برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیپیامبر الهی و داستان کشتی و طوفان او در قرآن.
امام خمینی
درخواست باقی نگذاشتن کافران گمراهکننده از خدا
و این همان است که نوح نبی الله- صلوات الله و سلامه علیه- از خداوند تعالی خواست وَ قالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلی الْارْضِ مِنَ الْکافِرِینَ دَیَّاراً انَّکَ انْ تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبادَکَ و لا یَلِدُوا إلّا فاجِراً کَفّاراً[20] و خداوند تعالی میفرماید وَ قاتِلُوهُم حَتّی لا تَکُونَ فِتْنَه.[21] و بدین انگیزه و نیز انگیزه سابق، تمام حدود و قصاص و تعزیرات از طرف ارحم الراحمین رحمتی است بر مرتکب و رحمتی است بر جامعه. از این مرحله بگذرم.
امام شهید سید علی خامنهای
تحمل تمسخر قوم در کشتیسازی از سوی اندک مؤمنان به نوح
… از دریا درست کرد؟ کُلَّما مَرَّ عَلَیهِ مَلَاٌ مِن قَومِه سَخِروا مِنه(۷) وقتى که از کنار نوح عبور میکردند، مسخره میکردند که ببین! بیچاره در خشکى فرض کنید در میدان بیرون شهر محلّ سکونتش شروع کرده خود و مؤمنین به او و کسانش، یک کشتى عظیمى دارند درست میکنند. این مؤمنینِ نوح کسانى بودند که این مسخرهها را تحمّل کردند؛ آنها که نمیدانستند کشتى براى چیست و از ماجراى طوفان و آبى که از آسمان و زمین بجوشد، کسى خبر نداشت. ایمان این مؤمنین آن قدر قوى بود که در مقابل آن مسخرگىها تاب آوردند و فشار افکار عمومى قدرتمندان جامعه را علیه خودشان تحمّل کردند. مردمان فرودستى هم بودند: هُم اَراذِلُنا بادِىَ الرَّأى؛(۸) مردمان طبقهى سه و چهار جامعهى آن روز شاید محسوب میشدند. حالا شما فکر کنید یک جمعیّت کمى، در مقابل یک جمعیّت زیادى که آن جمعیّت زیاد پول دارند، قدرت دارند، زبان دارند، تبلیغات دارند، این جمعیّتِ کمِ …
دعوت قومش به عبادت خدای یگانه بهعنوان نخستین سخن
در سورۀ نحل، بهطورکلی میگوید: ﴿وَ لَقَد بَعَثنا في كُلِّ اُمَّةٍ رَسولاً﴾ در همۀ امتها پیغمبر فرستادیم، اما در سورۀ اعراف، دانهدانه پیغمبرها را ذکر میکند. اول از نوح شروع میکند، میفرماید: ﴿لَقَد اَرسَلنا نوحاً اِلىٰ قَومِهِ﴾[25] نوح را بهسوی قومش فرستادیم، ﴿فَقالَ يا قَومِ اعبُدُوا اللهَ﴾، ببینید اولین حرفش این است، گفت ای قوم من! ﴿اُعبُدُوا اللهَ﴾ عبودیت کنید خدا را، ﴿ما لَكُم مِن اِلهٍ غَيرُهُ﴾ شما را معبودی جز او نیست؛ معبود حقیقی یعنی. ﴿اِنّي اَخافُ عَلَيكُم عَذابَ يَومٍ عَظيمٍ﴾ من میترسم بر شما از عذاب روزی بزرگ. بعد قومش به او جواب دادند، گفتند که قبول نمیکنیم و چه و چه و چه و ماجرای توفان؛ اینهایش محل بحث ما نبود، تا باز میرسد نوبت به عاد.
دعوت فرزند به همراهی در کشتی، الگوی دعوت نظام اسلامی از همگان
حضرت نوح نبیاللَّه (علی نبیّنا و علیه السّلام) به فرزندش فرمود: «یا بنىّ ارکب معنا و لا تکن مع الکافرین».[5] نظام اسلامی هم تأسیاً به حضرت نوح، به همه میگوید: بیائید با ما باشید، بیائید وارد این کشتی نجات شوید، «و لا تکن مع الکافرین». هدف و مبنا این است. ما هیچ کس را از نظام بیرون نمیکنیم؛ اما کسانی هستند که خودشان، خودشان را از نظام بیرون میکنند؛ خودشان را از نظام خارج میکنند.
سوار نشدن پسر نوح بر کشتی در توفان
و این یک نکتهایست در قرآن که گاهی بنده به مناسبتهایی شاید تذکر داده باشم. گاهی در ضمن یک داستان با بیان یک جملهای که مربوط به آن داستان هست، یک اصل کلی اسلامی بیان میشود، به این توجه کنید. مثلاً در داستان حضرت نوح، آنجاییکه نوحِ پیغمبر سوار کشتی شده، اهل و عیال خودش را هم سوار کرده، گرویدگان و مؤمنین و همجبهگان را هم سوار کرده، مابقیِ خلایق در تهدید قهر توفان الهی قرار گرفتند و توفانی دارد میآید، آب دارد میجوشد، امواج مرگخیز از اطراف دارد مردم را غرق میکند، یک پسر نوح که جزو مؤمنین به او نیست، نیامده سوار بشود. این یک داستان است، یک داستان معمولی دارد بیان میشود، اما پر از نکتهها و اشارهها.
نهصدوپنجاه سال دعوت و انجام وظیفه با وجود رنجها
انبیا همان مردان زورآورِ تناوری هستند که هرکدامشان یک متر این بار را جلو بردند. نوح علیهالسلام آمد، این بارِ هدایت بشر را و رسانیدن نسل انسان به اوج فرهنگ و فضیلت را یک متر پیش برد؛ اگرچه که در این یک متر زجرها دید، اگرچه که نهصدوپنجاه سال دعوت کرد و یک مختصری جلو رفته بود تازه، اگرچه که بالاخره جان خود را بر سر این کار گذاشت، اما آیا بالاخره وظیفۀ خودش را انجام داد یا نداد؟ آیا این بار را به سرمنزل یک متر نزدیک کرد یا نکرد؟ میبینید که کرده. بعد از نوح، پیغمبرِ بعد از او میآید، او این بار را از او تحویل میگیرد، یک متر هم او جلو میبرد. سومی میآید، یک متر هم او جلو میبرد. خاتمالانبیا صلیاللهعلیهوآلهوسلم تشریف میآورد و …