رفتن به محتوای اصلی

حاکمیت اسلام

نام‌های دیگر: حاکمیت دین، حاکمیت دینی، حاکمیت دین خدا، حاکمیت جهانی اسلام

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

برقراری احکام و ارزش‌های اسلام و دین خدا در ادارهٔ جامعه.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در اجتماع اقشار مختلف مردم به مناسبت شهادت دکتر مصطفیٰ چمران— ۱۳۶۰/۰۴/۰۲

سیر زمانی

از ۱۳۶۰ تا ۱۴۰۳
۱۳۶۰۱۴۰۳

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

آنچه که امروز بنده مقدمتاً عرض می‌کنم تا بعد ان‌شاء‌الله بحث خودمان را شروع بکنیم، یک نکته است و آن این است که وظیفه عمومی حوزه‌ها و وظیفه یکایک افراد و فضلا در حوزه‌های مختلف و همچنین علما و روحانیون آگاه و روشنفکری که در سراسر کشور در شهرهای مختلف هستند، امروز این است که فکر اساسی و نظریه بنیانی مربوط به جمهوری اسلامی را که همان نظریه حاکمیت اسلام در همه امور زندگی و شئون بشری است با استدلال با منطق با ملاحظه جوانب گوناگون این مسئله تبیین کنند.
امام بزرگوار ما مسیر را عوض کرد و یک تغییر بزرگ انجام گرفت؛ [امام‌] مسیر ملّت ایران را تغییر داد، ریل را عوض کرد؛ ما را به‌سمت هدفهای بزرگ حرکت داد. این هدفها که انقلاب و امام انقلاب، ما را به‌سمت این هدفها حرکت دادند و جامعه‌ی ایرانی را به این سمت رهنمون شدند، فوق‌العاده حائز اهمّیّت است. این هدفها خلاصه میشود در حاکمیّت دین خدا. حاکمیّت دین خدا به‌معنی عدالت اجتماعیِ به‌معنای واقعی است، به‌معنای ریشه‌کنی فقر است، به‌معنای ریشه‌کنی جهل است، به معنای ریشه‌کنی استضعاف است؛ حاکمیّت دین خدا به‌معنای برقراری منظومه‌ی ارزشهای اسلامی است، [به‌معنای‌] ریشه‌کنی آسیب‌های اجتماعی است، [به‌معنای‌] تأمین سلامت جسمی و سلامت اخلاقی و معنوی و پیشرفت علمی کشور است، [به‌معنای‌] تأمین عزّت ملّی و هویّت ملّی ایرانی و تأمین اقتدار بین‌المللی است، [به‌معنای‌] فعّال کردن ظرفیّتهایی است که خداوند در این سرزمین قرار داده است؛ اینها همه در حاکمیّت دین خدا مندرج است و امام ما را به این سمت حرکت داد؛ درست نقطه‌ی مقابل آن راهی که در رژیم طاغوت ما را به آن سمت میکشاندند و میبردند.
در مورد ممیزات دو جریان خیلی خصوصیات مربوط است به جریان حق و خصوصیات دیگری مربوط است به جریان باطل. که اگر یکی‌یکی بشمارم یک فهرست طولانی می‌شود، من جمع‌بندی کردم؛ که جریان حق یعنی جریان امام حسن اصالت را می‌دادند به دین. برایشان اصل، دین بود. دین یعنی چه؟ یعنی هم در ایمان مردم و اعتقاد مردم، دین باقی بماند و مردم به دین متعبد و پایبند بمانند در ایمان و عمل؛ و هم دین در ادارۀ جامعه حاکمیت داشته باشد. اصل برای اینها این بود که جامعه با ادارۀ دین و با قدرت دین و حاکمیت دین حرکت کند و نظامی باشد اسلامی. قدرت داشتن، حکومت داشتن، کار دست خودشان بودن مسئلۀ دوم، سوم و چهارم و هکذا بود، مسائلِ دیگر، فرعی بود. مسئلۀ اصلی این بود که این نظام و این جامعه با حاکمیت دین اداره بشود و افرادی که در این جامعه هستند، ایمان دینی در دلشان باقی بماند و در دلشان عمق و رسوخ پیدا کند. جریان اول مشخصه‌اش این بود. جریان دوم برایش اصل این بود که قدرت را به‌دست بگیرد به هر قیمتی. می‌خواست حاکم باشد...این سیاست حاکم بر جریان دوم بود. مسئله برایش این بود که قدرت را به‌دست بگیرد، حالا با هر قیمتی، با هر شیوه‌ای، هرطور بشود قدرت را در دست نگه داشت.

شاهدها (۳۳ پاراگراف)

لزوم آموختن آیات حاکمیت عملی اسلام بر زندگی جوامع

… و یاد هم میگیرند ولیکن بعضى از مفاهیم قرآنى هست که دست استعمار سعى کرده ماها را از آنها دور نگه بدارد: ماها را از جهاد دور نگه داشتند؛ ما را از اینکه کفّار باید بر مسلمین مسلّط نباشند، دور نگه داشتند؛ از آن آیاتى که در آنها وحدت مسلمین هست دور نگه داشتند. همین آیاتى که الان ایشان خواندند ــ که «اِلّا لِیُطاعَ بِاِذنِ الله»[3] ــ این آیاتى که معناى آن، حاکمیّت عملى اسلام بر زندگى جوامع است، آیاتى است که بایستى همه‌ى مردم اینها را یاد بگیرند.

لزوم نیرومند کردن ایمان و صبر برای حاکمیت قرآن و اسلام در دنیا

… است که پیروزی می‌آید. و این یکی از سنت‌های عالَم است، سنت پروردگار در تاریخ است. دیروز هم همین‌جور بوده، امروز هم همین‌جور است، فردا هم همین‌جور خواهد بود. همۀ قدرت‌های دینی، اگر توانسته‌اند به‌صورت قدرتی دربیایند یا باقی بمانند، در سایۀ ایمان و صبر بوده. امروز هم آن‌کسانی‌که دوست می‌دارند قرآن، اسلام، توحید، نبوت، اصول مقدس اسلامی، آنهایی که مایلند اینها بتوانند در دنیا سررشته و زمام زندگی مردم را در دست بگیرند، آنهایی که مایلند خدا را در دنیا حاکم ببینند، در خودشان دوتا مایه را نیرومند کنند؛ مایۀ ایمان و مایۀ صبر. اگر مایۀ ایمان و مایۀ صبر در ما نیرومند شد، ﴿اِنَّ الاَرضَ لِلّٰهِ يورِثُها مَن يَشآءُ مِن عِبادِهِ وَ العاقِبَةُ لِلمُتَّقيَ﴾، اما بدون ایمان و بدون صبر نمی‌شود.

احتمال شرط بودن حاکمیت اسلام برای رفع همهٔ مفاسد

… نه؛ بخواهید. برای بشرّیت بخواهید. برای همه انسانها بخواهید. بعضی چیزها را برای همه مسلمین بخواهید. در همین دعا، عبارتِ «اللّهم اصلح کلّ فاسد من امور المسلمین»، از آنِ مسلمانان است. مخصوص دعایی است که مخصوصِ اهلِ اسلام است. البته، آن هم عللی دارد که چرا؟ شاید در غیر اهل اسلام، امکانش نیست و شاید بدون حاکمیت اسلام، ممکن نیست که خدای متعال همه مفاسد را برطرف کند. اصلاً نمیشود. شرطش، اسلام است. پس، این یک طرف قضیه است.