رفتن به محتوای اصلی

دولت‌های عربی

نام‌های دیگر: دولت‌های عرب، دولت‌های عربی منطقه، دولت‌های عرب منطقه

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

دولت‌های کشورهای عربی و مواضع آنها دربارهٔ فلسطین و ایران.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:مصاحبه با خبرنگار مصری (چگونگی شروع جنبش اسلامی و برنامه‌های آن)— ۱۳۵۷/۰۸/۲۱

سیر زمانی

از ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۱
۱۳۵۷۱۳۶۱

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

هشدار دربارهٔ تسلیم به طرح‌ها و دعوت به بازگشت به اسلام

من به دولتهای عربی منطقه هشدار می‌دهم که با تسلیم شدن در مقابل این گونه طرحها، علاوه بر قبول اسارت خویش به دست امریکا و از آن ننگینتر اسرائیل، دشمنی ملت و دولت و قوای مسلح نیرومند ایران را برای همیشه به بار می‌آورد. و اگر امروز به دامن اسلام برنگردید، فردا دیر است. شما را فریبکاریهای امریکا و رجزخوانیهای «حُسنی»[3] و «حسن»[4] و «حسین»[5] و «قابوس»[6]- که حقاً احتیاج به قَیم دارند و سفیهانه جوانان کشورهای خود و اسلحه و مهمات ارتش خویش را که باید در راه نجاتشان از چنگال اسرائیل به کار برند- گول نزند. و با یک کشور اسلامی …

نصیحت به بازگشت به اسلام و رهاکردن توطئه پیش از فوت فرصت

… در این صورت اگر دولتمردان ما هم قبول کنند، معلوم نیست ملت ستمدیده و عزیز از دست داده ما قبول کند، و در صورت عدم قبول ملت، هیچ یک از دولتمردان ایران حق و قدرت هیچ گونه کاری را در این زمینه ندارد؛ زیرا در ایران اسلامی، مردم تصمیم‌گیران نهایی تمامی مسائلند. پس تا فرصت از دست‌ نرفته و وقت باقی است، به دامان اسلام و ملتهای خود برگردند و دست از توطئه‌ها و سمپاشیها علیه ایران نیرومند بردارند، و با دولت و ملت ایران علیه اسرائیل و دیگر دشمنان اسلام و بشریت همدست و همداستان شوند که این جانب صلاح دین و دنیای آنان را در این می‌بینم. اکنون درهای رستگاری به روی آنان باز است و خداوند تعالی رحمهٌ للعالمین است.

بی‌اثری نصیحت پانزده‌ساله برای اتحاد و نجات قدس و بی‌توجهی به امت‌ها

شماها منتظر این نباشید که دولتهای شما برای شما کار بکنند. من دولتهای عربی را بیش از پانزده سال است که نصیحت کردم که با هم متحد بشوند و «قدس» را نجات‌ بدهند، و هیچ ابداً در آنها اثر نکرد؛ برای اینکه در فکر این مسائل نیستند. آنها اگر صحبتی هم از این مسائل بکنند، همان صحبتهایی است که شاه سابق ما راجع به پیشرفتها می‌کرد و راجع به «تمدن بزرگ» می‌کرد! اینها هیچ یک به فکر امتها نیستند؛ امتها خودشان باید به فکر خودشان باشند. اگر ما بنا بود که بنشینیم تا برای ما دولتها کار بکنند، حالا باز همان عقب‌ماندگی را داشتیم و باز شاه سابق بر ما حکومت می‌کرد. ما به قوّت ایمان که در شَعْب ما حاصل شد- با آن قوّت ایمان با این ابرقدرتها مخالفت کردیم و بحمد …

