پشتیبانی همهجانبهٔ غرب و آمریکا از صدام در جنگ و بمباران شهرها
… انقلابها در بخشهای مرزی کشور اینها کمک کردند؛ هم پول دادند، هم سلاح دادند، هم کمک سیاسی و فکری کردند. علیه انقلاب و دستگاه انقلاب و شخص امام راحل (رضواناللهتعالیعلیه) و مسئولین انقلابی اینها بودند که شایعهپراکنی کردند، لجنپراکنی کردند و دشمنی کردند. در جنگ هرچه توانستند به صدّام کمک کردند؛ بمباران شهرهای ما بهوسیلهی صدّام انجام گرفت امّا با پشتیبانی آنها؛ اگر آنها نبودند صدّام نمیتوانست این کار را انجام بدهد. [سلاح] شیمیایی را آنها به صدّام دادند، موشک را آنها دادند، میراژ را آنها دادند، برنامههای جنگی را آنها برایش تنظیم کردند، این صحنههای جنگ بهوسیلهی آنها طرّاحی شد، عکسهای هوایی از رفتوآمدهای سربازهای ما را آمریکاییها به عراق و به صدّام دادند؛ با ما اینجوری رفتار کردند. بعد [هم] که جنگ تمام شد، تحریمها را آنها بر ما تحمیل کردند. ما با اینها مخالفتی [و دشمنیای] نکردیم؛ خود ما یک بنائی را گذاشتیم و گفتیم ما به این بنا وفاداریم؛ اینها برای اینکه ما این بنا را گذاشتیم و مستقل از آنها است و تابع آنها …
شکست همسایگان و قدرتهای شرق و غرب حامی رژیم متجاوز در جنگ هشتساله
امتحان کردند ملّت ایران را؛ در قضیّهی جنگ هشتساله، همهی اینها -این دوروبریها- و همهی قدرتهای شرق و غرب از یک عنصر خبیثِ فاسد حمایت کردند و دفاع کردند و همهشان سیلی خوردند؛ خود آن عنصر فاسد سیلی خورد و به تبع او همهی آن کسانی که [از او] حمایت کرده بودند سیلی خوردند؛ ایران را شناختهاند؛ اگر نشناختهاند، بشناسند.
تشویق صدام به حمله و کمک هشتسالهٔ آمریکا و اروپا به او
… کردند. هر گروهی که میتوانست علیه انقلاب حرکتی بکند، از سوی آمریکاییها حمایت شد: کودتای معروف به کودتای پایگاه شهید نوژهی همدان، یکی از این قضایا بود؛ کمک به کسانی که بهعنوان قومیّتها در گوشه و کنار کشور علیه انقلاب حرکت میکردند، یکی از این نمونهها بود؛ بعد تشویق صدّام حسین به حملهی به ایران و هشت سال کمک به صدّام حسین یکی از این نمونهها بود. هشت سال! آمریکاییها در طول جنگ، بخصوص بعد از سال دوّم و سوّم، کمکهایشان را شدید کردند، امکانات دادند؛ هم آنها، هم متأسّفانه همپیمانان اروپاییشان. آمریکاییها اینجوری با انقلاب ما عمل کردند؛ همّت آنها این بود که این اساس را براندازند. خب، این خطای در تحلیل بود، خطای در فهم قضیّه بود؛ آنها خیال کردند که اینجا هم مثل فلان کشور آفریقایی یا آسیایی است که یک کودتایی میشود، اسمش را میگذارند انقلاب، میتوانند …
بیاعتنایی امام خمینی (ره) به وعدهٔ مالی دولت وابسته به آمریکا برای پایان جنگ
در یک مورد دیگر، یک وعدهای در مورد پایان جنگ تحمیلی، یکی از دولتهای وابستهی به آمریکا داده بود، بحث صدها میلیارد یا هزار میلیارد در میان بود، امام اعتنائی به آن نکردند، اعتماد نکردند. ما حالا در قضایای گوناگون جاری خودمان داریم همین معنا را لمس میکنیم، میبینیم که چطور نمیشود به وعدهی مستکبرین اعتماد کرد، به حرفهایی که در جلسهی خصوصی میزنند نمیشود اعتماد کرد، این را داریم لمس میکنیم. امام آن را جزوِ خطوط اصلیِ کار خود قرار داد، اعتماد به …
فوقالعاده بودن جنگ تحمیلی و فداکاریها و شهادتهای آن
بسیار کار خوب و شایستهای است این کاری که شما برای بزرگداشت شهیدان استانتان انجام دادید[2] و انشاءالله انجام خواهید داد. مسئلهی جنگ تحمیلی و عوارض آن - که از جمله، همین فداکاریها و ایثارها و شهادتها است - یک مسئلهی عادی نیست؛ یک مسئلهی متعارف و معمولی نیست؛ یک مسئلهی فوقالعاده است. اگر درست نگاه کنیم، مجموعهی حوادثی که در این سالها اتّفاق افتاد و این فداکاریهایی که جوانهای ما کردند، میتواند یک ذخیرهی ماندگاری باشد برای همیشهی انقلاب. نباید بگذاریم که این ذخیره بلااستفاده بماند؛ راهش هم همین است که یاد شهیدان زنده باقی بماند.
