آنچه که امروز بنده مقدمتاً عرض میکنم تا بعد انشاءالله بحث خودمان را شروع بکنیم، یک نکته است و آن این است که وظیفه عمومی حوزهها و وظیفه یکایک افراد و فضلا در حوزههای مختلف و همچنین علما و روحانیون آگاه و روشنفکری که در سراسر کشور در شهرهای مختلف هستند، امروز این است که فکر اساسی و نظریه بنیانی مربوط به جمهوری اسلامی را که همان نظریه حاکمیت اسلام در همه امور زندگی و شئون بشری است با استدلال با منطق با ملاحظه جوانب گوناگون این مسئله تبیین کنند.حاکمیت اسلام
نامهای دیگر: حاکمیت دین، حاکمیت دینی، حاکمیت دین خدا، حاکمیت جهانی اسلام
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
برقراری احکام و ارزشهای اسلام و دین خدا در ادارهٔ جامعه.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در اجتماع اقشار مختلف مردم به مناسبت شهادت دکتر مصطفیٰ چمران— ۱۳۶۰/۰۴/۰۲
سیر زمانی
از ۱۳۶۰ تا ۱۴۰۳۱۳۶۰۱۴۰۳
فقط سال ۱۳۷۰همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
امام بزرگوار ما مسیر را عوض کرد و یک تغییر بزرگ انجام گرفت؛ [امام] مسیر ملّت ایران را تغییر داد، ریل را عوض کرد؛ ما را بهسمت هدفهای بزرگ حرکت داد. این هدفها که انقلاب و امام انقلاب، ما را بهسمت این هدفها حرکت دادند و جامعهی ایرانی را به این سمت رهنمون شدند، فوقالعاده حائز اهمّیّت است. این هدفها خلاصه میشود در حاکمیّت دین خدا. حاکمیّت دین خدا بهمعنی عدالت اجتماعیِ بهمعنای واقعی است، بهمعنای ریشهکنی فقر است، بهمعنای ریشهکنی جهل است، به معنای ریشهکنی استضعاف است؛ حاکمیّت دین خدا بهمعنای برقراری منظومهی ارزشهای اسلامی است، [بهمعنای] ریشهکنی آسیبهای اجتماعی است، [بهمعنای] تأمین سلامت جسمی و سلامت اخلاقی و معنوی و پیشرفت علمی کشور است، [بهمعنای] تأمین عزّت ملّی و هویّت ملّی ایرانی و تأمین اقتدار بینالمللی است، [بهمعنای] فعّال کردن ظرفیّتهایی است که خداوند در این سرزمین قرار داده است؛ اینها همه در حاکمیّت دین خدا مندرج است و امام ما را به این سمت حرکت داد؛ درست نقطهی مقابل آن راهی که در رژیم طاغوت ما را به آن سمت میکشاندند و میبردند.در مورد ممیزات دو جریان خیلی خصوصیات مربوط است به جریان حق و خصوصیات دیگری مربوط است به جریان باطل. که اگر یکییکی بشمارم یک فهرست طولانی میشود، من جمعبندی کردم؛ که جریان حق یعنی جریان امام حسن اصالت را میدادند به دین. برایشان اصل، دین بود. دین یعنی چه؟ یعنی هم در ایمان مردم و اعتقاد مردم، دین باقی بماند و مردم به دین متعبد و پایبند بمانند در ایمان و عمل؛ و هم دین در ادارۀ جامعه حاکمیت داشته باشد. اصل برای اینها این بود که جامعه با ادارۀ دین و با قدرت دین و حاکمیت دین حرکت کند و نظامی باشد اسلامی. قدرت داشتن، حکومت داشتن، کار دست خودشان بودن مسئلۀ دوم، سوم و چهارم و هکذا بود، مسائلِ دیگر، فرعی بود. مسئلۀ اصلی این بود که این نظام و این جامعه با حاکمیت دین اداره بشود و افرادی که در این جامعه هستند، ایمان دینی در دلشان باقی بماند و در دلشان عمق و رسوخ پیدا کند. جریان اول مشخصهاش این بود. جریان دوم برایش اصل این بود که قدرت را بهدست بگیرد به هر قیمتی. میخواست حاکم باشد...این سیاست حاکم بر جریان دوم بود. مسئله برایش این بود که قدرت را بهدست بگیرد، حالا با هر قیمتی، با هر شیوهای، هرطور بشود قدرت را در دست نگه داشت.شاهدها (۶ پاراگراف)
دستیابی اسلام به حاکمیت پس از قرنها و جاذبهٔ جهانی آن
امروز دنیا براى آن کسى که مسلمان است، دنیاى سختى است. امروز بعد از قرنها که اسلام از مظاهر حقیقى حاکمیّت و نشان دادن قدرت برکنار بود، داعیهى حاکمیّت دارد، در مسند حاکمیّت نشسته است و یک کشور را اداره میکند. قوانین بر اساس اسلام است، در دنیا آوازهى اسلام جاذبه پیدا کرده است. بشریّت دلمُرده، نسلهاى جوان افسردهى دنیا که از همهجا ناامید شدهاند، به اسلام توجّه پیدا کردهاند؛ احساسات اسلامى جوامع اسلامى دارد بیدار میشود. ببینید این کشورهایى را که اینجور شوق اسلام ملّتها را در آنها به هیجان آورده است و در آنها شورى افکنده است! امروز اسلام با این وضعیّت دشمنهاى جدّى دارد؛ دشمنهایى که اسلام را مانع کار خود مىبینند، مانع غارتگرىهاى …اقامهٔ دین و قیام به قسط هدف بزرگ همهٔ ادیان
