عزیزان من! شادابی این انقلاب به این است که عزّت شهیدان، عزّت خانوادههای شهیدان و ایثارگران و احترام آنها محفوظ بماند و ارزش کار آنها فراموش نشود. بعضیها میخواهند یاد شهدا را هم به فراموشی بسپارند. ما متأسفانه کسانی را داریم - بخصوص بعضی روشنفکرنمایان و قلم بهدستان - که میخواهند یاد شهدا و ایثارگران از خاطرهها محو شود؛ یعنی یاد شهامت و شجاعت و عظمت این ملت، از خاطرهها برود! این خلاف مصلحت ملی و خلاف راه سعادت ملت است؛ این خلاف مصالح ملتی است که میخواهد آرمانهای بزرگ را دنبال کند. باید یاد شهدا را زنده نگه داشت. خانوادههای شهدا! به شهیدانتان افتخار کنید. جانبازان! افتخار کنید به اینکه در راه خدا امتحان سختی دادید. آزادگان! افتخار کنید که در دوران اسارت، از خود ضعف نشان ندادید. خانوادههایتان هم باید افتخار کنند. افتخار به معنای تکبّر و به معنای حقیر دانستن دیگران نیست؛ به معنای شکر کردن خداست. خدا را شاکر باشید که این نعمت بزرگ را به شما و به ملتتان داده است.خانوادهٔ شهدا
نامهای دیگر: خانوادههای شهدا، بازماندگان شهدا
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
پدران، مادران، همسران و فرزندان شهیدان و جایگاه و نقش آنان.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در اجتماع اقشار مختلف مردم به مناسبت شهادت دکتر مصطفیٰ چمران— ۱۳۶۰/۰۴/۰۲
سیر زمانی
از ۱۳۶۰ تا ۱۴۰۴۱۳۶۰۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
قدر شهدا را باید بدانیم، قدر خانوادههای شهدا را باید بدانیم. برادران عزیز، خواهران عزیز! هرکسی که سعی کند که یاد شهدا به فراموشی سپرده بشود، به این کشور خیانت کرده؛ هرکسی که سعی کند که به خانوادههای شهدا اهانت بشود یا بیاعتنائی بشود یا مورد تعرّض زبانی قرار بگیرند، به این کشور خیانت کرده؛ [چون] اینجا بحث نظام نیست، بحث کشور است؛ به کشور خیانت کرده. به شهدا باید احترام بگذارند و قدر آنها را بدانند؛ به خانوادهی شهدا باید احترام بگذارند و قدر آنها را بدانند؛ خود را زیر بار منّت شهیدان بدانند. خب «زیر بار منّت شهیدان» یعنی چه؟ یعنی زیربار آن همسری که راضی میشود شوهرش برود در میدان جنگ به شهادت برسد؛ پس زیر بار [منّت] آن خانم هم هستند؛ زیر بار منّت آن پدر یا آن مادری که رضایت میدهد فرزندش برود [هم هستند]؛ زیر بار منّت اینها قرار بگیرند و همه بدانند، اینها است که ارزشها را در کشورمان زنده میدارد.حفظ یاد شهید جهاد است؛ حفظ یاد شهیدپرور جهاد است. شهیدپرور کیست؟ پدر، مادر، معلّم، همسر، رفیق خوب؛ اینها شهیدپرورند و یاد اینها را گرامی داشتن، جهاد است. یاد آن کسانی که از این جهاد در طول دفاع مقدّس یا بعد از آن تا امروز پشتیبانی کردند، جهاد است؛ یاد آن بانویی که در دِه «صد خَرْو» یا هر جای دیگر در خانهاش ده تا تنور میزند که برای رزمندگان نان بپزد، جهاد است؛ یاد او را زنده نگه داشتن خودش یک جهاد است. اینها را بایستی نگه داشت.شاهدها (۶ پاراگراف)
پاداش بزرگ صبر و استقامت خانوادههای شهدا و لزوم حفظ آن
پدران و مادران و همسران و دیگر بستگان شهداى عزیز نیز داراى پاداشى بزرگند؛ این پاداش صبر و استقامت آنها است و پاداش قبول مصیبت در راه خدا. تلاش و مجاهدت آنان نیز باید صرف آن شود که این پاداش بزرگ را براى خود حفظ کنند.حساب کردن مصیبت با خدا و صبر بر آن بهعنوان وجه تمایز با خانوادههای ملتهای دیگر
