رفتن به محتوای اصلی

رحلت امام خمینی (ره)رویداد

نام‌های دیگر: ارتحال امام خمینی (ره)

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

درگذشت امام خمینی (ره) در خرداد ۱۳۶۸ و سوگ و حوادث پس از آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:اطّلاعیّه سران سه قوّه و نخست‌وزیر به‌مناسبت ارتحال حضرت امام خمینى (قدّس سرّه الشّریف)— ۱۳۶۸/۰۳/۱۴

سیر زمانی

از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۳
۱۳۶۸۱۴۰۳

فقط سال ۱۳۶۹همهٔ سال‌ها

شاهدها (۱۲ پاراگراف)

بی‌تابی بی‌سابقهٔ ملت صبور ایران در روز رحلت امام

… را دیدم که از دانشگاه تهران همراه پیکر مقدّس و مطهّر شهدای خود سوار شد و در بهشت زهرا (علیها السّلام) خودش به دست خودش جوانهای خود را غسل داد و کفن کرد. ملّت ایران ملّت بسیار بامتانت و پُرشهامتی است و آحاد مردم ما از این قضایا بسیار دیدند و بسیار حس کردند؛ امّا همین ملّت متین و صبور در روز چهاردهم خرداد سال گذشته حقیقتاً خویشتن‌داری را از دست داد؛ مصیبت آن قدر سنگین بود که هیچ کس نتوانست در مقابل آن، خونسردی و متانت خود را حفظ کند. وضعیّتی که در سال گذشته مثل امروزی مردم ایران داشتند وضعیّت بسیار عجیبی بود؛ هیچ جوان پدر از دست‌داده‌ای آن‌طور ضجّه نمیزند؛ هیچ مادر جوان از دست‌داده‌‌ای آن‌جور شیون نمیکند که ملّت ایران در سال گذشته مثل امروز شیون کردند و بر سر و سینه زدند. و شما ملّت درست …

ناکامی انتظار دشمنان برای فروپاشی انقلاب پس از رحلت امام

بعد از رحلت امام هم شما ملّت بزرگ و رشید و آگاه، امتحان بسیار خوبى دادید؛ چشمها در سطح عالم از شجاعت شما و آگاهى شما مبهوت ماند. همه یا اکثر دشمنان ما در دنیا منتظر بودند که با رحلت امام، انقلاب از هم بپاشد، جمهورى اسلامى دچار اختلاف داخلى بشود، حمایت مردم را از دست بدهد؛ شما نگذاشتید، شما در دهان این دشمنان یاوه‌گو زدید؛ مرحبا بر شما! روح امام از شما راضى است؛ گوارایتان باد. شما نشان دادید که از بسیارى مدّعیان در طول تاریخ، ایمانتان قوى‌تر و قدمتان راسخ‌تر است. من به شما عرض میکنم خداى متعال پاداش شما را داد، خداى متعال این صبر شما را مثمر ثمر کرد و نگذاشت بى‌نتیجه بماند: …

عزای بزرگ جهان اسلام و اندوه مسلمانان آگاه در سراسر جهان

… بود؛ روحى عروج کرد که با نفَس روح‌اللهى‌اش، پیکر ملّت را جان بخشیده بود؛ حنجره‌اى خاموش شد که نفَس گرمش، سردى و افسردگى از جهان اسلام زدوده بود؛ لبانى بسته شد که آیات الهى عزّت و کرامت را بر مسلمین فروخوانده و افسونِ یأس و ذلّت را در روح آنان باطل ساخته بود. آن روز، روز عزاى بزرگ عالم اسلام شد. سوزشِ آن غم به ملّت ایران منحصر نماند؛ در سراسر جهان، هر جا دل روشن و جان بیدارى بود، مصیبت‌زده شد؛ هر جا مسلمانى آگاه از انقلاب و مسائل آن بود، خود را صاحب‌عزا شمرد. پس در روى زمین جایى نماند که در آن، دلهایى از این حادثه‌ى عظیم، از اندوه لبریز نشود و انسانهایى از این فقدان بى‌جبران به عزا ننشینند.