… و بگوید: آقا، به من ربطى ندارد. چطور ربطى ندارد؟ حکومت دین، حکومت اسلام، [به تو] ربطى ندارد؟ اگر در یک گوشهاى از زوایاى عالم، حکومتى بر اساس دین تشکیل میشد که از ما هزاران فرسنگ فاصله داشت، من و شما وظیفه داشتیم به آن حکومتى که بر مبناى دین است کمک کنیم؛ اقامهى دین وظیفه است. حاکمیّت دین، هدف مهمّ همهى ادیان است. لِیَقومَ النّاسُ بِالقِسط؛[5] قیام به قسط، قیام به عدل و حاکمیّت الهى، هدف بزرگ ادیان است. اصلاً تمام زجر و مصیبت ائمّهى ما (علیهم الصّلاة و السّلام) به خاطر این بود که دنبال حاکمیّت الهى بودند؛ وَالّا اگر امام صادق و امام باقر (صلوات الله علیهما) یک گوشهاى مىنشستند و چهار نفر دُور خودشان جمع میکردند و فقط یک مسئلهى شرعى میگفتند، کسى به …خلاف واقع بودن ادعای دینداری بدون احساس وظیفهٔ دفاع از حاکمیت دینی
خب، معناى حاکمیّت دین این است. پیغمبرها براى این مجاهدت کردند، ائمّه براى این کشته شدند. حالا حاکمیّت دین، نه آن سر دنیا که در بلد خود ما، در وطن خود ما به وجود آمده؛ یک نفر بگوید من دیندارم، من آخوندم و خودش را سرباز دین نداند؟ مگر میشود چنین چیزى؟ هر کسى که ادّعاى دیندارى بکند و حاکمیّتى را که بر مبناى دین است، از خود نداند و وظیفهى دفاع از او را براى خود نداند، دروغ میگوید ــ دروغ به معناى خلاف واقع ــ خلاف واقع میگوید، ممکن هم هست اشتباه میکند، نمیفهمد؛ این را هم ما نفى نمیکنیم؛ بعضىها ملتفت نیستند، تشخیصشان چیز دیگر است. [امّا آیا] منکرند که این حاکمیّت بر اساس دین است؟ خب الان این قوانین ما بر اساس چیست؟ بر اساس دین نیست؟ شوراى نگهبان پس چهکاره است؟ قوانین قضائى، قوانین کشور، همهچیز بر اساس شرع …حاکم نبودن عملی اسلام در جوامع اسلامی و فسق حاکمان آنها
الان در جوامع اسلامى، اسلام عملاً حاکم نیست. یعنى نه احکام اسلامى اجرا میشود، نه مالیات اسلامى هست، نه فرهنگ اسلامى در آن ترویج میشود، نه حکّامى که در رأس کار هستند با معیارهاى اسلامى انتخاب میشوند. خیلى از اینها فَسَقه و فَجَره هستند که قرآن اعتراف نمیکند به [حقّانیّت آنها]؛ اینها را قبول ندارد. آیا مردم در این کشورها ملتفت هستند که در یک نظام غیر اسلامى دارند زندگى میکنند؟ آیا قرآن در این باره حرفى ندارد؟ خب چه کسى باید این را به مردم منتقل کند؟ به نظر من قرّاء قرآن ــ که این شرف عظیم را خداى متعال به اینها داده ــ مقدّمند در …ناممکن بودن حاکمیت اسلام با وجود اختلافات میان مسلمین
… میگیرد. این تلاشها بخصوص در وقتى تشدید پیدا کرده که نیاز مسلمین به وحدت بیش از همیشه است و به تصوّر خیلى نزدیک به واقعیّت، انگیزهى این تلاشهاى دشمنان این است که از تحقّق آرزوى سیادت اسلام و حاکمیّت اسلام که امروز به مراحل عملى نزدیک میشود، جلوگیرى کنند. طبیعى است که اگر اسلام بخواهد حاکمیّت پیدا کند و مسلمین بخواهند در دنیاى اسلام به اسلام تمسّک کنند، با این اختلافات امکانپذیر نیست. فاجعهآمیزترین مانع در راه حاکمیّت و سیادت اسلام این است که مسلمین را در همان درون جوامع اسلامى به جان هم بیندازند؛ چه در یک کشور، چه در کشورهاى متعدّد اسلامى؛ چه فرقى میکند؟ اگر امروز مطبوعات یک کشورى شروع کنند به حملهى به یک مذهبى از مذاهب اسلامى، مطبوعات کشور دیگرى باز متقابلاً به مذهب آنها حمله کنند ــ یعنى همین دعواهاى سیاسى را در قلمرو فکر مذهبى و فکر دینى وارد کردن …لزوم آموختن آیات حاکمیت عملی اسلام بر زندگی جوامع
… و یاد هم میگیرند ولیکن بعضى از مفاهیم قرآنى هست که دست استعمار سعى کرده ماها را از آنها دور نگه بدارد: ماها را از جهاد دور نگه داشتند؛ ما را از اینکه کفّار باید بر مسلمین مسلّط نباشند، دور نگه داشتند؛ از آن آیاتى که در آنها وحدت مسلمین هست دور نگه داشتند. همین آیاتى که الان ایشان خواندند ــ که «اِلّا لِیُطاعَ بِاِذنِ الله»[3] ــ این آیاتى که معناى آن، حاکمیّت عملى اسلام بر زندگى جوامع است، آیاتى است که بایستى همهى مردم اینها را یاد بگیرند.