خانوادههاى شهدا هم در نظام اسلامى و در انقلاب اسلامى با خانوادههاى کشتهشدگان ملّتهاى دیگر و کشورهاى دیگر یک فرق اساسى دارند؛ این خانوادهها این مصیبت را با خداى متعال حساب کردند؛ آن را مثل نعمتى از خداى متعال دریافت کردند و پاى این مصیبت صبر کردند؛ این خیلى مهم است. خداى متعال به بنده توفیق داده است که با خانوادههاى شهدا مراوده و نشست و برخاست داشته باشم؛ به خانهى آنها و روى فرش آنها و زیر سقف آنها بروم. هر جا من مصیبت را بزرگتر یافتم، صبر آن خانواده را هم عظیمتر و باشکوهتر دیدم. من مىبینم آن …مجاهدت بزرگ پدران و مادران شهدا و آغشتگی دلشان به عشق اسلام و امام
من [حضور] شما در جبهه را هم فراموش نکردهام؛ یگانهاى شما را هم از نزدیک دیدهام. شهداى شما و جانبازان عزیز شما آیتِ صِدقند بر اینکه رزمندگان شما خوب تلاش کردند، خوب مبارزه کردند. و من به شما عرض کنم، در هر جایى که شما مشاهده کردید که فداکاران راه اسلام در آنجا از شهدا و جانبازان زیادند، کشف کنید و بدانید که آنجا زنان و مردان، پدران و مادران، دلهایشان با عشق الهى و عشق اسلام و عشق امام و عشق به انقلاب آغشته است. این مادران شهدا، این پدرانِ عزیز ازدستداده، این خانوادههاى جوانپرورده و به میدان جنگ فرستاده، مجاهدت بزرگى کردند.آرامشبخشی خداوند به پدر و مادر شهیدی که تنها فرزندشان بود
… میکرد که اگر این جوان کشته بشود، این پدر و مادر تا ابد خون خواهند گریست؛ یعنى منظره این را نشان میداد؛ بستگىِ این پدر و مادر به این جوان، از این منظره کاملاً [مشهود بود] ــ البتّه من آن عکس را دارم؛ آن عکس را بعد براى من آوردند و من قابشده اینجا نگه داشتم؛ یک حال مخصوصى دارد این عکس ــ امّا خداى متعال به این پدر و مادر یک آرامشى و یک تسلّایى میبخشد و بخشیده بود که خود آن پدر به من گفت من فکر میکردم که اگر این بچّه کشته بشود، من خواهم مُرد ــ یعنى همان احساس من را که از آن عکس داشتم، ایشان تأیید میکرد با اظهارات خودش ــ ولى میگفت خداى متعال دل ما را آرام کرد. همین است؛ یعنى وقتى شما میدانید که فرزند شما یا عزیزتان در پیشگاه خداى متعال، در درجات عالى دارد پرواز میکند و آن چیزى را به دست آورده که همهى عرفا و اهل سلوک و سرگشتههاى وادىهاى عشق و شور معنوى و عرفانى، همهى عمر گشتند و دویدند دنبال آن و او با این فداکارى و با …تسلای الهی دلهای داغدیدهٔ بازماندگان شهید
به هر حال، امیدواریم که خداى متعال به بازماندگانش، به پدرشان، مادرشان، خانمشان و فرزندانشان و همهى کسانشان، به شماها که بیشترین غم را دارید، سنگینترین غصّه را دارید، انشاءالله تسلّا ببخشد. و جز با تسلّاى الهى، دلى که یک چنین گوهرهایى را از خودش جدا مىبیند، واقعاً تسلّا پیدا نمیکند؛ فقط خداى متعال باید تسلّا بدهد و میدهد هم. من با خانوادههاى شهدا زیاد نشست و برخاست کردم و میکنم، مىبینم چه جورى است. گاهى یک مصیبتهایى است که اگر شهادت نبود، تا ابد قابل تسلّا نبود؛ امّا نمیدانم چه سرّى است ــ البتّه میشود هم دانست؛ چرا ــ که خداى متعال در شهادت یک چیزى قرار داده که خود آن، هم زخم …درود بر شهدای آذربایجان و پدران و مادران و همسران صبور آنان
و من به همهى شهداى عزیز این دیار و به پدران و مادرانى که آن شهدا را تربیت کردند و به همسران شهدا که صبر کردند و این مصائب را تحمّل کردند، درود میفرستم. و امروز روز ولادت باسعادت موسىبنجعفر (علیه الصّلاة و السّلام) است، و روز عید است و امید است که پروردگار عالم به برکت این بزرگوار و به برکت ائمّهى اطهار، شما مردم عزیز و فداکار را مشمول دعاهاى ولىّعصر (ارواحنا فداه) قرار دهد.