وجوب رفتن به جبهه و تأیید دولت در پشت جبهه هنگام خطر برای مسلمین
… دولت برایشان تشریح کند که ما گرفتاریمان چی هست؛ آن قدری که آنها گرفتاری دارند ما تصورش را نمیتوانیم بکنیم. بنا بر این، ما دو طرف قضیه را باید ملاحظه کنیم. یعنی از همه ابعاد ما باید توجه بکنیم به مسائل و مشکلاتمان، و اسلام همه ما را مسئول قرار داده. وقتی اعراض و نفوس مسلمین در معرض خطر است، برای همه ما واجب است که اگر به اندازه کافی ندارند آنها جمعیت، پاشیم برویم؛ آن که میتواند باید پا بشود برود. برای همه واجب است که حالایی که یک عدهای داوطلب شدند و بحمد الله زیاد هم هستند و رفتند و تو جبههها هم الآن، الحمد للَّه خوب است، لکن پشت جبهه مشغول باشند به تایید دولت، مشغول باشند به اینکه دولتی که در هر ماه چند صد میلیون خرج جنگ فقط میکند، هر روز هر روز چند صد میلیون خرج جنگ را دارد دولت، از آن طرف هم عایدی دولت مهمش نفت بود که نفت را حالا نمیگذارند ما استخراج کنیم زیاد. نمیشود هم نفتی که مال نسلهای آینده است همهاش را درآورند و حالا خرج کنند و چهار روز دیگر زندگی نتوانند بکنند. باقیاش این است که خوب مردم کمک کنند، خیرخواهها کمک کنند، ما نصیحت میکنیم، استدعا میکنیم از آنها که کمک کنید به این دولتی که مشغول گرفتاریاش هست …
برجستگی این فضیلت میان فضایل مجاهدان و ناتوانی بیان بشر از وصف آن
این فضیلت بزرگ در بین فضایل بیشماری که برای مجاهدین فی سبیل الله نقل شده بیشتر جلب توجه میکند. این واژهها با همان معنای عرفی خود- نه اسرار الهی و عرفانی که دست ما از آنها کوتاه است- بیشک گفتار و نوشتار بشر عادی از بیان آنها عاجز است.
وجوب کفایی حضور در جبههها بر هر توانمند
… تمام این قدرتهایی که در جهان است و آنهایی که تبع قدرتهای بزرگ هستند، در حال جنگیم؛ یعنی، آنها به ما حمله میکنند و ما در حال دفاعیم. باز وقت آن نرسیده است که بگوییم خیر، ما خودمان هستیم و مستقلیم و همه چیزها تمام شده. خیر، الآن جبههها احتیاج به افراد دارد. در جبههها باید افراد بروند. این یک واجب شرعی- الهی است، منتها واجب کفایی. به همه واجب است، مگر اینکه به اندازه کفایت حاصل شده باشد. هر که میتواند، قدرت دارد، بر او واجب است. و اگر به اندازه کفایت به طوری که سران نظامی، از سران پاسداران و سران ارتش و اینها گفتند دیگر احتیاج نیست، آن وقت از همه ساقط میشود.
حکم کشتن مؤمنان سپر شده به دست کفار
این را من عرض کردم باز هم به بعضی آقایان که اینجا تشریف داشتند که با اینکه قتل نفس مومن از همه گناهان کبیره، شاید بعد از شرک بالله، بالاتر باشد؛ قتل نفس مومن بیگناه، لکن اسلام؛ همین اسلامی که این قدر راجع به مومنین سفارش فرموده است و تحذیر از قتل نفس مومن کرده، از احکام جهادش این است که اگر یک دسته از همین مومنین، از همین مسلمین، از همین فقها، از همین- عرض بکنم- دانشمندان را کفار جلو قرار دادند و سپر قرار دادند برای خودشان که بیایند، امر فرموده است که همه را بکشید؛ اینها با آنها، اینها همه شهیدند و به بهشت میروند، آنها هم جهنم؛ برای اینکه حفظ ثغور اسلام است؛ حفظ نظام اسلام است؛ حفظ ثغور اسلام است. حفظ ثغور اسلام جزءِ فرایضی است که هیچ فریضهای بالاتر از آن نیست؛ حفظ اسلام است.