عزیزان من! شادابی این انقلاب به این است که عزّت شهیدان، عزّت خانوادههای شهیدان و ایثارگران و احترام آنها محفوظ بماند و ارزش کار آنها فراموش نشود. بعضیها میخواهند یاد شهدا را هم به فراموشی بسپارند. ما متأسفانه کسانی را داریم - بخصوص بعضی روشنفکرنمایان و قلم بهدستان - که میخواهند یاد شهدا و ایثارگران از خاطرهها محو شود؛ یعنی یاد شهامت و شجاعت و عظمت این ملت، از خاطرهها برود! این خلاف مصلحت ملی و خلاف راه سعادت ملت است؛ این خلاف مصالح ملتی است که میخواهد آرمانهای بزرگ را دنبال کند. باید یاد شهدا را زنده نگه داشت. خانوادههای شهدا! به شهیدانتان افتخار کنید. جانبازان! افتخار کنید به اینکه در راه خدا امتحان سختی دادید. آزادگان! افتخار کنید که در دوران اسارت، از خود ضعف نشان ندادید. خانوادههایتان هم باید افتخار کنند. افتخار به معنای تکبّر و به معنای حقیر دانستن دیگران نیست؛ به معنای شکر کردن خداست. خدا را شاکر باشید که این نعمت بزرگ را به شما و به ملتتان داده است.خانوادهٔ شهدا
نامهای دیگر: خانوادههای شهدا، بازماندگان شهدا
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
پدران، مادران، همسران و فرزندان شهیدان و جایگاه و نقش آنان.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در اجتماع اقشار مختلف مردم به مناسبت شهادت دکتر مصطفیٰ چمران— ۱۳۶۰/۰۴/۰۲
سیر زمانی
از ۱۳۶۰ تا ۱۴۰۴۱۳۶۰۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۶۵همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
قدر شهدا را باید بدانیم، قدر خانوادههای شهدا را باید بدانیم. برادران عزیز، خواهران عزیز! هرکسی که سعی کند که یاد شهدا به فراموشی سپرده بشود، به این کشور خیانت کرده؛ هرکسی که سعی کند که به خانوادههای شهدا اهانت بشود یا بیاعتنائی بشود یا مورد تعرّض زبانی قرار بگیرند، به این کشور خیانت کرده؛ [چون] اینجا بحث نظام نیست، بحث کشور است؛ به کشور خیانت کرده. به شهدا باید احترام بگذارند و قدر آنها را بدانند؛ به خانوادهی شهدا باید احترام بگذارند و قدر آنها را بدانند؛ خود را زیر بار منّت شهیدان بدانند. خب «زیر بار منّت شهیدان» یعنی چه؟ یعنی زیربار آن همسری که راضی میشود شوهرش برود در میدان جنگ به شهادت برسد؛ پس زیر بار [منّت] آن خانم هم هستند؛ زیر بار منّت آن پدر یا آن مادری که رضایت میدهد فرزندش برود [هم هستند]؛ زیر بار منّت اینها قرار بگیرند و همه بدانند، اینها است که ارزشها را در کشورمان زنده میدارد.حفظ یاد شهید جهاد است؛ حفظ یاد شهیدپرور جهاد است. شهیدپرور کیست؟ پدر، مادر، معلّم، همسر، رفیق خوب؛ اینها شهیدپرورند و یاد اینها را گرامی داشتن، جهاد است. یاد آن کسانی که از این جهاد در طول دفاع مقدّس یا بعد از آن تا امروز پشتیبانی کردند، جهاد است؛ یاد آن بانویی که در دِه «صد خَرْو» یا هر جای دیگر در خانهاش ده تا تنور میزند که برای رزمندگان نان بپزد، جهاد است؛ یاد او را زنده نگه داشتن خودش یک جهاد است. اینها را بایستی نگه داشت.شاهدها (۱ پاراگراف)
صاحبان اصلی قضاوت دربارهٔ دستاوردهای جنگ و رضایت آنان از روند انقلاب
البتّه راحتطلبهایى هستند که این گوشه، آن گوشه یک سر مو براى این جنگ و براى این انقلاب مایه نگذاشتند و حاضر نشدند چیزى را صرف کنند، بعد هم دهان باز میکنند، دل براى شهداى ما میسوزانند. آنها اصلاً نباید حرف بزنند؛ حرف زدنشان زائد و بىمعنى است. از آن خانوادههاى شهدا که صاحبان اصلى این ذخیرهها هستند و آنها بودند که سرمایههایشان، ذخیرههایشان و گوهرهایشان را خرج کردند، باید حرف شنفت، از آنها باید قضاوت خواست، از آنها باید پرسید که ما در این ششساله چه از دست دادیم و چه به دست آوردیم. بروید پهلوى خانوادههاى شهدا بنشینید ــ البتّه الان در بین شما، خانوادههاى شهداى زیادى هستند از گیلان و جاهاى دیگر؛ که بعد من این گروههایى را که امروز در نماز ما شرکت کردند، در آخر خطبه اسم خواهم برد ــ خانوادههاى شهدا میدانند ما که مىنشینیم پهلوى آنها، مىبینیم که چقدر از روند حرکت انقلاب و مقاومت مردمى خشنود و راضىاند؛ آنها راضىاند و آنها مصمّمند که راه شهداى خودشان را تعقیب کنند و به فضل پروردگار پیروزى نهایى را به دست بیاورند؛ البتّه هم [به دست] خواهند آورد.