… اما ارعاب میکنند. در زمانی که- خصوصاً این اخیر- من مقداریش را خارج بودم، اینها ارعاب میکردند اگر بخواهید بروید چه خواهد شد، ما چه خواهیم کرد. و من میدانستم این ارعاب است. آنها همیشه بنایشان این است که ارعاب کنند بترسانند. کشتیشان را بیاورند در آبهای خلیج! نمیخواهند عمل کنند، میخواهند ما را بترسانند، ما نباید بترسیم، باید متحول بشویم از این غربیت به شرقیت، یعنی خودمان را بشناسیم؛ بدانیم ما خودمان چه کارهایم. زندگی ما چه جور باید باشد؛ وضع ما چه جور باید باشد. نمیگویم علوم غرب را و علوم شرق را قبول نکنیم. نخیر، باید اینها را قبول بکنیم. اما نباید خودمان را ببازیم؛ خودمان را هیچ حساب بکنیم. نباید دو نفر آدم که فرض کنید در معلومات مساوی، [آن] شرقی [و این] غربی، ما همچو خودمان را ببازیم که تا او یک اصطلاح غربی گفت، …
آیهٔ قتال در راه خدا و راه طاغوت محک شناخت خود
این یک واقعیتی است که در آیه هست: الَّذِینَ آمَنُوا یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللهِ وَ الَّذِینَ کَفَرُوا یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ الطَّاغُوتِ[1]. این آیه محک است برای اینکه ما خودمان را بشناسیم. هر کسی میداند که خودش چه میکند؛ میداند که چه مقصدی دارد؛ و کارهایی که انجام میدهد روی چه مقصدی انجام میدهد. اگر چنانچه مقصد، مقصد طاغوتی است، عمل، عمل طاغوتی میشود. و اگر مقصد، مقصد الهی است، عمل، عمل الهی میشود، و راه فهم هم خود آدم است. خود ما هم …
وجود موازین تشخیص حال نفس در علم انسانسازی انبیا
چه بسا انسان یک عمر در ریا بوده و خودش نفهمیده. یک عمر هر عملی کرده ریا بوده است، و نفهمیده خودش ریاسْت. این قدر دقیق است که خود آدم هم نمیفهمد! موازین دارد برایش. آنهایی که اهل عمل هستند موازین تعیین نکردند که ما بفهمیم که چه هستیم و خودمان را تشخیص بدهیم. در علم انبیا که علم انسانسازی است، موازین دارد اینها.