خیلىها بودند که در رکاب پیغمبر شمشیرها زدند؛ امیرالمؤمنین دربارهى یک کسى[11] که کشته شده بود، وقتى شمشیر او را دید، فرمود این شمشیر چه روزهایى که غبار کدورت را در جنگها از چهرهى پیغمبر سترد؛[12] همان شمشیر، شمشیرى بود که کشیده شده بود بر روى علىّبنابىطالب! سوابق را باید نگه داشت؛ میزان الهى اینجورى نیست؛ ما حبط هم داریم: اُولئکَ حَبِطَت اَعمالُهُم؛[13] «حَبِطَت» یعنى چه؟ حبط یعنى اعمالشان باد هوا شد، از بین رفت. خیال نکنید که اگر یک روزى ما یک کار خوبى انجام دادیم، حالا آن کار خوب را انداختیم داخل انبان و نگه داشتیم و کار بدى هم اگر انجام دادیم، بالاخره آن باقى است؛ نخیر، کار بد در میزان الهى، در عالم موازین اعمال در پیشگاه خدا اینجورى است که کار خوب را از بین میبرد. گاهى کار بد و حرکت بد جورى است که اصل ایمان را هم از انسان میگیرد: ثُمَّ کانَ عاقِبَةَ الَّذینَ اَساءُوا السّوأَى اَن کَذَّبوا بِئایٰتِ الله؛[14] گاهى کار بد انسان را به تکذیب آیات الهى میکشاند!حبط اعمال
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
از میان رفتن اثر و ثواب کارهای نیک بر اثر کردار بد.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار جمعی از پاسداران سپاه پاسداران انقلاب اسلامى و کمیته انقلاب اسلامى— ۱۳۶۹/۱۱/۲۹
سیر زمانی
از ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۱۱۳۶۹۱۳۷۱
فقط سال ۱۳۷۱همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
از دست رفتن ثواب الهی در صورت عدم مراقبت و لزوم مراقبت همگان
ثواب الهی نیز همینطور است. اگر انسان ثواب الهی را رعایت و مراقبت نکند و برای خود حفظش ننماید، از دست میرود. ما، در روایات خود، مسألهای به نام «حبط» داریم. در قرآن هم میفرماید: «فاحبط الله اعمالهم[3] » خدا نکند که اعمال ما «حبط» گردد. باید مراقب بود. همه باید مراقب باشند. خداوند در قرآن میفرماید: «الذین استجابوا لله و الرسول من بعد ما اصابهم القرح للذین احسنوا منهم و التقوا اجر عظیم[4] »؛ کسانی که در میدان جنگ مجروح شدند؛ یعنی به آنها ضربه وارد آمد - مثل جانبازان ما - باید کار نیکو انجام دهند و تقوا …