رفتن به محتوای اصلی
بازگشت به نمایهٔ «حدیث»

مقایسهٔ دیدگاه رهبران دربارهٔ «حدیث»

برجسته‌ترین پاراگراف‌های هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.

تهیه‌شده با هوش مصنوعیروایات پیامبر اکرم (ص) و ائمه (ع)، سند و مضمون آن‌ها و جایگاهشان در شناخت دین.

امام خمینی

قابل عمل نبودن روایت مخالف قرآن یا نافی نهی از منکر

… انتظار فرج است. اینها نمی‌فهمند چی دارند می‌گویند. اینها تزریق کرده‌اند بهشان که این حرفها را بزنند. نمی‌دانند دارند چی‌چی می‌گویند. حکومت نبودن، یعنی اینکه همه مردم به جان هم بریزند، بکشند هم را، بزنند هم را، از بین ببرند، بر خلاف نص آیات الهی رفتار بکنند. ما اگر فرض می‌کردیم دویست تا روایت هم در این باب داشتند، همه را به دیوار می‌زدیم؛ برای اینکه خلاف آیات قرآن است. اگر هر روایتی بیاید که نهی از منکر را بگوید نباید کرد، این را باید به دیوار زد. این گونه روایت قابل عمل نیست. و این نفهمها نمی‌دانند چی می‌گویند، هر حکومتی باشد حکومت [باطل‌] است! بلکه شنیدم بعضی از اشخاص گفته‌اند که خوب با این وضعی که هست، الآن در ایران هست، دیگر ما نباید تهذیب اخلاق بکنیم؛ دیگر غلط است این حرفها! چیزی نیست دیگر حالا؛ حتماً باید استاد اخلاق در یک …

اجازهٔ نقل احادیث معتبر از کتب معروف اصحاب

مخفی نماند که جناب مستطاب مروّج الاحکام آقای آقا داود تهرانی- ایّده الله تعالی- مجازند در نقل احادیث معتبره از کتب معروفه اصحابنا- رضوان الله علیهم؛[1] و نیز مجازند در اخذ وجوه شرعیه از قبیل زکوات و مجهول المالک و صرف آن در اعاشه خودشان به نحو اقتصاد، و صرف ما زاد را در محل مقرر شرعی آن؛ و نیز مجازند در اخذ سهم مبارک امام- علیه السلام- به مقدار تتمیم اعاشه اقتصادیه خودشان، و ایصال ما زاد را به این جانب برای صرف در حوزه‌های علمیه.

اجازهٔ نقل احادیث معتبر از کتب معتمد اصحاب

و بعد، جناب مستطاب مروّج الاحکام آقای آقا سید علی حسینی کاشانی- ایّده الله تعالی- که وثاقت و صلاحشان ثابت شد، از قِبَل حقیر مجازند در نقل احادیث معتبره از کتب معتمده اصحاب- رضوان الله علیهم- و اخذ وجوه شرعیه از قبیل زکوات و مجهول المالک و ایصال آن به محل مقرر شرعی آن؛ و نیز مجازند در اخذ سهم مبارک امام- علیه السلام- و صرف آن در اعاشه خودشان به نحو اقتصاد در صورت احتیاج، مادامی که به ترویج یا تحصیل اشتغال دارند، و ایصال بقیه آن را نزد حقیر برای صرف در حوزه مبارکه علمیه.

اجازهٔ نقل احادیث معتبر از کتب اصحاب

و بعد، جناب مستطاب مروّج‌الاحکام آقای آقا سید عبدالکریم امامی چهارمحالی دام فضله- که صلاح و وثاقتشان ثابت شد از قبل حقیر مجازند در نقل احادیث معتبره از کتب معتمده اصحاب- رضوان‌الله علیهم- و نیز مجازند در اخذ وجوه شرعیه از قبیل زکوات و مجهول المالک و ایصال آن به محل مقرر شرعی آن؛ و نیز مجازند در اخذ سهمین مبارکین و صرف در اعاشه خودشان به نحو اقتصاد در صورت احتیاج مادامی که اشتغال به ترویج دارند و صرف بقیه از سهم سادات عظام را به محل مقرر آن و ایصال بقیه از سهم مبارک امام- علیه السلام- را نزد حقیر برای صرف در حوزه علمیه.

اجازهٔ نقل احادیث و ذکر فضایل اهل‌بیت (ع)

و بعد، جناب مستطاب عماد الفضلاء و مروّج الاحکام آقای آقا شیخ عقیل ترابی- دامت افاضاته و کثّر الله امثاله- مدتی در حوزه علمیه قم اشتغال به کسب فضایل دارند و به صلاح و سداد و حُسن معاشرت موصوف می‌باشند و از مروجین و مبلغین شرع انور و مذهب مقدس هستند، لهذا از قِبَل حقیر مجازند در نقل احادیث از کتب معتبره اصحاب- رضوان الله علیهم- و ذکر فضایل اهل بیت عصمت، سیّما مولانا الاعظم امیر المومنین و امام المتقین- صلوات الله علیه و علیهم؛ و نیز مجازند در اخذ زکوات و وجوه شرعیه و ایصال آن به محل مقرر آن و اخذ سهم مبارک امام- علیه السلام- و صرف در اعاشه اقتصادیه خودشان در صورت احتیاج، و ایصال بقیه را نزد حقیر برای صرف در حوزه علمیه.
همهٔ شاهدهای امام خمینی