عزاداری همهٔ اقشار ملت ایران در سوگ امام

و امّا ایران یکسر عزاخانه‌اى شد که در هر شهر و روستایش، شیون حسرت‌بار از یکایک خانه‌ها سرریز شد و کوى و میدان و خیابان را پُر کرد. هیچ ‌کس نتوانست این جرعه‌ى درد را خاموش فرو برد؛ از دلاوران میدانهاى نبرد، تا مادران و پدرانى که غم شهادت جوانانشان نتوانسته بود گره‌ عجز و اندوه بر جبینشان بیفکند، تا بزرگ‌مردان عرصه‌ى علم و عرفان و سیاست، و تا یکایک آحاد این ملّت عظیم‌القدر، همه و همه در این مصیبت عظمىٰ زارزار گریستند، یا صدا به فغان بلند کردند، یا بى‌صبرانه بر سر و سینه زدند. مصیبت فقدان امام، همان به بزرگى امام بود و جز خدا و اولیائش کیست که حد و مرز این عظمت را بشناسد؟ آنجا که دلهاى بزرگ بى‌تاب میشوند، آنجا که انسانهاى بزرگ دست‌ و پا گم میکنند، آنجا که صحنه از بی‌قرارى میلیون‌ها و میلیون‌ها انسان پُر است، کدام زبان و قلم انسانى …

جلوه‌های ملکوتی عروج روح امام در نگاه اهل بصیرت

و امّا روى دیگر صحنه، یعنى فضاى ملکوت جهان در آن روز، تنها براى اصحاب بصیرت و معرفت مشهود بوده است. شاید چشمهاى نافذى که حجاب مُلک را میگشایند و مرغ نگاه را تا ملکوت پرواز میدهند، شگفتى‌هاى بیشتر و صحنه‌هاى تماشایى‌ترى را آن روز در آن عاشوراى خمینى دیده باشند: عروج نفْس مطمئنّه‌اى را به قرارگاه لطف و رحمت خدا؛ صعود کلمه‌ى طیّبه‌اى و نفْس راضیه و مرضیّه‌اى را به سوى حق؛ رجوع جویبارى را به دریا و وصال عاشقى را به معشوق؛ استقبال خیل عظیم شهدا را از آن روح مطهّر و خیرمقدم ارواح طیّبه‌ى اولیا را به آن میهمان تازه‌وارد؛ فوز و فلاحِ جان مزکّایى را که بر بال ملائک رحمت …

فقدان امام غمی بی‌تسلا و غیر قابل هضم پس از یک سال

و هر چه آقایان در این کار زحمت بکشید، حقّاً و انصافاً زیادى نیست. آدم نمیداند چه جورى هضم کند سالگرد امام را! با اینکه یک سال میگذرد از قضایا، واقعاً براى من همچنان یک چیز غیر قابل هضم، و یک واقعیّت غیر قابل قبول به حساب مى‌آید. و حقّاً فقدان امام یک غم بى‌تسلّایى است؛ هیچ تسلّایى در مقابل این غم نیست. وقتى فرزند انسان شهید بشود ــ علاوه بر اینکه این‌طور مصائب قابل مقایسه نیست با مصیبت امام ــ خب یک تسلّایى انسان دارد؛ ما حقیقتاً در مقابل از دست دادن امام، هیچ چیزى که یک تسلّایى باشد براى انسان و بگوییم حالا این را لااقل در مقابل این حادثه داریم، نداریم. …

فقدان امام امتحانی سخت و محنتی بزرگ برای ملت

ما امسال عید نوروز را در حالى برگزار میکنیم که خداى متعال با فقدان بزرگِ رهبر عظیم‌‌الشّأن‌‌مان، امتحان سختى از ما گرفت، دوران سختى را بر ما گذراند؛ محنت بزرگى بود. امیدواریم که خداى متعال، روح آن بزرگ‌‌مرد را با ارواح مقدّسه‌‌ى انبیا و اولیا محشور کند و او را از ما راضى کند و ما را در راه او، مستمر و مستدام بدارد. و امیدواریم که خداوند، نظر لطف خود را که در طول این یازده سال همواره بر این ملّت و بر این نظام داشته است، …

خطای دشمنان در انتظار خاموشی آرمان‌خواهی انقلابی پس از رحلت امام

… جوان باید نسبت به آن هوشیار باشند و آن، این است که استکبار جهانى هر چه میگذرد، بیشتر احساس میکند که نظام جمهورى اسلامى در مقابل منافع ناحق و نامشروع و در مقابل تجاوزها، محکم و قاطع ایستاده است و مزاحم تجاوزطلبى و افزون‌خواهى آنها است؛ این را خوب فهمیده‌اند. شاید تا مدّتى تصور میکردند که بعد از رحلت امام بزرگوار ما (رضوان الله‌ تعالى علیه) شعله‌ى آرمان‌خواهى در جمهورى اسلامى کم بشود، فرو بنشیند یا خاموش بشود؛ خیال میکردند بعد از رحلت امام (رضوان الله‌ علیه) تدریجاً همه چیز تمام خواهد شد: احساسات انقلابى تمام خواهد شد؛ احساسات فداکارانه تمام خواهد شد؛ روح مجاهدت و فداکارى در مردم تمام خواهد شد؛ دشمنى مردم با ایادى ظلم و استکبار و استعمار در دنیا تمام خواهد شد؛ چنین چیزى را انتظار داشتند؛ ]امّا[ دیدند این‌جور نشد و هر چه میگذرد، پایبندى این مردم نسبت به خطّى که امام راحل و …

