رفتن به محتوای اصلی

حارث بن خالد مخزومیشخص

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

شاعر و حاکم مکه در دوران بنی‌امیه.

دستور به نگفتن اذان عصر به خاطر طواف عایشه بنت طلحه

… امثال اینها، تا آق‌ازاده‌های معروف قریش و حتی بنی‌هاشم ـ که بنده اسم نمی‌آورم، چهره‌های معروفی از آقازاده‌های قریش، چه زنانشان، چه مردانشان ـ جزو همین کسانی بودند که غرق در این فحشا بودند. در زمان امارت همین شخصِ مخزومی، عایشه‌بنت‌طلحه آمد؛ در حال طواف بود. این به او علاقه داشت، وقت اذان شد، آن خانم پیغام داد که بگو اذان نگویند که من طوافم تمام بشود، او دستور داد اذان عصر را نگویید! به او ایراد کردند که تو برای خاطر یک نفر، یک زن که دارد طواف می‌کند، می‌گویی نماز مردم را تأخیر بیندازند؟! گفت به خدا اگر تا فردا صبح هم طوافش طول می‌کشید، می‌گفتم که اذان را نگوید![22] این، وضع آن روزگار است. (1365/4/28)

شاعر هرزه‌گوی مدینه که مدتی حاکم مکه بود

… دارد دنبال کاری می‌رود، مثلاً سطلی در دستش است و می‌رود آب بیاورد. همین‌طور اشک می‌ریزد و بر مرگ عمر‌بن‌ابی‌ربیعه گریه می‌کند و زاری می‌کند و تأسف می‌خورد، به یک جمعی جوان رسید، گفتند: چرا این‌قدر گریه می‌کنی؟ گفت: برای اینکه این مَرد مُرد، از دست ما رفت. یکی گفت که غصه نخور، شاعر دیگری در مدینه هست، حارث‌بن‌خالد مخزومی ـ که مدتی هم از طرف همین علمای شام، حاکم مکه بوده است. از شاعرهایی که او هم مثل عمر‌بن‌ابی‌ربیعه، هرزه‌گو و پرده‌در و عریان‌سرا بود. ـ که این شعر را گفته است؛ و بنا کرد یکی از شعرهای آن شاعر را خواند، کنیز یک‌قدری گوش کرد ـ که شعر و خصوصیات در «الاَغانی» نقل شده است ـ بعد اشک‌هایش را پاک کرد، گفت: «اَلحَمدُلِلهِ الَّذی لَمْ یُضَیِّع حَرَمَهُ» خدا را شکر که حرم خودش را خالی نگذاشت، بالاخره …