رفتن به محتوای اصلی
بازگشت به نمایهٔ «دشمنان خدا»

مقایسهٔ دیدگاه رهبران دربارهٔ «دشمنان خدا»

برجسته‌ترین پاراگراف‌های هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.

تهیه‌شده با هوش مصنوعیمحاربان با خدا و اولیای او و رابطهٔ مؤمنان با آنان.

امام خمینی

عاقبت شوم قیام بر ضد خدا و خیانت به اسلام و کشور مسلمین

آن کسی که بر ضد خدا قیام کند، بر ضد احکام خدا قیام کند، آن کسی که خیانت کند بر اسلام، خیانت کند بر مملکت مسلمین، عاقبتش این است. و این عاقبت سهلی است؛ عاقبتهای بالاتر در کار هست. این الآن بهشتش این است که در دنیا باشد با همه نکبت! این موفق به توبه نخواهد شد. من نمی‌گویم نباید بشود اما نخواهد شد! حضرت سجاد- سلام الله علیه- از قراری که منقول است به یزید یاد داد که از چه راه توبه کن. حضرت می‌گویند: حضرت زینب فرمود، آخر به این!؟ [امام …

امام شهید سید علی خامنه‌ای

ناممکن بودن محبت واقعی به محاربان با خدا و نکوهش دوستی پنهانی با دشمن

… دینی. طبعاً در محبتی که بر اساس معیار دینی است، آن‌کسی‌که به خدای متعال نزدیک است و محبتِ خدا در دلِ اوست، انسان به او محبتِ بیشتری دارد. «اَللّهُمَّ ارزُقنی حُبَّکَ وَ حُبَّ مَن یُحِبُّکَ»[24] آن‌کسانی‌که تو را دوست می‌دارند، محبت آنها را هم نصیب ما بفرما. بنابراین اگر کسانی با خدای متعال قهرند، عناداً یا جهلاً، طبعاً محبت ما به اینها نمی‌تواند محبت واقعی و از روی صفا باشد. آن‌کسانی‌که با خدای متعال محاربه می‌کنند، مشغول جنگ با خدا هستند ـ جنگ با خدا مفهوم روشنی دارد ـ نمی‌شود به اینها محبت کرد. «تُلقونَ اِلَیهِم بِالمَوَدَّةِ وَ قَد کَفَروا بِما جآءَکُم مِنَ الحَقِّ... تُسِرّونَ اِلَیهِم بِالمَوَدَّةِ وَ اَنَا اَعلَمُ بِما اَخفَیتُم وَ ما اَعلَنتُم»[25]، در آیۀ شریفه، خداوند کسانی را که پنهانی با دشمن اظهار محبت می‌کنند، توبیخ می‌کند. اینها نظام ارزشی اسلام است؛ اینها چیزهایی نیست که با آمدن بنده و رفتن بنده تغییری پیدا بکند؛ اسلام این است. این است که انسان‌ها را خوشبخت می‌کند، سعادت از این طرق است؛ اینکه ما وجوه و تأویلات درست کنیم، با دشمنِ خدا دوست بشویم، با دوستانِ خدا دشمنی بکنیم، یک …

نهی از هم‌نشینی با دشنام‌دهندگان اولیای خدا و دو معنای آن

اینها را بلند می‌گفت تا همه بشنوند، می‌خواست همۀ مردم آگاه بشوند. «ثُمَّ یَخفِضُ صَوتَهُ» بعد تُن صدا را پایین‌تر می‌آورد یحیی‌بن‌ام‌طویل، آرام‌تر می‌کرد، برای اینکه همان عده‌ای که دُوروبَرِش هستند، آن خواص بفهمند. می‌گفت: «مَن سَبَّ اَولیاءَ اللهِ فَلا تُقاعِدوهُ» با آن‌کسی‌که بندگان شایستۀ خدا و هم‌جبهگان خدا و اولیای خدا را سبّ[8] می‌کند، با او منشینید. با او منشینید دو جور معنا دارد؛ با او هم‌نشینی نکنید، یک؛ در برابر او ننشینید، بایستید، برخیزید، قیام کنید؛ این دو. هر دو معنا احتمالش هست. «وَ مَن شَکَّ فِی ما نَحنُ فیهِ فَلا تُفاتِحوهُ» هرکسی که در آنچه ما می‌گوییم شک دارد، با ما همفکر نیست، با او گشادگی به خرج ندهید؛ با همفکرهایتان باشید. این را از خودش نمی‌گفت یحیی‌بن‌ام‌الطویل، این درسی بود که امام سجاد به او داده …