از این بالاتر، توفیقات جمعى است. فرض بفرمایید ناگهان یک حادثهاى اتّفاق مىافتد که بر حسب موازین عادّى تقریباً ناممکن است. مثل این حوادثى که پیش آمد که همه به سربلندى ملّت ایران منتهى شد؛ این حادثهى عراق و منهدم شدن آن هستهاى که سالهاى متمادى در ویرانى جمهورى اسلامى پافشارى کرده بود.[3] چه کسى این برنامهها را ریخت؟ چه کسى طرّاحى کرد که یک دشمنِ پا به نقدِ دمِ گوش نشستهى شریر، اینجور پا در گل بشود؟ اصلاً کسى نمیتوانست. واقعاً اگر چنانچه عراق با آن ساز و برگى که بعد از جریانات پایان قطعنامه و قبول قطعنامه [از سوى] ما، باقى میماند پشت این ۱۳۰۰ کیلومتر مرز ما، فکر میکنید …
رنج مردم عراق و منطقه در تحولات یک سال پس از بازگشت آزادگان
یک سال گذشت. این یک سال درس بود و هست براى یکایک من و شما. شما ببینید از سال گذشته همین روزها که شما بتدریج وارد کشور میشدید، اوضاع منطقه چه تحوّلاتى و چه تلاطمهایى را به خود دید؛ چه آتشِ افروختهاى در منطقهى خلیج فارس به وجود آمد؛[2] چه انسانهاى مظلومى از آحاد ملّت عراق که یا به وسیلهى متجاوزان غربى، آمریکایى و غیره و یا به وسیلهى خونآشامان بعثى در زیر باران آتش و گلوله از بین رفتند یا عزیزانشان را از دست دادند؛ رژیم متجاوز و متجاسر[3] و مستکبر آمریکا چه کرد در این یک سال! رژیم سبکسر و ابله و جاهطلب عراق چه کرد در این یک سال! مردم عراق چه کشیدند؛ آوارگان چه کشیدند؛ ما چه کشیدیم؛ منطقه چه سختىهایى را تحمّل کرد.
خسارتهای بحران برای عراق و منطقه و احساس قدرت آمریکا در منطقه
جنجالى کردند و قدرتطلبىاى به خرج دادند و بعد در مقابل هجوم نیروهاى اردوگاه استکبار مثل موشى به سوراخ خزیدند و براى حفظ جان و موقعیّت و سلطنت خودشان تسلیم زورگویىهاى آمریکا شدند و عوضِ آن را سر ملّتشان درآوردند. هم ملّت عراق ضرر کرد، هم منطقه ضرر کرد، هم عراق ویرانه شد، هم کشورهاى اسلامى در مقابل هم قرار گرفتند و هم بدتر از همهى اینها و خطرناکتر از همهى اینها، آمریکا در منطقه احساس قدرت کرد و پایش را وسط گذاشت و شروع کرد به عربدهکشى کردن و مبارزطلبى. اینها خساراتِ ناشى از چیست؟ ناشى از بىایمانى و بىدینى و هواپرستى و خودپرستىِ جمعى که سرنوشت یک ملّت به دست آنها است. حالا ببینید اسلام چقدر براى انسانیّت قیمت دارد. ببینید که اگر یک جُو ایمان به خدا و کار براى خدا در دل آن سردمداران بىانسانیّت و بىایمان …
کشتار، تحقیر ملت و ویرانی عراق به دست آمریکا و همدستانش
… اخیر ــ کارى کردند با امّت اسلام که چنگیز و هلاکو هم نکرده بودند![6] یعنى این آقاى بوش،[7] با ظاهرى متمدّن و با وضع و چهرهاى اتوکشیده، از چنگیز و هلاکو و تیمور و متجاوزین معروف دنیا، چهرهاش اگر در باطن زشتتر و تیرهتر نباشد، روشنتر و زیباتر نیست. همان کارى که آنها میکردند، منتها در ابعاد وسیعترى ایشان انجام داد: حرث و نسل[8] را کشت؛ ملّتى را مورد تحقیر و اهانت قرار داد؛ کشورى را تبدیل به ویرانه کرد، حالا هم ایستاده آنجا و ابلهانه، نه هوشمندانه ــ این را ما ثابت میکنیم ــ احساس پیروزى میکند؛ و این احساس، ابلهانه است، نه هوشمندانه؛ مگر اینکه واقعاً احساس پیروزى نکند و [فقط] تظاهر به این معنا بکند که آن وقت یک چهرهى منافقانه و ریاکارانه خواهد بود.
