مقایسهٔ دیدگاه رهبران دربارهٔ «خلفای اموی و عباسی»
برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیفرمانروایان بنیامیه و بنیعباس و شیوهٔ حکومت و رفتارشان با ائمه (ع) و مردم.
امام خمینی
پذیرش ظاهری اسلام و جلوگیری از تحقق اسلام واقعی
تفاوت بین رژیم پهلوی با رژیمهای سابق و دولت اموی و عباسی این بود که [در عین حال که] همه اینها در یک معنا مشترک بودند، و آن اینکه نمیخواستند اسلام آن طوری که هست تحقق پیدا بکند. هم بنی امیه این مطلب را میخواستند اسلام را به حسب ظاهر قبول داشتند و در راه او هم کارهایی میکردند، و جماعت جمعه را همان سلاطینشان به جا میآوردند، هم بنی امیه، هم بنی عباس. لکن نمیخواستند آن اسلامی که پیغمبر اکرم فرموده است و اهل بیت آن را میشناختند نمیخواستند آن تحقق پیدا بکند؛ برای اینکه آن اسلام آن بود که خود پیغمبر و امیر المومنین- سلام الله علیه- راس آن بودند و زندگیشان آن بود، اینها میدیدند که اگر اسلام را به آن نحو بخواهند ارائه بدهند، به آن طوری که اهل بیت میخواهند ارائه بدهند، اینها ارائه بدهند، خوب، نمیتوانند دیگر کاخ …
دگرگون کردن چهرهٔ اسلام با کارهای خلاف اسلام به نام نمایندگی آن
الآن یک تکلیف بسیار بزرگی به عهده همه ماست. من که یک طلبه هستم این تکلیف را دارم؛ آقایان هم، که از آقایان هستند، این تکلیف را دارند؛ سایر قشرها هم دارند؛ که کوشش کنیم وجهه اسلام و صورت اسلام را آن طور که هست نمایش بدهیم؛ نه آن طوری که خلفایی مثل معاویه و یزید و بعضی، یا بسیاری از خلفای اموی و بنی عباس جلوه میدادند. به عنوان اینکه ما نماینده اسلام هستیم کارهایی میکردند که با اسلام مخالف بود؛ و اسباب این میشد که یکوقت وجهه اسلام را در دنیا دگرگون کنند.
امام شهید سید علی خامنهای
تخریب بنای پیامبر به دست خلفای فاسد و غافل از خدا
دنیا و آخرتِ چنین ملت و کشوری، تأمین خواهد شد. آری؛ اگر همین ملت، رهبرانی فاسد و غافل از خدا و دل داده به دنیا، مثل خلفای بنیامیّه و بنیعبّاس داشته باشد، پایه را سست خواهند کرد. خلفای بنیامیّه و بنیعبّاس، بنای چند صد سالهای را که پیغمبر اکرم در طول ده سال گذاشت، با چکش و تیشه و ارّه، توانستند خراب کنند. اینها حرفهای بسیار قابل توجّهی است. کسی مثل یزید با آن همه فساد و خرابی، کافی است که اصلاً تمدّنی را ضایع کند. یکی مثل متوکّل، با آن همه ظلم، کافی است که مُلکی را از بین ببرد. این همه حاکم ظالم؛ این همه حاکم فاسد و این همه مست و لا یعقل که در طول سیصد، چهارصد …
حکومت پادشاهی و نه نظام اسلامی
حکومت اموى و عبّاسى را ما نظام اسلامى نمیدانیم؛ آن هم نظام پادشاهى است، شاهنشاهى است، منتها یک نوع دیگر، یک شکل دیگر. حکومت هارونالرّشید یا عبدالملک یا هشام و امثال اینها چه فرقى با حکومت اردشیر درازدست و مانند اینها دارد؟ چون اسمشان مسلمان است، مگر حل میکند مسئله را؟ حکومت سلطان محمود غزنوى در این کشور، چه فرقى دارد با حکومتهاى جبّارانى که در گذشته بودند؟ غزنویان با …
پرداخت پول گزاف به شاعران برای پیشبرد کار خود
فقط هم ائمّه نبودند؛ نقطهی مقابلشان هم همینجور بودند. یعنی همین خلفای بنیامیّه و بنیعبّاس برای پیشرفت کار خودشان محتاج شعر بودند و پولهای گزافی میدادند به شعرا که برایشان شعر بگویند. شعرا هم میگفتند! پول بود، رشوه بود؛ حتّی گاهی اوقات بعضی از شعرای متمایل به اهلبیت، برای آنها هم یک شعری میگفتند برای اینکه یک پولی بگیرند! امام باقر (علیه الصّلاة و السّلام) در مجلسی نشسته بودند، «کثَیّر عَزّة» -که یکی از شعرای معروف عرب است و متمایل به …
برداشت یکسان خلفا از عبدالملک تا متوکل از داعیهٔ ائمه
یکی برداشت خلفا از ادّعاها و کارهای ائمّه است. شما میبینید که از زمان عبدالملک تا زمان متوکّل، همیشه یکجور برداشت از زندگی ائمّه بوده؛ خب، این را باید دنبالگیری کرد و نمیشود سهلانگاری کرد؛ چرا اینها از زندگی ائمّه اینجور برداشت میکردند؟ مثلاً نسبت به موسیبنجعفر [گفته شد] «خلیفتان یجبی الیهما الخراج؟»،[57] یا مثلاً دربارهی امام علیّبنموسیٰ: هَذَا عَلِیٌّ ابنُهُ قَد قَعَدَ وَ ادَّعیٰ …
جایگزینی سلطنت بهجای نبوت و امامت در لباس خلافت
… از آنکه احساس کردند، که هدف پیغمبر برآورده نشد، یعنی «یُزَکّیهِم وَ یُعَلِّمُهُمُ الکِتابَ وَ الحِکمَةَ»[6] انجام نگرفت، بعد از آنکه دیدند که تشکیل یک نظام اسلامی، تشکیل یک دنیای اسلامی آنطوریکه پیغمبران خواسته بودند بعد از دوران صدر اول، بهکلی فراموش شد؛ جای نبوت و امامت را سلطنت گرفت؛ کسریها و قیصرها و قُلدرها و اسکندرها و دیگرِ نامداران ظالم و طاغی تاریخ در لباس جانشینی و خلافت با نام سلسلۀ بنیامیه و بنیعباس روی کار آمدند و قرآن به آن شکلی که ارباب مُلک و قدرت میخواستند تفسیر شد و ذهنهای مردم تحت تأثیر عملکرد خائنانۀ آن عالمانی که سر در آخور مطامع و محبتهای مادی ارباب حکومت و مُلک داشتند، قرار گرفت؛ بعد که اینها را دیدند یک نقشۀ کلی در زندگی ائمه بهوجود آمد.