رفتن به محتوای اصلی

حمله به مدرسهٔ فیضیهرویداد

نام‌های دیگر: حملهٔ مدرسهٔ فیضیه

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

یورش مأموران رژیم پهلوی به مدرسهٔ فیضیهٔ قم در سال ۱۳۴۲ و پیامدهای آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار اعضاى دفتر «هنر و ادبیّات مقاومت» حوزه ى هنرى سازمان تبلیغات اسلامى— ۱۳۷۰/۰۴/۲۵

سیر زمانی

از ۱۳۷۰ تا ۱۴۰۱
۱۳۷۰۱۴۰۱

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

بهره‌گیری امام از حادثه‌ای کوچک برای به حرکت درآوردن ملت

… در تقریباً خیابانهاى اصلى قم زیر فشار قرار دادند، کتک زدند، تهدید کردند، اهانت کردند. کشته‌ى آن حادثه هم تا آنجایى که ما اطّلاع داشتیم آن وقتها، گمانم یکى دو نفر بیشتر نبود؛ یک نفر، دو نفر ظاهراً در آن حادثه کشته شدند، البتّه عدّه‌ى زیادترى مجروح شدند؛ حادثه ابعاد خیلى زیادى نداشت. امام آن حادثه را توانست مورد استفاده قرار بدهد براى به حرکت درآوردنِ همه‌ى ملّت ایران. [قیام] پانزدهم خرداد را که امام به ‌وجود نیاورد، پانزدهم خرداد امام در زندان بود. [قیام] پانزدهم خرداد یک حادثه‌ى خودجوش بود. [قیام] پانزدهم خرداد محصول حرکتى بود که امام در دوّم فروردین به ‌وجود آورد. من این را همان سال به امام عرض کردم. من همان سال ۴۲ نزدیک …

یورش کماندوهای رژیم پهلوی به فیضیه در سال‌های ۴۱ و ۴۲

… گفتم، امروز یک فرصت استثنایی پیش آمده است. این فرصت را، انقلاب به ما داده است. در سایه انقلاب است که حوزه‌های علمیّه، بدون مزاحمتِ یک دستگاه جابر، ظالم و خبیث، میتوانند عالم و فاضل تربیت کنند. در گذشته، این‌طور نبود و انواع وسوسه‌ها و موذیگریها را میکردند. حمله کماندوها و چماق به دستهای دستگاه جبّار پهلوی به مدرسه فیضیه میدان آستانه، صحن مطهّر و خیابان ارم در سالهای چهل و یک و چهل و دو، یک واقعه فراموش نشدنی است. کاری میکردند که طلبه، فرصت و دل و دِماغ درس خواندن پیدا نکند. به طلاّب و علما اهانت میکردند و بر سرِ راهِ دلِ جوان این مجموعه، دامها پهن میکردند. اما امروز اینها نیست.

خاطرهٔ حضور در خانهٔ امام پس از حادثهٔ فیضیه

دیروز با دوستان صحبت میکردیم؛ روز دوّم فروردین سال ۴۲، مثل همین حالا در مقابل چشمم است. وقتى ما بعد از قضایاى مدرسه‌ى فیضیّه و آن حوادث کذائى، خودمان را با دوستان اینجا رساندیم ــ چون همه نگران بودند از این خانه که چه خواهد شد ــ از درِ آن حیاط کوچک وارد شدیم، من دیدم ایشان ایستاده‌اند آن گوشه‌ى حیاط، مشغول اقامه‌ى نماز مغرب و عشا هستند ــ اوّل شب بود ــ و جمعى هم با ایشان مشغول نمازند. آن‌چنان طمأنینه در وجود ایشان بود که هر اضطرابى را تمام میکرد. اصلاً کأنّه هیچ حادثه‌اى اتّفاق نیفتاده؛ مثل کوه! واقعاً مثل کوه استوار؛ همین‌جور ایشان ایستاده بودند، مشغول نماز بودند. بعد هم آمدند از آن پلّه‌ها بالا و ــ از همان پلّه‌هایى که ما حالا آمدیم ــ …

