ناامنی منطقه از ناحیهٔ رژیم عراق و آمریکا و همپیمانانش
در منطقهى خلیج فارس دیدند که در طول این چندساله اگر خطرى به وجود آمد، اگر آتشى برافروخته شد، یا از ناحیهى یک کشور غیر ایران بود یعنى رژیم عراق و کشور عراق ــ که آتشافروزى کرد در خلیج فارس و قدرتهاى بیگانه را به دنبال خود به خلیج فارس کشاند ــ یا از ناحیهى آمریکایىها و همپیمانان آنها بود که آمدند و منطقه را تبدیل کردند به یک منطقهى آتش؛ آنها منطقه را ناامن میکنند.
حق طبیعی ایران در امنیت منطقه و نفی ژاندارمی هر قدرتی بهویژه آمریکا
ما اگر از امنیّت منطقهى خلیج فارس حرف میزنیم و خود را در آن سهیم میدانیم، ناشى از یک حقّ طبیعى است. اینجا یک حوزهى محدودى است؛ یک منطقهى دربسته و سربستهاى است که جمهورى اسلامى بیشترین سهم را در آن، از لحاظ مرز دارد و طبیعى است که در امنیّت آن و در حراست از آن نقش داشته باشد. ما هرگز نخواستیم ژاندارم این منطقه باشیم و هرگز اجازه هم نمیدهیم هیچ قدرت دیگرى ــ چه از خود این منطقه و چه از بیرون این منطقه و امروز بخصوص آمریکا ــ بخواهند ژاندارمى این منطقهى نفتخیز و بسیار قیمتىِ عالم را به خودشان اختصاص بدهند. با این روحیه، با روحیهى احساس تکلیف بر حراست از ارزشهاى اسلامى و از مرز و بوم این کشور و از مردم این کشور، تکتک آحاد نظامى ما ــ چه از ارتش، چه از سپاه، چه نیروهاى مختلف ارتش و از جمله نیروى هوایى ــ باید به کار نظامى خودشان بپردازند و در هر سطحى که هستند، …
سابقهٔ قدرتنمایی اشغالگران بیاعتنا به استقلال و حیثیت ملتها
احساس میکنم که در این منطقه، نیروهاى مسلّح با روحیهاى که شایستهى این منطقه است به خدمتگزارى خود مشغولند. این منطقه، منطقهاى است حسّاس و از لحاظ تجربههاى تاریخى، بسیار عبرتانگیز و درسآموز. این منطقه مانند بعضى از مناطق دیگر خلیج فارس روزگارى محلّ قدرتنمایى اشغالگران و قدرتطلبانى بود که حیثیّت و استقلال و ارزش ملّتها براى آنها هیچ اهمّیّتى نداشت. تاریخ شاهد بوده است که در همین بوشهر، قواى انگلیسى براى فشار بر دولتِ وقتِ آن روزِ ایران پیاده شدند و این ساحلِ پُربرکت و حسّاس از لحاظ سوقالجیشى را در اختیار گرفتند. و متأسّفانه این روال با شکلهاى گوناگون ــ و اگرچه نه به صورت مستقیم در همهى احوال ــ در طول سالیان دراز در این مناطق جریان داشته است.
تعلق خلیج فارس به ملتهای ساکن آن و سپردن امنیتش به آنان
نیروهایى که امروز در خلیج فارس حضور غاصبانهاى در بعضى از بخشها دارند، براى ملّت ما و نیروهاى مسلّح ما همچون پدیدههایى هستند که دیر یا زود زایل خواهند شد. خلیج فارس متعلّق به ملّتهاى ساکن خلیج فارس است. امنیّت خلیج فارس تکلیفى است بر دوش ملّتهایى که گرداگرد این منطقهى مهمّ جهانى زندگى میکنند و ساحل طولانى کشور جمهورى اسلامى ایران بىشک سهم بسیار مهمّى را در حفظ امنیّت این منطقه بر عهده دارد و ما این سهم را به فضل الهى ایفا خواهیم کرد. و این تکلیف تاریخى ما است و وظیفهى جغرافیایى و منطقهاى ما است.
اهمیت حیاتی منطقه و قصد آمریکا برای تسلط بر آن
… است. آن روزى که آمریکا نیروهاى خودش را وارد این منطقه کرد،[4] ما از خلال حرفهاى اینها احساس کردیم که اینها قصد ندارند بیایند در این منطقه کارى بکنند و بروند؛ اینها میخواهند ژاندارم این منطقه باشند. گفتیم اینها میخواهند بیایند در این منطقه ماندگار بشوند؛ اینها میخواهند این منطقهى مهم و حسّاس و حیاتى را که همهى دنیا تا چند سال دیگر محتاج این منطقه خواهد بود، زیر دست خودشان داشته باشند. خلیج فارس براى دنیا حیاتى است؛ اینها میخواهند مال خودشان باشد، زیر نظر خودشان باشد. این را ما آن روز گفتیم؛ فوراً یکى دو نفر از شخصیّتهاى آمریکا در سخنرانى و در مصاحبه گفتند نه، ما نمیخواهیم در کویت بمانیم؛ ما خواهیم رفت. امروز ملاحظه کنید که در کویت مشغول ساختن پایگاه هستند، مشغول طرّاحى براى ماندن هستند؛ آن روز دروغ میگفتند، امروز هم دروغ …
هدف تسلط آمریکا برای ادامهٔ حیات قدرتمندانهتر
این حکومت شیطانى بنابر مقتضاى طبیعت ضدّفطرى و ضدّانسانى خود، از درون دچار معضلات لاینحلّى است؛ لیکن به اقتضاى همان طبیعت استکبارى و جهانخوارى میکوشد که مشکلات خود را به کلّ جهان منتقل کند و با تسلّط بر همهى مراکز حسّاس و ثروتخیز عالم، از جمله خاورمیانه و مخصوصاً خلیج فارس، به حیات خود قدرتمندانهتر از پیش ادامه دهد. اگر این رؤیاى شوم به تحقّق بپیوندد، روزگار سیاهى بر ملّتهاى این منطقه خواهد گذشت که در گذشته نظیر نداشته است.