فرمان خدا به دفاع و مقاتله برای رفع فتنه و فرماندهی کل او
من امیدوارم که خداوند به همه آقایان و به همه ملتهای اسلامی و خصوصاً ملت ایران که همیشه در تحت ستم بوده است، قوت روحی بیشتر عنایت کند. و به شما رزمندگان ان شاء الله، قدرت کامل عنایت کند که بتوانید دفاع از کشور خودتان و دفاع از اسلام بکنید. من حرفهایم را خلاصه میکنم در دو جمله: یکی اینکه باید شما بدانید آنکه فرمان داده است به همه ما، خداست. فرمانده همه خداست. اوست که دفاع را واجب کرده است برای رفع فتنه، مقاتله را واجب کرده است، امر کرده است و او است که فرمانده کلّ قواست و شما باید متکی به او باشید. و جمله دوم اینکه: شما مسئول او هستید نه مسئول کسی دیگر. ماها آن قدر که میفهمیم یک ظواهری است و بیشتر نیست، همه عالم این طور است. آن چیزی که در باطن افراد میگذرد در سر افراد میگذرد، در قلب افراد میگذرد، آنها را غیر از خدا کسی نمیداند، و او حاضر است پیش …
مأموریت از سوی خدا بودن دفاع همانند عبادات
… است برای این جهت بوده است که با هم بودید. از این به بعد همه با هم باشید و مطمئن باشید که خدای تبارک و تعالی وقتی که شما برای او واقعاً خالص باشید او برای شما بیشتر کار انجام میدهد و همین طور که ایشان گفتند، ما خودمان چیزی نیستیم. هر چه هست قدرت او هست. ما چیزی نیستیم که بخواهیم قدرتنمایی کنیم، ما ماموریم از طرف خدا دفاع کنیم. ماموریتی که ما انجام میدهیم ماموریت از طرف خداست، در عبادات هم همین طور است. اگر خدا امر نکرده بود به عبادات، آدم نمیتوانست بگوید من عبادت کنم. من چهام که عبادت کنم؟
دفاع به امر خدا همچون نماز و روزه و کار انبیا
عبادت که را بکنم؟ اما امر کرده است، امر کرده است نماز بخوان، ما نماز میخوانیم. امر کرده است روزه بگیر، ما روزه میگیریم، امر کرده است شما دفاع کنید از خودتان، دفاع میکنیم، همان طور که انبیا میکردند. این منافات ندارد به اینکه همه چیز از خداست.
تکلیف عمومی هر کس به قدر توان
… داشته باشند که ما وظیفه داریم که این اسلامی که الآن به ما رسیده حفظش کنیم تا آن فرد آخری هم که- خدای نخواسته- کشته میشود، موظف برای حفظ اسلام، برای دفاع از ملت، دفاع از کیان اسلامی، دفاع از کشور اسلامی تا آن آخر زن و مرد، بچه و بزرگ مکلفاند که دفاع کنند. مساله دفاع یک امر عمومی است برای همه؛ هر کس قدرت دارد دفاع کند. به هر مقدار که قدرت دارد دفاع کند از کشور اسلام، باید دفاع کند. اسلام و احکام اسلام آن قدر اهمیت دارد که پیغمبرها برای احکام خدا و برای خدا خودشان را فدا کردند و در اسلام، از صدر اسلام به بعد، بزرگان اسلام خودشان را فدا کردند برای اسلام. وقتی یک همچه مطلبی است و یک همچه امانتی از جانب خدای تبارک و تعالی، به ما سپرده شده …
وجوب دفاع بر همگان هنگام تهدید کشور اسلام و نوامیس مسلمانان
… ما بنشینیم کنار، بگوییم دیگران بروند حفظش کنند. امانت مال دیگران نیست. این امانت، امانتی است که خدا پیش [ما نهاده]، برای همه ما هست، نگهدارش همه ما هستیم، نمیتوانیم بنشینیم بگوییم که دولت این کار [را] بکند. نمیتوانیم بنشینیم بگوییم ارتش این کار را بکند. وقتی کشور اسلام مورد تهدید دشمنهای اسلام است، دفاع از کشور اسلام و نوامیس مسلمین بر همه ما، بر تمام ما واجب است؛ با همه کوشش واجب است. وقتی یک همچو مطلبی پیش آمد و شما هم بحمد الله، همه کشور ما، هم زن و مردش آماده برای این مساله هستند، دیگر خوف این نیست که از پاریس یک دسته راه بیفتند بیایند چه بکنند یا از یک جای دیگر میخواهند بیایند چه؛ نه این خوفی نیست. یک دفعه هم تجربهاش را کردند و صدام …