لشکرکشی همهٔ عالم علیه یک ارتش؛ شکستی حتی از نظر اعتبار نظامی
… عالم ــ همه، پولهایشان را، دستهایشان را، موجودىشان را روى هم گذاشتند که به یک دولت حمله کنند و به او فشار بیاورند؛ حالا که تانکهاى او را شکستند، روحیهى او را ــ که شکسته هم بود ــ شکستند، وارد آن کشور شدند، اسم این را میگذارند پیروزى! این پیروزى است؟ این پیروزى است که همهى دنیا ــ ارتشهاى مقتدر و پُرمدّعاى عالم ــ جمع بشوند، شش ماه وقتشان را صرف کنند و خودشان را آماده کنند و تر و خشک کنند، میلیاردها و میلیاردها دلار خرج کنند، تمام امکانات را به کار بگیرند تا یک ارتش را شکست بدهند؟ اسم این پیروزى است؟ اگر درست نگاه کنند، این از لحاظ اعتبارِ نظامى هم شکست است. پیروزى آن وقتى بود که آمریکا به عنوان یک کشور مىآمد با یک کشورى روبهرو میشد و او را شکست میداد؛ نه این جنجال لشکرکشى همهى عالم. طرحهاى عظیمى را که دنیا تصوّر میکرد این طرحها مال آن وقتى است که همهى دنیا بخواهد به هم بریزد ــ طرح جنگ ستارگان[10] و …
استفادهٔ آمریکا از ضعف مسلمانان و فاجعهآفرینی در منطقه
امروز آمریکا در رأس یک مجموعهى استکبارى، در این منطقه، از ضعف مسلمانها دارد استفاده میکند. چرا باید بیایند در منطقهى اسلامى ــ اسلامىِ محض ــ و به بهانهى منافع خودشان و تأمین منافع خودشان، یک چنین وضعیّت رقّتبار و فاجعهآمیزى را به وجود بیاورند؟ چرا آمریکا باید جرئت کند چنین کارى را انجام بدهد؟ اگر مسلمانها، ملّتها و دولتها همه با هم مىایستادند، نمیشد و این حادثهى فجیع به وقوع نمیپیوست. البتّه این حادثه پوچ بودن قدرت آمریکا را نشان داد ــ همچنان که مکرّر گفتهایم ــ هر روزى هم که میگذرد، این معنا واضحتر میشود و جنگ خلیج فارس فاتحى نخواهد داشت. …
وارد نشدن ایران به جنگ و مظلومیت ملتهای عراق و کویت و منطقه
البتّه همانطورى که بارها مسئولین محترم ما و دولت گرامى ما اعلام کردند، ما در این جنگ وارد نخواهیم شد امّا احساسات ما و قضاوت ما در این جنگ مشخّص است. ما معتقدیم که ملّت عراق مظلوم واقع شد، ملّتهاى منطقه مظلوم واقع شدند، ملّت کویت مظلوم واقع شد. آنچه باعث این حادثه و غائله شد، افزونطلبى و قدرتطلبى بود. این قدرتطلبى منفور و زشت است، چه از سوى رهبران و رؤساى عراق و چه از سوى آمریکا و متّحدانش از اروپایىها و غیرهم؛ و همین تصوّر غلط از قدرت و قدرتمندى و توهّم اختیاردارى که این قدرتهاى غاصب و ظالم …
رد هر دو طرف درگیر بهدلیل انگیزههای مادی، نه جنگ اسلام و کفر
… دو؛ معناى این، بىطرفى نیست؛ ما هرگز به نفع چپ با راست اتّحاد پیدا نمیکردیم، به نفع راست هم با چپ اتّحاد پیدا نمیکردیم. [الان] دو اردوگاهند، دو جناحند که به خاطر اهداف غلط و غیر الهى و نامقدّس از نظر ما و از نظر همهى انسانهاى واقعبین، دارند با هم میجنگند. جمهورى اسلامى هر دو جناح را رد میکند، چون انگیزهها مادّى است در هر دو طرف و به همین دلیل هم با هم تعارض پیدا کردند؛ به دلیل مادّى بودن با هم تعارض پیدا کردند؛ اینجور نیست که یکى الهى است، یکى مادّى و از آن جهت با هم تعارض پیدا کردند؛ جنگ اسلام و کفر نیست. این موضع ملّت ایران است.