دشواری تحمل خبر رحلت امام برای اسیران در اردوگاه‌ها

هر جمعى از شما عزیزان وقتى اینجا تشریف مى‌آورند و ما را به دیدار خودشان خوشحال میکنند، اوّلین چیزى که به ذهن ما خطور میکند، این است که براى شما عزیزان جاى خالى امام چقدر رنج‌آور و دشوار است. آن روزى که این امّت، امام خود را از دست داد و ایران کربلایى شد و محشرى شد، یکى از چیزهایى که به ذهن خیلى‌ها میرسید، این بود که حالا فرزندان عزیز ما در اردوگاه‌هاى اسارت این خبر را چطور تحمّل خواهند کرد. حادثه‌ى سختى بود براى شما؛ فقدان عظیمى بود براى این امّت. جاى امام خالى است امّا یاد امام همه جا را فرا‌گرفته است؛ باید سعى بکنیم این یاد را روزبه‌روز برجسته‌تر کنیم.

عزاداری میلیون‌ها انسان در سراسر دنیا در رحلت امام

اگر معنویّت امام نبود، این کشور تکان نمیخورد، این حرکت به ‌وجود نمى‌آمد. هم انقلاب نمیشد، هم این حصار پولادین در مقابل قدرتها و ابرقدرت‌ها به ‌وجود نمى‌آمد، هم در رحلت او این‌جور طوفان بر پا نمیشد. چه شد که با درگذشت یک نفر، میلیون‌ها نفر منقلب شدند، میلیون‌ها دل شکست، میلیون‌ها چشم گریه کرد، میلیون‌ها انسان در همه‌ جاى دنیا عزادار شدند؟ علّت این بود که آن بنده‌ى صالح در زندگى‌اش به خدا متّصل شد، بنده‌ى خدا شد، اطاعت خدا را کرد، خود را از هواهاى نفسانى دور نگه‌ داشت، خدا هم او را بالا برد؛ خدا هم او را کرد تالى‌تلو[1] انبیا و اولیا؛ خدا هم در نَفَس او و در بیان او، آن اثر را داد که با زبان …

تقویت بیشتر اسلام و انقلاب با ارتحال امام و اخلاص مردم

… گفتند یک سال دیگر؛ دیدند امکان ندارد، تمدید کردند، گفتند دو سال دیگر، گفتند پنج سال دیگر؛ قدرت ملّت ایران دشمنان را وادار کرد که از حرفهایشان عدول کنند و موکول کنند به یک امرى که زمان آن معلوم نیست؛ گفتند بعد از رحلت امام جمهورى اسلامى شکست خواهد خورد. امام بزرگوار ما ارتحال کردند و به جوار رحمت الهى رفتند، امّا همچنان ‌که هر ثانیه‌اى، هر آنى از آنات عمر آن وجود مقدّس در دوران انقلاب، مایه‌ى تقویت انقلاب بود، ارتحال آن بزرگوار هم بر اثر آن معنویّت عظیم و آن محبوبیّت بزرگ، اسلام را و انقلاب را باز بیشتر تقویت کرد. آن اخلاصى که مردم نشان دادند، آن محبّتى که مردم به امام راحلشان نشان دادند، آن تشییع جنازه، آن پیروى از وصیّت، آن احترام به رهنمود و خطّ امام، آبروى انقلاب را، آبروى ملّت ایران را در دنیا چند برابر کرد؛ همچنان ‌که آبروى امام بزرگ را هم در دنیا مضاعف کرد. بحمدالله‌ روزبه‌روز انقلاب راسخ‌تر و جمهورى اسلامى مستحکم‌تر و ملّت ایران مقاوم‌تر شده‌اند و باز خواهند شد.

نزدیکی سالگرد امام از موجبات اهمیت این روزها

اوّلاً سالگرد امام نزدیک است. این یکى از موجبات اهمّیّت این روزها [است]. و بنده قاصرم و عاجزم از اینکه در باب اهمّیّت این سالگرد از ابعاد مختلف حرف بزنم؛ میگذاریم براى همان روزها که بخصوص درباره‌ى این مسئله صحبت بشود.