اخراج انگلیسیها و تلاش آمریکا برای پر کردن جای پای از دست رفته
… آمدن تفنگداران و ناوهای هواپیمابر و تبلیغات جنجالی در مقابِل تحرّک عراق و خودِ تحرّک نظامی عراق- به نظر ما، کارهای بهشدّت مشکوک، و به شدّت مورد سوء ظناند. معلوم است که استکبار جهانی در فکر آن است که به هر نحو که میتواند، پای خود را در این منطقه محکم کند. روزی انگلیسیها در خلیج فارس حاکمیت مطلق داشتند که بحمدالله حرکت اسلامی و بیداری ملت ایران و حوادث گوناگون، آنها را از خلیج فارس تار و مار کرد. امروز همامریکاییها میخواهند در آنجا، جای پای از دست رفته خودشان و انگلیسیها را مجدداً پرکنند.
اقتضای منافع منطقه به خروج آمریکا از خلیج فارس
… حادثهای اتّفاق بیفتد، امریکا جلو میآید، سینه سپر میکند و میگوید: من باید حضور داشته باشم! چرا؟ چون منافع من اینطور اقتضا میکند! منافع تو اقتضا میکند اینجا باشی؟ منافع منطقه اقتضا میکند که تو از اینجا گورت را گم کنی و بروی! شما در اینجا چه کار میکنی؟ در خلیج فارس باید باشم! چرا؟ چون منافع من است. منافع خلیج فارس اقتضا میکند تو نباشی. او دیگر به منافع دیگران کار ندارد. منافع خودش را بر منافع دیگران مقدّم میدارد. این حالتی است که اینها امروز دارند. درست آن است که ملتها بتوانند مثل همسخنهای برابر و متساوی الحقوق باهم حرف بزنند. اینطور نباشد که امریکا یا فلان کشور اروپایی یا فلان کشور …
حضور گستردهٔ آمریکا به بهانهٔ نیت لشکرکشی عراق
… جهانی و کنوانسیونهای بینالمللی برای چیست!؟ همه اینها برای این است که یک دولت قلدر زورمند، نتواند به بهانه اینکه من در فلان جا منافع دارم، بلند شود راه بیفتد و به سراغ فلان کشور یا فلان منطقه یا فلان دریاچه یا فلان خلیج یا فلان آبراهِ مهمِ بینالمللی برود. شما به چه مناسبت در منطقهای که به شما هیچ ارتباطی ندارد -یعنی در خلیج فارس- به بهانه اینکه «عراق میخواهد و نیّت دارد لشکرکشی کند» -و عراق هم مرتّب منکر میشود- با این حجمِ عظیم حضور مییابید!؟