ناتوانی در حفظ استقلال و ایجاد وحدت برای نابودی اسرائیل

- اما نظر من نسبت به دوَل عربی، نظر خوبی نیست. دولتهای عربی نه توانسته‌اند استقلال خودشان را حفظ کنند و نه توانسته‌اند یک وحدتی بین خودشان ایجاد نمایند که اسرائیل را از بین ببرند. اختلافات بین خودشان و خیانت بعضی از سران دولتهای عربی باعث این شده است که صهیونیستها در آنجا باشند و خودشان را تثبیت کنند. و اخیراً هم متاسفانه رئیس مصر این کار را دارد انجام می‌دهد. البته ممکن است بعضیها نسبتاً بد نباشند، لکن روی هم رفته نتوانسته‌اند یک اتحادی بین خودشان ایجاد کنند که به واسطه آن اتحاد، هم از استعمار نجات پیدا کنند و هم از اذناب استعمار که از آن جمله اسرائیل …

رنجاندن ایران با شایعه و تهمت برای دوستی با آمریکا

جای بسی تعجب است که امریکا از اسرائیل غاصب حمایت می‌کند، و به دولتها و ملتهای عرب چنگ و دندان نشان می‌دهد و دولتهای عرب را تهدید می‌کند؛ و دولت و ملت شریف ایران نفت را از اسرائیل قطع می‌کند، و اعلام پشتیبانی از عرب می‌کند! و مسلمانان را به مخالفت با امریکا و صهیونیسم برمی‌انگیزد و بعض دولتهای عربی به جای آنکه با برادر مسْلم خود به حکم قرآن کریم هم آواز شده و دست اتحاد و دوستی بدهند و از قدرتمندترین و متعهدترین رژیم به اسلام در منطقه به سود خود و ضرر دشمن و اسلام کمک گیرد، با شایعه‌سازی و تهمت و افترا ایران را از خود می‌رنجاند برای دوستی با امریکا و اسرائیل، که دوستی آنها جز به نفع آنان و ضرر منطقه نتیجه نخواهد داد.

گوش ندادن به نصایح و غفلت از اختلافات ساختهٔ اجانب

… اما راجع به تایید ما از فلسطین و انزجار ما از اسرائیل؛ این تازگی ندارد. ما از قریب بیست سال پیش از این تا حال، راجع به این مسائل بحث و گفتگو کردیم و دولتهای عربی را و سایر مسلمین را در این راه نصیحت کردیم که راجع به این مسائل با هم تشریک مساعی بکنند؛ اگر ... دُوَل عربی- که جمعیتهای زیاد و گروههای زیادی دارند- اینها با هم اتفاق داشتند این مصیبتها برای فلسطین و برای قدس پیش نمی‌آمد. لکن مع الاسف دولتهای عربی به نصایح ما گوش نکردند و با اختلافاتی که بین خودشان دستهای اجانب ایجاد کردند توجه نکردند؛ و این اختلاف الآن هم موجود است و روزافزون می‌شود. مِن جمله این اختلافی که به واسطه قراردادی که بین مصر و اسرائیل پیدا شد به دست اجانب،[2] این اختلافات بین مسلمین و بین دوَل اسلام دامن‌زد، از باب اینکه رشد سیاسی بین اینها نیست، نتوانستند حل مسائل را بکنند و تن در دادند به یک همچو امر بزرگی. یک همچو خیانتی که …

لزوم اتحاد برای راندن اسرائیل و کوتاه کردن دست استعمارگران

… بسیار طولانی- شاید بیست سال قبل- نسبت به فلسطین و نسبت به اسرائیل نظرهای خودم را کراراً گفته‌ام و حالا هم می‌گویم: ما اسرائیل را محکوم می‌کنیم. اسرائیل غاصب [است‌] و در محلی که آمده است، به طور غصب آمده است؛ و قدس باید نجات پیدا بکند و اسرائیل را براند. دوَل عربی باید با هم اجتماع کنند و اسرائیل را از زمینهای خودشان برانند و دست مستعمرین را کوتاه کنند. من از خدای تبارک و تعالی خواهانم که به این آمال ما برسیم و ما و شما در قدس هم را ملاقات کنیم.