جدا نشدن از دانشگاه و مسجد آن حتی در روزهای پرخطر آغاز انقلاب
… یعنى قبل از مسئلهى انقلاب فرهنگى و آن قضایا که در واقع دانشگاه شده بود ستاد جنگهاى نامنظّمِ نیروهاى ضدّانقلاب، بنده در همین مسجد دانشگاه تهران رفتوآمد دائمى داشتم. شماها لابد آن وقتها نبودید در دانشگاهها، آن وقت کوچک بودید و وقت دانشجویىتان نبوده. من هر هفته ظهرها به این مسجد مىآمدم، نماز میخواندم و سخنرانى میکردم و پاسخ به سؤالات میدادم؛ حتّى آن روزى که دانشجوها [نمیآمدند]. یک روزى از روزها اتّفاق افتاد در همین دانشگاه تهران که دانشجوهاى عضوِ احزاب غیر قانونى ــ که الحمدلله خیلی از اسمهایشان هم از یاد همه، از جمله از یاد بنده رفته ــ بنا داشتند که نیروهاى انقلابى را در دانشگاه تارومار کنند؛ واقعاً در این دانشگاه تهران، وحشت تمام فضا را گرفته بود. من اتّفاقاً آن روز پیش از ظهر کارى داشتم، نمیدانم کجا بودم؛ چون سال ۵٨ کارهاى زیادى به دوش من بود. آن کارها را انجام دادم، وقت ظهر شد، آمدم طرف دانشگاه، دو سه نفر بچّههاى محافظ سپاه که با من بودند به …