تبعیت دولتهای منطقه از خواست قدرتها بهویژه آمریکا
همین حادثهى خلیج فارس را که الان اتّفاق افتاده، شما نگاه کنید؛ هر یک از این دولتهایى که هستند، چشمشان به دهان یکى از قدرتها است که ببینند چه میخواهند، چه میگویند، چه اراده میکنند تا خودشان را بر طبق آن توجیه کنند؛ حتّى دولتهایى که معمولاً باورِ انسان نمىآید که این دولتها هم وابسته باشند؛ آمریکا یک حرفى میزند، اینها به دنبال آن، حرفشان را اگر غیر از آن هم باشد، تصحیح میکنند؛ حالا ]اینکه[ حق چیست، مصلحت مردم چیست، وجدان چه میخواهد، هیچ مورد نظر نیست؛ آمریکا هم طبیعى است که صد درصد براى منافع قدرتهاى استکبارى خودش ــ نه منافع مردم خودش ــ منافع کمپانىها، منافع آن دستهاى پنهان و مرموزى که نظام آمریکایى را تشکیل میدهند و به او خط …
نزاع قدرتها بر سر دنیا همچون جنگ کرکسها بر سر مردار
تحلیل قضایای جاری، کار پیچیدهیی نیست. هر کسی به این صحنه و منظره نگاه کند، میتواند قضایا را تحلیل کند. تحلیل، مشکل نیست. آنچه مشکل است، چیز دیگری است. هر کسی به این منظره نگاه کند، تکالب بر حطام دنیا را میبیند - همینی که در روایات ما هست - جنگ کرکسها بر سر جیفه را مشاهده میکند. یک کرکس، صدامحسین است؛ یک کرکس، آقای بوش.
اتخاذ مدبرانهترین روش از سوی جمهوری اسلامی
چند سال پیش، در قضیه فتنه خلیج فارس که با تحریکِ حکومتِ بعثىِ نادانِ عراق و میدانداری دولت مفسد امریکا به وجود آمد، مدبّرانهترین روش را نظام جمهوری اسلامی اتّخاذ کرد. نظام جمهوری اسلامی، اینطور احترام همه را جلب میکند. ملتها، روشنفکران، دانشمندان، دانشگاهیان، جوانان و قشرهای مختلف مردم در کشورهای گوناگون، نسبت به نظام جمهوری اسلامی و این دولت کریمه، چنین نظری دارند. همکاری با این نظامْ در راه عزّت اسلام، برای هر کس مایه …
لشکرکشی به خرج دیگران در قضیهٔ کویت برای سیاستهای خودشان
… آنجا و گزارش نیاوردند و نگفتند که چه فجایعی اتفاق میافتد؟! همه خبر ندادند که زمستان اینها زمستان سخت و مهلکی است!؟ عکسها را ندیدند!؟ فیلمها را نشان ندادند!؟ اردوگاهها را توصیف نکردند!؟ چرا وارد نمیشوند؟! چرا محکوم نمیکنند؟! چرا از زبان فراتر نمیروند؟! چرا وقتی که سیاستهای خودشان مطرح است و پای اسلام ومسلمین و مستضعفین در میان نیست، آنطور لشکرکشی میکنند که در قضیه کویت کردند؟! آنجا برای امریکا مشکلی وجود نداشت. به خرج دیگران وارد کشوری شدند و جنگ و بمباران کردند. عراق خراب بشود که به ضرر آنها نیست! کویت ویران بشود که به ضرر آنها نیست! امّا آیا حاضرند چنین چیزی را در ایالات و مرزهای خودشان؛ در کشورهای خودشان تحمّل کنند؟
عقبنشینی حاکمان دیکتاتور عراق نشانهٔ ضعف آنان، نه قدرت آمریکا
دیدید در این قضایاى خلیج فارس[6] که این سردمداران دیکتاتور کشور عراق با همهى اظهار شجاعتها و قدرتهایشان، چون به جان و به مقام خودشان علاقه داشتند، چطور عقب نشستند و کوتاه آمدند! [امّا] این دلیلِ قدرت آمریکا نیست؛ این دلیل ضعف آنهایى است که در مقابل آمریکا قرار داشتند. یک ملّت، یک گروه مبارز اگر آماده باشد که در راه هدف فداکارى بکند، هیچ قدرتى بر او فائق نخواهد آمد؛ راز پیشرفت ملّت ایران در این بود؛ این را همهى ملّتهاى مبارز باید به یاد داشته باشند.
