از جهت حفظ هم همینجور؛ بالنّسبه پیشرفت داشتهایم. اگرچه در این جلسه با حفّاظ محترم مواجه نشدیم، لکن آنطور که مشهود است، جوانهاى ما و نوجوانان ما به حفظ اقبال کردهاند؛ منتها کم است. ما در جامعهى بزرگ خودمان، در این کشور پهناور که با سطح عظیمى، با مردم انبوهى در اینجا داریم زندگى میکنیم، حتماً بایستى تعداد قابل توجّهى حافظ قرآن داشته باشیم. باید حفّاظ قرآن زیاد باشند. کسانى که سنین بالا هستند، شانسشان کمتر است، اگرچه منتفى نیست. حالا بعضى وقت نمیکنند؛ اگر چنانچه وقت میکردند، میتوانستند تجربه کنند، آزمایش کنند. من خودم وقت نمیکنم وَالّا در همین سن هم شروع میکردم به حفظ قرآن؛ این را شما بدانید. جوانها این را بدانند که حتّى …
لزوم آغاز حفظ قرآن از کودکی حدود دوازدهسالگی
بعضی از این جوانان، وقتشان دارد دیر میشود. حالا این آقای پرهیزگار که الحمدللَّه حافظ قرآن است؛ لیکن بعضی از آقایان هستند که سنهایشان دارد بالا میرود و وقتشان دیر میشود. من عقیدهام این است که حفظ قرآن باید از بچگی شروع بشود؛ یعنی حدوداً از دوازده سالگی، سیزده سالگی؛ «التّعلّم فی الصّغر کالنّقش فی الحجر».[6] اگر انشاءاللَّه آقای مقدم[7] همت بکنند و آن طریقه را راه بیندازند، فکری کردهایم که انشاءاللَّه بچهها تشویق بشوند و بتدریج ذرهذره حفظ کنند.
سنین جوانی زمان حفظ قرآن و دعوت قاریان جوان به آن
یک جنبهى دیگر و چیز مهمترى که هست، حفظ قرآن است. برادرها! شماها چرا قرآن را حفظ نمیکنید؟ شماها جوانید، وَالله مکرّر اتّفاق افتاده که من با خودم فکر کردم هر چه دارم بدهم ــ اگر ممکن باشد ــ حفظ قرآن را بگیرم. افسوس که ممکن نیست! من دیگر نمیتوانم در این سن قرآن را حفظ کنم امّا شما جوانید، شما بچّهاید، میتوانید حفظ کنید. حافظهى شما، حافظهى [دوران] جوانى است. سنین بیستوپنجساله و سیساله و زیر سیساله و مانند اینها ــ که حالا شما و غالب قرّاء ما بحمدالله هستند ــ سنین حفظ قرآن است. حفظ کنید کلام خدا را، آیات کریمهى الهیّه را؛ و از حفظ بخوانید. این هم یک نکته.
لزوم تشویق پدر کودک حافظ و تحسین سبک حفظ شمارهٔ آیات
... توقع ما این است که کسانی که رتبههای بالا را میآورند، سطحشان خیلی بالا باشد؛ به طوری که قلب آدم نسبت به قرائت و تلاوت آنها واقعاً راحت باشد. این آقا پسری[2] که اینجا آمد و قرآن را با شمارهی آیاتش از حفظ خواند، به نظر من باید پدرش را خیلی تشویق کنید. خود این بچه که یاد نمیگیرد؛ آن پدرش هست که به او یاد میدهد. این سبکی هم که آقای خزعلی در ایران باب کردهاند که شمارهی آیات را هم حفظ میکنند، سبک خیلی خوبی است. ...
همت و سفارش به مسئولان برای کار بر روی حفظ قرآن
… کردیم تا اینجا، فاصلهى خیلى زیادى است. این جوانهاى ما، اینجور جوانهایى که الان شما مىبینید که اینها عاشق قرآن هستند و زندگیشان با قرآن است، اینجور جوانها در زمان رژیم شاه، کارشان این کار نبود؛ غافل بودند از قرآن. یعنى فاصلهى زیادى را پیمودند تا اینجا. حالا همّت ما این است که انشاءالله قرآن حفظ بشود. من هم به این برادرهاى مسئول سفارش کردهام که روى این مسئله کار کنند.[2] لیس هنا ملوک.[3]