همراه شدن کردار انسان با او در قبر
و بدان که وقتى بعد از مرگ تو را در خاک دفن میکنند، یک رفیق و قرینى هم دارى که او را هم با تو دفن میکنند؛ بدون برو برگرد.کردار انسان و ماندگاری اثر آن و بازگشتش به خود او در دنیا و آخرت.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:پیام نوروزی به مناسبت حلول سال ۱۳۸۲— ۱۳۸۲/۰۱/۰۱
روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.
و بدان که وقتى بعد از مرگ تو را در خاک دفن میکنند، یک رفیق و قرینى هم دارى که او را هم با تو دفن میکنند؛ بدون برو برگرد.پس [چون] این قرین زنده است و تو مردهاى، همه کار از دست او نسبت به تو بر میآید؛ اگر چنانچه او شریف باشد -کریم یعنى شریف، بزرگوار، گرامى- تو را اکرام خواهد کرد، به تو محبّت خواهد کرد، رفتار خوبى خواهد داشت.و امّا اگر این قرینى که با تو دفن میشود، لئیم بود، موجود پَستى بود، موجود بدى بود، تو را تسلیم خواهد کرد؛ یعنى تو را واگذار خواهد کرد به آنچه سرنوشت خودت است؛ رهایت میکند، به دادت نمیرسد.و تو هم مبعوث نمیشوى مگر با این قرین؛ همه جا با تو است؛ هم در قبر، هم در برزخ، هم در قیامت.و [ امّا] اگر این رفیق و قرین بد باشد، فاسد باشد، هیچ مشکلى براى تو جز از ناحیهى او وجود نخواهد داشت. پس ببین این قرین چقدر اهمّیّت دارد؛ این قرین کیست؟این قرین، فعل تو است؛ کارى که تو انجام میدهى. ما خیال میکنیم یک کلمهاى که از زبان ما خارج شد، خارج شد، رفت، باد هوا شد. اینجورى نیست؛ این عمل ما است، قرین ما است، با ما هست و خداى متعال براساس هویّت و حقیقت و ماهیّت این عمل یا این حرف، با ما رفتار خواهد کرد. [اگر] کذب باشد، افترا باشد، تهمت باشد، …به هر حال آن چیزی که از بین میرود، همین گذران روزانهی ما و شماست. خوبش، بدش، بر طبق وظیفهاش، خلاف وظیفهاش، صوابش، اینها از بین میرود. طبیعت عالم، طبیعت زوال است؛ «العالم متغیّر». آنچه که میماند، اثر این کار است در دیوان الهی؛ این از بین نمیرود. «لا یعزّب عنه مثقال ذرّة»؛[6] به قدر سنگینی یک ذره - حالا ذره چه به معنای ذرات غبار منتشر در هوا، چه به معنای مورچه - از دید محاسبهی الهی مخفی نمیماند. دوربینهای مخفىِ الهی ذره ذرهی اعمال ما را نگاه میکنند و میسنجند؛ و سختترش این است که بر دلهای ما هم …و آن قرینى که با تو در خاک دفن میشود، زنده است، درحالیکه تو مردهاى.دفتر عمر ما ورقی دیگر خورد و برگی بر کتاب قطور عمر تاریخ ملت ایران افزوده شد. سطور این ورقها و نوشتههای این کتابها، سرنوشتساز آیندهی افراد و ملتهاست. مردمِ بسیاری در سطور برگ هر سال زندگی، کلمات زرّین و ارزشمندی را ثبت کردند و در خوشبختی و آیندهی خود و آفاق روشنی که در انتظار آن هستند، تأثیر کم یا زیادی گذاشتند. بعضی از ما هم کوتاهیهایی کردیم و تأثیر همهی این نیکیها و خوبیها، یا بدیها و کوتاهیها به خود ما برمیگردد.