آگاهی مردم قم از حوادث فیضیه در سال‌های ۴۲ و ۵۴

… و می‌شناختند ــ به جان خریدند، پذیرفتند. معلوم است که شما وقتی در رژیمی مثل رژیم طاغوت، با آن ظلم، با آن بی‌رحمی، با‌ آن سنگدلی بیایی در خیابان [خطر دارد]؛ سنگدلی آنها را دیده بودیم و مردم دیده بودند؛ پانزدهم خرداد را دیده بودند، حوادث بعدی را [دیده بودند]. در همین قم، غیر از دوّم فروردین سال ۴۲ که قضایای مدرسه‌ی فیضیّه است، در سال ۵۴ هم یک حادثه‌ی بزرگِ مهمّ دیگری در مدرسه‌ی فیضیّه به وجود آمد؛[13] مردم اینها را دیده بودند؛ این جور نبود که غافل باشند؛ خطرات را میدانستند امّا به جان خریدند، خطر را پذیرفتند، وارد میدان شدند. بالاخره بدون خطرپذیری نمیشود وارد کارهای بزرگ شد.

ضرب و جرح طلاب و اهانت به مراجع پیش از پانزده خرداد

پانزده خرداد مبدأ نهضت بزرگ روحانیت و مردم نیست. قبل از پانزده خرداد، در سال ۱۳۴۱ و آغاز سال ۱۳۴۲، قضایای مهمی اتفاق افتاد: در دوم فروردین ۴۲، حادثه‌ی مدرسه‌ی فیضیه پیش آمد و ضرب و جرح طلاب علوم دینی و اهانت به مرجع عالیقدر مرحوم آیةالله گلپایگانی. قبل از آن، در اواخر سال ۱۳۴۱، قضایای تظاهرات مردم در بازار تهران پیش آمد و در آنجا هم اهانت به مرجع عالیقدر مرحوم آیةالله حاج سید احمد خوانساری. اینها نشان‌دهنده‌ی این است که نهضت روحانیت در سال ۴۱ و آغاز سال ۴۲ به آنچنان اوج و نشاطی رسیده بود که پلیس دستگاه جبار و دستگاه‌های امنیتی برخوردهای خشنی با علما و طلاب و حتّی مراجع تقلید داشتند. ولی با این همه، پانزدهم خرداد سال ۴۲ یک مقطع بسیار مهمی است. علت این است که در روز ۱۵ خرداد ۴۲ حادثه‌ای که اتفاق افتاد، پیوند مردم با روحانیت را در این سطح خطرناک و حساس نشان داد. در روز عاشورای آن سال -که روز سیزدهم خرداد بود- امام بزرگوار در مدرسه‌ی فیضیه …

حادثهٔ اثرگذار و فراموش‌نشدنی فیضیه در ۲۵ شوال ۱۳۴۲

اوّلاً به شما برادران و خواهران عزیز که از قم تشریف آوردید و قبول زحمت کردید و فضای مجلس ما را با یاد شهیدان عزیز قمی منوّر و خوشبو نمودید، خیرمقدم عرض میکنم. امروز، هم مصادف است با حادثه بزرگ نوزدهم دی - که مبدأیی برای یک تحرّک عظیم در صحنه نهضت و انقلاب شد - و هم مصادف است با روز حادثه اثرگذار و فراموش‌نشدنی فیضیّه در بیست‌وپنجم شوّال سال ۱۳۴۲. این دو حادثه، نشان‌دهنده عظمت و اهمیت شهر قم، حوادث قم و مردم قم در تحوّلات این کشور است. قمیها - چه حوزه علمیّه در شهر مقدّس قم و چه آحاد مردم قم - به لطف خداوند در مسائل عظیم و فراموش‌نشدنی این کشور در دوران انقلاب و قبل و بعد از آن، نقشهای مؤثّر ایفا …