وجوب دفاع و کشتن مهاجمان تا دفع، حتی اگر مسلمان باشند
اینهایی که در سرحدّات، اینهایی که به سرحدات حمله میکنند به ما، و لو فرض بکنید که مسلمان هستند، لکن چون حمله کردند دفاع واجب است و کشتن آنها هم تا دفعشان واجب است. نه اینکه ما سر جنگی داریم، ما میخواهیم عالم در صلح باشد. ما میخواهیم همه مردم، همه مسلمین و غیر مسلمین همه در صلح و صفا باشند، لکن معنایش این نیست که اگر یک کسی بخواهد بریزد در منزل یک کسی و تعدی کند، ما بگوییم که سر صلح داشته باشید و تن بدهید به ظلم! نه، …
پاسخ قاطع مردم، پاسداران، ارتش و جوانان به هر تعدی
وقتی دعوا دارند تو دهنی میخورند و خوردند. حالا هم از هر جایی هم، همچو چیزی پیدا بشود، همین مردماند و همین پاسداران هستند و همین ارتش است و همین جوانهای زن و مرد ما، از هر جا تعدی بشود تو دهنی میخورند.
منع تعدی به کشورها در اسلام و فرمان مقابله با متجاوز
ما که اسلام را خواستیم و میخواهیم، اسلام اجازه نمیدهد که ما تعدی کنیم به یک کشوری، لکن فرموده است که اگر به شما تعدی کردند، بزنید تو دهنشان! اگر یک دستهای از مسلمین را- در جنگهای سابق این هست- اگر یک دستهای از مسلمین را کفار سپر قرار دادند؛ فرض کنید که عراق فاسد، یک دستهای از مسلمین بیگناه را سپر قرار داد و پشت آنها ایستاده که بریزد ایران را بگیرد، بر ما واجب است که مسلمان و غیرمسلمانش را …
تکلیف همهٔ مسلمانان به هجوم علیه متجاوز به کشور اسلامی
همان مسائل حیوانی. اگر اینها اسلام را میدانستند، اینها که میدانند که مردک، این حزب عفلقی مسلمان نیست، و هجوم کرده به یک مملکت اسلامی، تکلیف آن کسی که هجوم میکند به مملکت اسلامی، تکلیف همه مسلمین است که به او هجوم کنند. تازه آن آخوند درباری میگوید که بیایید با هم به اسلام برگردید!! آخر تو بیا به اسلام برگرد. تو بیا بفهم اسلام چه است. اگر اسلام خلاصه میشد در اکل و شرب و مآرب حیوانی، آن وقت بله باید بیاییم با هم بنشینیم به آن اسلامی که شما میگویید برگردیم. اما اسلام آن است …
واجب شرعی وابسته به انسجام نظامیان و حضور داوطلبان
… بکنم که سرباز بودن برای ملت، امروز جزء وظایف است. نگذارد ملت که این پادگانها در ارتش تهی بشود. سرباز حالا «سربازِ وظیفه» است. در زمان سابق، سرباز اجباری بود؛ به اجبار میبردند، اسمش را وظیفه میگذاشتند. اما الآن این اجبار در کار نیست، الآن یک امر الهی است. دفاع از مملکت اسلامی، دفاع از نوامیس مسلمین از واجبات شرعیه الهیهای است که بر همه ما واجب است و این موقوف بر این است که نظامیها، هم منظم و منسجم باشند و هم مراتب را حفظ بکنند و هم اشخاصی که میتوانند در نظام وارد بشوند، خودشان را معرفی کنند و این پادگانها را پر کنند از جمعیتها. از قراری که بعضی از روسای ارتش گفتهاند، گفتند که الآن پادگانهای ما پر نیست؛ برای اینکه نظام وظیفه را خیلی به آن عمل نمیکنند. لازم نیست که نظام وظیفه را با الزام بیایند شما را ببرند. شما میخواهید یک مملکتی را حفظ بکنید. ملت میخواهد که در مقابل این …
