رفتن به محتوای اصلی

حضرت علی‌اصغر (ع)شخص

نام‌های دیگر: علی‌اصغر (ع)

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

کودک شیرخوار امام حسین (ع) و شهید کربلا.

شهادت طفل شش‌ماهه در آغوش پدر اوج مصیبت کربلا

[اما] به نظر من اوج مصیبت در کربلا، شهادت علی‌اصغر، این طفل شش‌ماهه، در آغوش پدر است. معمولاً تشنگی اصحاب سیدالشهدا و خاندان پیغمبر را، به‌عنوان مصیبت عطش، بیان می‌کنند؛ اما عطش فرق می‌کند، عطش آدم بزرگ با عطش بچۀ کوچک، آن‌هم بچۀ شیرخوار، که قابل مقایسه نیست. من وقتی ترسیم می‌کنم در ذهن خودم آن حالتی را که در خیمه‌های حسین‌بن‌علی در حدود عصر …

علت بردن او به مقابل دشمن امید ضعیف به ترحم و آب دادن آنان

… شما در عصر عاشورا، ببینید در خیمه‌های سیدالشهدا با آن گرما، با آن عطش، با آن تشنگی، چه می‌گذشت، به‌خاطر همین بچۀ کوچک. بعضی‌ها بودند که شاید بیش از یک شبانه‌روز بود در آن گرما آب ننوشیده بودند. یقیناً اینها به فکر خودشان نبودند وقتی علی‌اصغر را می‌دیدند. من گمان می‌کنم علت اصلیِ بردن علی‌اصغر به‌وسیلۀ سیدالشهدا به مقابل لشکر دشمن، امید بسیار ضعیفی بود که اینها ـ این مردم وحشی ـ دلشان بسوزد و آب بدهند. علت اصلی این بود که امام حسین راه چارۀ دیگری نداشت، کار دیگری نمی‌توانست بکند. (65/6/21)

شهادت بر روی دست پدر با جاری شدن خون از گلویش

[ناگهان] در همین حالی که حسین‌بن‌علی ـ لابد با یک حال بحرانی، با یک هیجان، با یک ناراحتی ـ این بچه را روی دست بلند کرده، دارد حرف می‌زند، یک‌وقت یک چیز عجیبی را احساس کرد! دید این بچه‌ای که از گرسنگی و تشنگی بی‌حس‌وحال افتاده بود، سر خودش را نمی‌توانست نگه دارد، گردنش یک طرف کج شده بود، آن‌چنان این بچه دست‌وپا می‌زند روی دست پدر! همین‌طور که نگاه کرد، دید خون از گلوی علی‌اصغر سرازیر شده. (65/6/21) «صَلَّی اللهُ عَلَیکَ یا اَباعَبدِاللهِ صَلَّی اللهُ عَلَیکَ یَابنَ رَسوُلِاللهِ صَلَّی اللهُ عَلَیکَ وَ عَلَی اَصحابِکَ وَ اَولادِکَ المُستَشهَدینَ بَینَ یَدَیکَ» (61/10/9)

شهادت طفل شیرخوار به تیر حرمله و دعای امام حسین (ع) پس از آن

… حسین‌بن‌علی موجب بشود که از این ناراحتی‌ها هیچ غمگین نشود؛ نه، غم او در برخی از حوادث خیلی هم سنگین بود که او را به انابۀ به درگاه پروردگار و سخن‌گفتن با خدا و درد‌و‌دل‌کردن با خدای متعال وادار می‌کرد، اما درمقابل این حوادث صبر می‌کرد، و صبورانه حرکت می‌کرد. یکی از این حوادث سختی که حسین‌بن‌علی علیه‌السلام را تکان داد و امام حسین بعد از آن دست به دعا برداشت، شهادت طفل شیرخوار بود که حسین‌بن‌علی علیه‌السلام را واقعاً تکان داد این حادثه. بعد از آنی‌که این بچه در آغوش پدر به تیر حرمله ذبح شد و خون از گلویش بنا کرد ریختن، امام حسین دستش را برد زیر این خون‌ها و با یک حال عجیبی این خون‌ها را به‌طرف بالا، به‌طرف آسمان پرتاب کرد و پاشید و این دعا را خواند: «رَبِّ اِن تَکُ حَبَستَ عَنَّا النَّصرَ مِنَ السَّماءِ فَاجعَل ذَلِکَ لِما هُوَ خَیرٌ وَ انتَقِم لَنا وَ اجعَل ما حَلَّ بِنا فِی العاجِلِ ذَخیرَةً لَنا فِی الآجِلِ»[6] یعنی پروردگارا! اکنون که سرنوشت ما این است که این حادثۀ فجیع به‌وجود بیاید و تو مقدر نکردی که ما در این حادثه پیروز بشویم، اما ما اجرمان و پاداشمان را از تو می‌خواهیم، و این غم نزدیک را، این حادثه‌ای که در دنیا برای ما پیش آمد، این را ذخیره‌ای قرار بده تا در نعمات عُقبیٰ …