ویرانی شهرها و کشته شدن مردم عراق در پی تجاوز رژیم به کویت
والموضوع الاخر وهو موضوعٌ یعزّ مثیله فی المرارة والالم والحزن، إنّه قضیّة الشّعب العراقیّ المسلم. النّظام البعثیّ الحاکم من خلال اعتدائه الجاهل والتّوسّعیّ علی الکویت وفسح المجال لامریکا المجرمة وحلفائها لدخول المنطقة قد عرّض القطر والشّعب العراقی لاقصی الضّربات والمآسی الموجعة وصبّ الدّمار والخراب علی المدن، وأودی بحیاة الکثیرین من أبناء هذا الشّعب. کلّ ذلک فی سبیل تحقیق تحرّکٍ عقیمٍ خاسر ثمّ استسلم فی نهایة المطاف وبکلّ ذلّةٍ ومهانةٍ لکلّ شروط أمریکا وحلفائها تارکاً أقدام الجنود الامریکان والانجلیز والفرنسیّین تطأ جزءاً من الاراضیّ العراقیّة المسلمة. إلّا أنّ هذا النّظام البعثیّ لم یکتف بذلک بل راح هو …
تجمیع نیروهای آمریکا و انگلیس و فرانسه برای تأمین منافع خود
… عراق و ملّت عراق ملاحظه نمیکنند؛ همهى حرفهایى که میزدند تمام شد؛ حقوق بشر و کشتار غیر نظامیان و بمباران شهرها و بقیّهى حرفهایى که همیشه گفته میشد، و در این چند سال جنگ که خودشان بر ما تحمیل کرده بودند، خطاب به ما و به عراق میگفتند، همهى این حرفها تمام شد. تمام نیروهایشان را آمریکا و انگلیس و فرانسه و دیگران و دیگران روى هم گذاشتند تا بتوانند منافع خودشان را در اینجا تأمین کنند. حالا امروز تأمین منافعشان به این است که با رژیم بعثى عراق دعوا کنند؛ یک روز هم ممکن است جور دیگرى منافع اینها بخواهد تأمین بشود. شما باید آماده باشید؛ نیروهاى مسلّح باید آماده باشند.
لزوم تصویر روشن ملت و حوزهها از حوادث خلیج فارس
بنابراین به نظر بنده کار زیادى پیش روى شما برادران هست. حالا مصداقاً اگر بخواهیم وارد بشویم، یکى از این مسائل مهمّ تاریخ انقلاب ما، همین روزها دارد اتّفاق میافتد و آن مسائل خلیج فارس است. و من معتقدم که همهى ملّت ما و بخصوص حوزههاى علمیّه باید یک تصویر روشن و درستى از این حوادث داشته باشند؛ بفهمیم که چه دارد میگذرد. به نظر بنده آنچه امروز دارد اتّفاق مىافتد، از جهات مختلف قابل توجّه است براى ملّت ایران و براى دیگرانى که به مسائل جهان اسلام ذىعلاقه هستند. اوّلین مسئلهى اساسى که امروز در پیش روى مردم قرار دارد، عبارت است از روح تجاوزگرى و خوى تجاوزگرى بىپایان …
آشکار شدن دروغ بودن قدرت ارعاب ابرقدرتها
… جز رعد و برق، جز تشر، جز اظهار قدرت دروغین، چیزى در چنتهى استکبار جهانى نیست. این را اوّل ملّت ما فریاد زد و امام بزرگ ما به ما و به ملّتهاى دیگر آموخت. امروز ملّتها دارند این را به تجربه مىبینند. امروز قدرت مستکبر آمریکا نشان داد که از درون تهى است. قبل از آنکه ملّت ما بگوید، انقلاب ما فریاد بزند، مردم دنیا خیال میکردند که قدرت آمریکا و دیگر قدرتهاى بزرگ اگر اشاره کنند، ملّتها و کشورها و نیروهاى نظامى نقاط مختلف عالم با اشارهى آنها مضمحل و نابود خواهند شد؛ امروز حوادث خلیج فارس[2] نشان داد که این دروغى است که ابرقدرتها براى ارعاب ملّتها ساختهاند. آمریکا چه حملهى نظامى به کویت بکند یا نکند، چه این حمله طولانى بشود یا کوتاهمدّت، از همین حالا آمریکا شکستخورده است. آمریکا، ابرقدرتى که همهى دنیا را متعلّق به خود میداند، خلیج فارس را هم تیول[3] قدرت خود میدانست و در شنزارهاى داغ عربستان چهار ماه است …
