رویارویی ارتش و ملت در نظام شاهنشاهی و ایجاد رعب در مردم
… خیانتکار هستند به حسب نوع- شاید کم پیدا بکنید نباشند- اینها از ملت میترسند. برای خیانتی که کردهاند از ملت خودشان میترسند. وقتی از ملت ترسیدند، برای اینکه حفاظت کنند خودشان را و صیانت کنند از آسیب ملت، ارتش را طوری بار میآورند که در مقابل ملت بایستد. ملت و ارتش در آن نظامها همیشه مقابل هم بودند. ارتش ایجاد رعب میکرده است در مردم. و مردم هم تا آنجا که میتوانستند، اگر میتوانستند، کارشکنی میکردند. اگر یک نفر از اینها میخواست عبور کند از یک خیابان، مثلًا محمد رضا اگر میخواست عبور کند از یک خیابانی، قبل از اینکه عبور بکند، آن خیابان و خانههای آن خیابان و اطراف آنجا توسط سازمان امنیت کنترل میشد، به طوری که خانهها شاید بعضی از آنها خالی میشد! و اگر …
لزوم عبرتگیری ارتش و قوای انتظامی از دو رفتار متفاوت مردم
… یک نفر از افراد است دیگر، ولی مردم پشتیبانش هستند. و آن روزی که برایش و برای مملکت یک مشکلی پیدا بشود، مردم مملکت را از خودشان میدانند؛ نمیگویند که منافع ما را آنها میبرند، خوب، خودشان هم جلو بگیرند. این منافع مال خودمان است، خودمان هم باید حفاظت کنیم. برای ارتش و تمام قوای انتظامیه این باید یک عبرت باشد. این دو قطب را مطالعه کنند و عبرت بگیرند که آن طور وقتی عمل میشد، مردم با آنها آن طور بودند؛ کارشکنی میکردند، هر چه میتوانستند از زیر بار بیرون میرفتند، اگر میتوانستند هم کارشکنی میکردند. در این قطب، مردم موافقاند؛ همراهی میکنند. این جهاد سازندگی شما خیال میکنید در آن وقت اگر بود این جهاد سازندگی میشد. هر چه فریاد میکردند، میگفت غلط کردند! این جهاد سازندگی که با یک ندا جهاد سازندگی این طور شد که از امریکا میآیند اینجا جوانها- که یک دستهای پیش از این چند روز، چند …
ناکارآمدی قدرتنمایی و لزوم ادارهٔ کشور با تفاهم
اینها یک مسائلی است که ما باید از آن عبرت بگیریم که وقتی مسائل اسلامی شد، ملی شد، کار برای خود مردم شد، این طور نبود که بخواهند آقایی بفروشند، بخواهند قدرت بفروشند و قدرتنمایی کنند ارتش باید بفهمد این را که با قدرتنمایی نمیشود تا آخر یک مملکتی را اداره کرد، با تفاهم میشود. وقتی مردم فهمیدند که ارتش مال خودشان است و در منافع خودشان دارد قدم برمیدارد، آن وقت گل میریزند سرشان. چنانچه دیدید ریختند، و میریزند هم حالا برایشان؛ تظاهر میکنند، شعار میدهند. اما وقتی ببینند که هر جا پا بگذارند اینها میکوبند اینها را، بخواهد برود فرض کنید یک کلانتری عرض حال بدهد، این هم که میخواهد برود، دلش میلرزد که حالا برویم اینجا چه جور گرفتاری …