امام شهید سید علی خامنه‌ای

نقد تاریخ‌خوانی بدون آشنایی با احادیث ائمه

بعضی تاریخ خوانده‌اند، [امّا] حدیث نخوانده‌اند و از کلمات ائمّه در این روایات مطّلع نیستند؛ عیب بزرگ کار اینها این است. تاریخ ائمّه را هم بیش از همه، از درون خود این احادیث میشود فهمید که در زندگی اینها، در جابه‌جایی اینها، در اعلام وصایت اینها، در هر کدامشان چه اتّفاقی افتاده. خود همین اعلام وصایت حضرت هادی یک داستان عجیبی دارد که لابد در کافی ملاحظه کرده‌اید که احمد بن محمّد …

حدیث بهترین مرجع در مسائل مهدویت و لزوم تنقیح و پرهیز از حرف سست

مسئله‌ى قرآن و حدیث بسیار مسئله‌ى مهمّى است. در همین موضوع مهدویّت و قضایاى مربوط به امام زمان - مسئله‌ى انتظار، مسئله‌ى طول عمر، مسئله‌ى دوران حکومت، مسئله‌ى وظایفى که منتظرین دارند، و مسائل گوناگونى که وجود دارد - بهترین مرجع عبارت است از حدیث و آنچه از خود ائمّه (علیهم‌السّلام) نقل شده، که جاى تردیدى را باقى نمیگذارد و این مهم‌ترین مطلب است. همین‌طور که آقاى رى‌شهرى اشاره کردند، بنده هم به این معنا معتقدم که شواهد عقلى و اعتبارى به‌عنوان مؤیّد میتوانند به کار بروند، [امّا] آنچه تعیین‌کننده و قاطع است، منابع روایى و حدیثى و قرآنى است که به اینها بایستى تکیه کرد، از اینها باید استفاده کرد. البتّه باید تنقیح[6] بشود؛ به حرفهاى سست نباید اعتماد کرد. حرف قرص کم نداریم؛ حرفهاى قوى، محکم و بنیادهاى فکرى مستحکم بحمدالله در این زمینه خیلى زیاد است و میتوان به اینها تکیه کرد و از اینها استفاده کرد.

تبدیل مرسلات به مسندات با تنقیح طرق ابن شهرآشوب به شیخ طوسی

… یک واسطه و گاهی به دو واسطه نقل میکند؛ یعنی گاهی نقل میکند از پدرش و او از استادش [و او] از شیخ طوسی، گاهی هم نقل میکند از جدّش یعنی شهرآشوب و او از شیخ طوسی؛ یعنی اینقدر سند او به شیخ طوسی نزدیک است. خیلی خب، افرادی بنشینند، تنقیح کنند طُرُق ابن شهرآشوب را؛ یعنی اگر بتوانند بنشینند طرق ابن شهرآشوب را- که خود او البتّه در معالم العلماء مبالغی از اینها را ذکر کرده- به مشایخ روایتی مثل شیخ طوسی، که حالا طرق شیخ طوسی به ائمّه کاملاً معلوم و روشن است، معلوم کنند و تصحیح کنند، همه‌ی این روایاتی که در کتاب مناقب هست یا بسیاری از این روایات، مستند خواهد شد؛ همه‌ی این روایاتی که الان مُرسلات است، مُسندات خواهد شد؛ این کار بسیار مهمّی است. این را باید البّته بسپرید به جمعِ فاضلِ حدیث دان و رجال شناس و رجال دان در قم، که بنشینند ان شاء الله این کار بزرگ را هم انجام بدهند.

ترجمهٔ کتب معتبر حدیثی، فرصتی برای استفادهٔ عربی‌دان و غیر عربی‌دان

خوشبختانه کتب معتبر حدیثی ما امروز همه ترجمه شده است. «کافی» ترجمه شده است، «من لا یحضره الفقیه» ترجمه شده است، «نهج‌البلاغه» ترجمه شده است، کلمات حضرت زهرا (سلام اللَّه علیها) ترجمه شده است. یعنی اینجور نیست که این متون، مخصوص عربیدان‌ها باشد؛ نه، عربیدان و غیر عربیدان همه میتوانند از این کلمات استفاده کنند؛ اینها فرصت است. از این فرصتها باید استفاده کرد. بنابراین توصیه‌ی ما این است: تلاوت قرآن، انس با قرآن، انس با حدیث، آشنائی با معارف اهل‌بیت از طریق حدیث، و بالاتر از همه، توجه به خدای متعال، حفظ و تقویت رشته‌ی ارتباط قلبی با ذات اقدس احدیت، با دعا، با توسل، با ذکر، با خشوع، …

ناپذیرفتنی بودن اعتماد به هر روایتی در معارف با وجود سخت‌گیری سندی در فقه

… قبول است یا نیست؛ برای این‌که بالاخره سند روایت را تنقیح کنند و دربیاورند؛ بگویند این سند، سند درستی است؛ که اگر سند درستی بود، به این روایت بشود اعتماد کرد؛ تا اگر اعتماد کردیم، یک حکم فرعىِ درجه‌ی سه در باب طهارت یا در باب بقیه‌ی احکام عبادی به دست بیاید. آن‌جا ما این‌همه اهمیت میدهیم؛ چطور در باب معارف و در باب دلبستگیهای فکری و عاطفی، به هر حدیثی، به هر روایتی، به هر حرفی و به هر گفته‌یی اعتماد کنیم؟ این، قابل قبول نیست.
همهٔ شاهدهای امام شهید سید علی خامنه‌ای