وجوب دفاع از کشور اسلامی بر همهٔ مردان و زنان و کودکان و بزرگان
همان طوری که در اسلام وقتی که دفاع پیش میآید، دیگر قضایا این نیست که مرد باید باشد و بالغ باید باشد. و چه باید باشد. وقتی قضیه دفاع از یک مملکت اسلامی پیش آمد، بچه، بزرگ، مرد، زن، همه موظفند که بروند دفاع بکنند. مساله غیر عادی است. مسائل عادی یکجور است، مسائل غیر عادی [جور دیگر] و در این وقتی که مساله غیر عادی است انتظامات هر گروهی بیشتر از اوقات عادی مطلوب است. اطاعت پایین از بالا، حفظ نظام، حفظ مراتب، حفظ سلسله، در وقتهای عادی لازم است، اما در وقت غیر عادی بیشتر …
گرفتاری کنونی به جهاد دفاعی و خطر ترک آن
… جهاد فی سبیل الله در راس تمام احکام است که آن حافظ اصول است و تذکر داده که در صورت قعود از جهاد، منتظر عواقب آن باشید، از ذلت و اسارت و بر باد رفتن ارزشهای اسلامی و انسانی و نیز از همان چیزها که خوف آن را داشتید از قتل عام صغیر و کبیر و اسارت ازواج و عشیره. و بدیهی است که همه اینها پیامد ترک جهاد، خصوصاً جهاد دفاعی است که ما اکنون گرفتار آن هستیم و اشاره به این امر است آیه کریمه فَلْیَحْذَرِ الَّذینَ یُخالِفوُنَ عَنْ امْرِهِ انْ تُصیبَهُم فِتْنَهٌ اوْ یُصیبَهُمْ عَذابٌ الیمٌ.[8] و کدام فتنه و بلیه بالاتر از آنچه دشمنان اسلام، خصوصاً در این زمان برای برچیدن اساس اسلام و برپا کردن حکومتهایی مثل ستمشاهی و برگرداندن مستشاران غارتگر و بر باد رفتن حرث و نسل ملت و بر سر کشور و ملت ایران، آن آید که بر سر کشور عراق و ملت مظلوم آن در این چند سال آمد.
مجرم بودن متجاوز و لزوم دفع او حتی به قیمت کشتنش
صاحبخانه که تقصیر ندارد؛ دزد آمده، این هم باید دفعش کند، حتی اگر به کشتن او هم منجر بشود، باید دفعش بکند. مجرم اوست.
عمل کشور در جبهه و پشت جبهه به واجب دفاع
کشور ما دارد به این واجب عمل میکند. آنها در جبهه و دیگران در پشت جبهه دارند به این واجب عمل میکنند. آن که میآید و فرض کنید که یک ماده منفجرهای را میخواهد پرت کند یک جایی، اگر او را گرفتند و حبسش کردند و اگر هم کار را کرده است یک وقت کشتندش، این دفاع است؛ این فساد را از بین بردن است؛ این دفع فساد است. آن که این کار را دارد میکند مفسد است، نه شمایی که …
آمادگی ملت برای مقابله با قدرتهای نظامی ابرقدرتان
هان ای ملت سلحشور! برای مقابله با قدرتهای نظامی ابرقدرتان آماده باشید. وای قوای مسلح! که سربازان اسلام و پیشمرگان هدف و نگهبانان کشورید، مجهز باشید هم به صلاح و هم به سلاح، و هراس و خوف به خود راه ندهید که خداوند تعالی پشتیبان و ملت بزرگ، هوادار شماست. شما نصرت کنید از دین خدا و کشور توحید تا خداوند قادر نصرت دهد شما را. از …
حفظ و دفاع از ممالک اسلامی جزء واجبات
ما «ملیت» را در سایه تعالیم اسلام قبول داریم ... ملت، ملت ایران است، برای ملت ایران هم، همه جور فداکاری میکنیم، اما در سایه اسلام است؛ نه اینکه همهاش ملیت و همهاش گَبْریَّت[9]! ملیت، حدودش حدود اسلام است، و اسلام هم تایید میکند او را، ممالک اسلامی را باید حفظ کرد، دفاع از ممالک اسلامی جزء واجبات است؛ لکن نه اینکه ما اسلامش را کنار بگذاریم، و بنشینیم فریاد ملیت بزنیم و «پانایرانیسم»!