هدف جنگ تحمیلی از بین بردن انقلاب
همهی همّت آنان این است که این ماندگاری را یکجوری به هم بزنند؛ همهی همّت من و شما باید این باشد که این ماندگاری را افزایش بدهیم. از اوّل انقلاب دائم در فکر این بودند که این را از بین ببرند: جنگ تحمیلی بهخاطر همین بود؛ جنگهای قومیّتها در اطراف کشور بهخاطر همین بود؛ محاصرهی اقتصادی بهخاطر همین بود؛ تحریمهای شدیدی که در این سالهای اخیر برقرار کردند برای همین است؛ تشکیل گروههای تکفیری در شرق و در غرب کشور ما همه برای همین است که این انقلاب را از بین ببرند، این ماندگاری را …
حملهٔ مجدد عراق پس از قطعنامه و عقب راندن دشمن
… میکردم یک جادّهی وسیعی بود، یک در بزرگی روی همه باز بود که افراد با میل خودشان میرفتند از آن در وارد میشدند که [ناگهان] این در بسته شد و بقیّه ماندند پشت این در. واقعاً تا چند روز یک غمی بر دل من مستولی شد در آن وقتی که این احساس را کردم. البتّه طول نکشید؛ به خاطر اینکه بعد از قطعنامه عراق مجدّداً حمله کرد و آمد و یک جاهایی را گرفت. من بلند شدم رفتم؛ رفتم جبهه؛ نماندم تهران. مدّتی رفتم ــ نمیدانم چقدر ــ تا یواشیواش دیگر تمام شد. بچّهها عملیّات کردند و [دشمن را] عقب راندند و چه کردند و تمام شد و برگشتیم و اوضاع برگشت به همان حالت. تصوّر نمیشد که باب شهادت مفتوح بماند برای بندگانش. الحمدلله بندگان خالص خدا در این …
آغاز حملهٔ نظامی رژیم بعثی صدام در آخر شهریور
… ترور ناجوانمردانهی رئیسجمهور و نخستوزیر کشور -مرحوم شهید رجائی و مرحوم شهید باهنر- اتّفاق افتاد. در همین ماه شهریور، ترور شهید آیتالله قدّوسی -دادستان کلّ کشور- اتّفاق افتاد. در همین ماه شهریور، شهادت امامجمعهی تبریز[1] بهدست منافقین اتّفاق افتاد. در همین ماه شهریور -روز آخر شهریور- حملهی نظامی رژیم بعثی صدّام به کشور اتّفاق افتاد. اینها خاطرات عجیبی است، پرمعنا است، پُرمغز است. در همهی این حوادث، رژیم آمریکا پشت قضیّه بود؛ عوامل آمریکایی بودند که یا بهطور مستقیم کمک کردند یا تشویق کردند یا حدّاقل چشمشان را بر این جنایات بستند.