیات …
یافتن ابعاد تازهٔ معرفت امام پس از رحلت
آرى، در آن روز، نعمت مجاورت عینى و حضور جسمانى امام از دست ما گرفته شد و شعلهى برقى که به قدرت الهى در فضاى زندگى آلوده و مادّى این زمانه درخشیده بود خاموش گشت؛ امّا از سویى معرفت امام ابعادى تازه یافت و به برکت یادآورى لحظههاى تکرارنشدنىِ سالهاى آن رهبرىِ شگفتآور و بىنظیر، ذهنها به تأمّل و تدبّرى که عادتاً تا کسى زنده و در دسترس است، رخ نمیدهد، روى آورد و چشمها خورشید فروزان و گرمابخشى را که اکنون ستارهاى دوردست شده بود، به رصد نشست. آنچه در ستایش آن یگانهى زمان و مجدّد دوران، در روزى و هفتهاى چند، بر زبانها و قلمها و در شعرها و مقالهها آمد، در همهى دوران رهبرىاش نیامده بود و این براى نسل معاصر که سالها دچار تبلیغات عنادآمیز و فضاى غبارآلودهى دوران انقلاب و جنگ تحمیلى بود، فوزى عظیم …
سراب شدن پیشبینی دشمنان دربارهٔ هرجومرج پس از رحلت امام
… از زمین و آسمان غم میرویید و میبارید، بار دیگر کامها را تلخ و دلها را سرشار از اندوه میکند امّا مشاهدهى اینکه امام عظیمالشّأن ما همچنان در همهى مشاهد و مناظر انقلاب، حاضر و ناظر و چون خورشید پرتوافشان است، دلها و جانها را از امید و اطمینان سرشار میسازد. خدا را شکر که طمع و پیشبینى دشمنان که مترصّد بودند با درگذشت امام، کشور را دچار هرج و مرج، انقلاب را مواجه با بنبست، ملّت ایران را آشفته، و توطئههاى خود را موفّق ببینند، سراب شد و نیرنگ و افسون آنان که کوشیدند کشور و ملّت و دولت را از راه امام بگردانند، با هوشیارى و تعهّد مسئولان و حضور دائمى مردم در صحنه خنثىٰ گشت و راه امام و خطّ روشنى که در برابر ملّت ترسیم کرده بود، با قوّت و قاطعیّت ادامه یافت.
انتظار دشمنان برای مرگ انقلاب پس از رحلت امام و ادامهٔ راه به دست ملت
… سنگین بود؛ خیلى سنگین بود، ولى نظام ایستاد. ده سال هم از آن روز گذشته و شما دیدید که در طول این ده سال، آن جنگ ویرانگر تمام شد و ملّت از آن، سربلند بیرون آمد؛ حوادث بزرگ جهانى، طوفانهاى منطقهاى و جهانى پیش آمد، [امّا] این کشور و این ملّت مثل کوه ایستادند؛ حادثهى رحلت امام که همهى دنیا خودشان را آماده کرده بودند که بعد از وفات امام و از دست رفتن این قلب حیاتبخش ملّت، از این انقلابْ مردهاى، از این ملّتْ موجود بىحسّوحالى باقى بماند و آنها هر کارى میخواهند بکنند پیش آمد و باز این ملّت هوشمندانه و زیرکانه راهشان را تا امروز ادامه دادند.