توجه جهان به تجاوز عراق به کویت و لشکرکشی آمریکا
به دنیا نگاه کنید، ببینید چه خبر است. ببینید در این منطقهی ما چه خبر است. این روزها، همهی دنیا متوجه قضایای خلیج فارس[4] و تجاوز عراق به کویت و لشکرکشی و حَشَرکشی امریکا به منطقه و جنجال قدرتها و دولتها و همانهایی است که تا دیروز پشت سر صدام ایستاده بودند؛ کسانی که به نفع او تحلیل میکردند، مقاله مینوشتند، بازی سیاسی میکردند و قطعنامه میدادند؛ چون او در مقابل اسلام ایستاده بود. حالا چهرهی صدام در مجلات و روزنامههای اینها، یکشبه به یک غول وحشتناک تبدیل شده است! حالا فهمیدهاند که صدام، حلبچه را بمباران شیمیایی …
تحلیل بحران: نزاع قدرتها بر سر منافع دنیوی
… داد؛ نوع عربی آن است! آن، نوع امریکاییش بود که یک مقدار با زرق و برق بیشتری همراه بود و جنایتی در زرورق پیچیده و بستهبندی شده، بر مردم آن کشورها فرود آمد؛ ولی کار این شخص، نوع عربی و نوع عراقی و نوع صدامیش است! یعنی حقیقت قضیه همان است؛ هیچ فرقی ندارد. قدرتها مثل کرکسهایی که به جیفه چشم دوختهاند و به هم نوک و چنگال میزنند، به جان هم افتادهاند. این، تفسیر و تحلیل قضیه است.
موضعگیری دولتها بر پایهٔ منافع خود
البته موضعگیری هر دولتی، بر حسب منافع خودش است. یکی بدبختتر و درماندهتر است؛ مثل آن حسین بیچارهی اردنی که یک عمر به کمک و به اتکای غرب و امریکا و انگلیس زندگی کرده، حالا هم احساس میکند که زیر پایش خالی میشود. یکی هنوز به امریکا متکی است، یکی هم فکرهای دیگری میکند. در شناخت مسأله، هیچ دشوارییی نیست.
سرخوردگی و چنددستگی اعراب و مسلمانان در پی شکستها
در سال ۱۳۷۰، اعراب و مسلمانان در پی یک سلسله شکستهای متوالی - در جریان جنگ خلیج فارس - دچار سرخوردگی بودند. وحدت درونی آنان نیز در معرض فروپاشی جدّی قرار داشت و چنددستگی بر آنان حاکم بود؛ ولی در شرایط کنونی و بهویژه در پرتو پیروزی تاریخی و عظیم مقاومت اسلامی در جنوب لبنان، امیدهای تازه و حیاتبخشی در دل مسلمانان پیدا شده است.
بمباران عراق و مشتبه شدن ریاست آمریکا بر دنیا
آمریکا به گمان خود، به عنوان رئیس دنیا و رهبر سیاسی عالم، وارد میدان شد، به امر و نهی کردن پرداخت و عدّهای هم باورشان آمد. بخصوص بعد از قضیهی خلیج فارس و جنگ با عراق- بمباران عراقِ بیدفاع و کشتن مردم- هم خودِ آمریکاییها و هم بعضی دیگر، امر برایشان مشتبه شد. خیال کردند که واقعاً آمریکا رئیس دنیاست. اما آنچه که برای شما برادران و خواهران عزیز اهمیت دارد، این نکته است که امروز، هم برای خودِ آمریکاییها، هم برای همپیمانانشان، هم برای رقبایشان در اروپا و آسیا و هم برای دولتهای وابستهی ضعیفِ بیعرضه، این حقیقت روشن شده است که نه آمریکا و نه هیچ قدرت دیگری …
تخریب محیط زیست خلیج فارس به دست مدعیان آن
در خلیجفارس آنطور فاجعه آفرینی به راه انداختند و محیط زیست را که این قدر از آن دم میزنند، از بین بردند. امّا آیا حاضرند درمناطق زیست خودشان چنین کاری انجام گیرد؟! اینها به فکر حقوق بشر نیستند. اگر به فکر حقوق بشر بودند، وضع دنیا دگرگونه بود؛ رابطه آکل ومأکول بین آنها و ملتها وجود نداشت و این همه فشار بر ملتهای ضعیف وارد نمیآمد. مسأله این نیست. این شعار، شعارِ مفتضحی است. خوب است این شعار را اینها دیگر ندهند. دنیا گوش …
لزوم ترویج سیاست اتخاذشدهٔ نظام در رسانه
… نظام و سیاستهاى نظام باید رعایت بشود. البتّه گاهى هست که براى جا انداختن سیاستهاى نظام لازم است تدابیرى اندیشیده بشود که لزوماً آن تدابیر، تأیید مستقیم نیست ــ در این بحثى نداریم ــ امّا در جهت مخالف سیاستهاى نظام هیچ حرکتى نباید در برنامهها به وجود بیاید. فرض بفرمایید یک روز جنگ خلیج فارس[12] است بین عراق و کویت ــ که حالا تعبیر درستش را بخواهیم بکنیم، جور دیگر باید حرف بزنیم ــ ما خب یک سیاستى داریم، نظام یک سیاستى اتّخاذ کرده؛ باید همین سیاست گفته بشود و ترویج بشود. یک نفرى هم خوشش مىآید یک چیزى بگوید، نمیتواند جهت سیاستهاى کلّى نظام را عوض کند.
تجربهٔ سیاسی بزرگی که هوشمندی دیپلماتها در آن آشکار شد
… است از لحاظ نیروى انسانى؛ انسانهاى خوب، انسانهاى انقلابى، مسلمان، اکثراً یا عموماً بچّههاى انقلاب، جوانهاى انقلابى مؤمن در وزارت خارجه بحمدالله حضور دارند با فکرهاى خوب؛ ما چرا از تلاش و تفکّر و سنجش و عقلیّت بچّهحزباللّهىهاى خودمان مأیوس باشیم؟ دیدیم که همین بچّههاى خودمان، همین بچّهحزباللّهىها، همین برادرهاى وزارت خارجه، همین عناصر مؤمن و خوب، در یک تجرب سیاسى مثل تجرب جنگ خلیج فارس[7] ــ که خیلى چیز عظیمى بود و چقدر [افراد] اشتباه کردند[8] ــ یا مثل قضیّ قطعنامه،[9] از خودشان عقل و شخصیّت و هوشمندى نشان دادند. در ارتباطات فراوانى همینجور است. کار را سنجیده انجام بدهیم. کارهاى نسنجیده انجام نگیرد، چون تأثیر ضرر کار نسنجیده در اینجا با ضرر کار نسنجیده فرضاً در ادار ثبت احوال فلان جا یا وزارت صنایع یا وزارت فلان فرق میکند. اینجا ضرر کار نسنجیده عمیقتر و عمومىتر …
بحرانی شدن اوضاع بهسبب جهالتها و طمعکاریها
اوضاع منطقهی خلیج فارس به خاطر جهالتها و طمعکاریها بحرانی و خطرناک شده است؛ امّا در این شرایط، مسئلهی فلسطین باید بیش از پیش مورد تأکید قرار گیرد و ما از اینکه سوریه به عنوان یک کشور خطّ مقدم، مواضع مستحکم خود را علیرغم مواجهه با مشکلات حفظ کرده است، خوشحالیم.
تغییر نقشهٔ دنیا با چند ساعت درگیری در مقایسه با هشت سال جنگ با ایران
… کدام ملّتى براى قدرت خود و براى پیروزى خود از این نشانهاى بالاتر میتواند داشته باشد؟ جنگهاى دنیا پنجروزه است، دهروزه است، دوروزه است، جنگ بینالملل چهارساله است، پنجساله است؛ تازه، تمام نقشهى جغرافیاى عالم در جنگهاى بینالملل تغییر و تبدیل پیدا میکند. چند ساعت در آن قسمت خلیج فارس زد و خورد شد،[9] الان نقشهى جغرافیاى دنیا تغییر پیدا کرده؛ همهى دنیا لشکر کشیدند به خلیج فارس! اینها را مقایسه کنید با هشت سال جنگ همهجانبه با کشور ما؛ و بعد از آنکه همهى زورهایشان را زدند، تازه ملّت ایران از آنها بانشاطتر، شادابتر، کشور دستنخوردهتر، نیروهاى نظامى منظّمتر.