رد ادعای واکنشی بودن تهاجم صدام و برشمردن ریشههای آن
… اینجور است؛ مگر نشان بدهد که دشمن نیست.رژیم عراق با تهاجم به مرزهاى ما در یکى از سختترین شرایط تاریخى زندگى ما، نشان داد که دشمن با ملّت ایران و دشمن با نظام جمهورى اسلامى و دشمن با سلامت و صلح منطقه است؛ این را نشان داده، ثابت کرده؛ جاى تردید که نیست. چه کسى امروز در دنیا باور میکند و در طول این هشت سال کدام آدم عاقل و مطّلعى باور کرده که تهاجم صدّامحسین و لشکریانش به مرزهاى جمهورى اسلامى، عکسالعمل یک چیزى یا یک حرکتى بوده؟ خب، از این حرفها گفتهاند و میگویند؛ امّا کدام آدم عاقل، کدام آدم مطّلع ممکن است که چنین چیزى را باور کند؟ از روى شیطنت بود، از روى شرارت بود، [اگر] به یک نظر نگاه کنید از روى حماقت بود، از روى تحریکپذیرى از دشمنان اسلام بود، از روى تهییج شدنِ حسّ جاهطلبى او بهوسیلهی بعضى از مرتجعین موذى منطقه بود؛ اینها بود.
هدف دشمن از تهاجم نظامی نابودی نظام، نه اختلاف مرزی
… مملکت را نجات دادند. وقتی به آنها گفته شد که دشمن قصد دارد با تهاجم نظامی، نظام جمهوری اسلامی را منهدم بکند و از بین ببرد، مردم قبول کردند، به میدان جنگ رفتند، از موجودیّت جمهوری اسلامی و از تمامیّت کشور دفاع کردند و با گذشت زمان روشن شد که قضیّه چه بوده. همه فهمیدند که قصد دشمن از سازماندهی این حمله و تهاجم نظامی همین بود که نظام جمهوری اسلامی را از بین ببرد. مسئله یک مسئلهی مرزی نبود؛ مسئله یک مسئلهی اختلاف دو همسایه نبود.
توطئهٔ دشمن با هدف تجزیهٔ ایران و سقوط نظام اسلامی
از وحشیانهترین حلقههاى توطئهی دشمن که بر اساس نقشههاى شیطانى و شوم، براى هَدْم[5] اساس اسلام طرّاحى شده بود، هجوم وسیع نظامى و شروع جنگى بود که دشمن با استفاده از جاهطلبى و غرور حکّام عراق طرّاحى کرد و به راه انداخت. این جنگ که با شعارهاى قومى و با هدف تجزیهی ایران و به امید فتح سهروزهی تهران و سقوط نظام اسلامى آغاز شد، خرابیهایى در دو کشور و در منطقه به بار آورد که کمنظیر بود و جنایتهایى در دفتر تاریخ به ثبت رساند که تاکنون نظیر آن مشاهده نشده بود. ملّت رشید ایران به دفع تجاوز برخاست و با دفاع مقدّس از کیان اسلام و میهن اسلامى، سیلى محکمى بر دشمن نواخت و با سلاح و صلاح و در سایهی رهبرى ولىّ خدا، آنچنان حماسهی استقامت و رشادت مظلومانه و سرسختانهاى سرود که در تاریخ بهمثابهی[6] درس بزرگى باقى خواهد …
لجاجت دشمن با لشکرکشی به خلیج فارس، فشار اقتصادی و تجهیز عراق
در طول جنگ، دشمن به جاى تسلیم شدن در برابر حق و تن دادن به عدالت، پیوسته بر لجاج و عناد خود افزود و با طرحهاى پیچیده و لشکرکشى به خلیج فارس و ایجاد فشار اقتصادى و تجهیز عراق براى حمله به مراکز صنعتى و اقتصادى و مسکونى، کمک در تهیّهی سلاح شیمیایى، آخرین تلاشهاى خود را به کار برد؛ ولى در آن مقطع نیز جز رسوایى بیشتر، چیزى نصیب آنان نشد. در این مقطع، با حیله و فریب، شعار جنگ به شعار صلح تبدیل شد؛ و این در حالى بود که وحشیانهترین و نامردمیترین اعمال خصمانه از سوى عراق و حامیانش، در جنگ و حواشى آن به وقوع میپیوست.
هدف جنگ تحمیلی: به تأخیر انداختن بازسازی و عمران کشور
و من به شما عرض کنم، این جنگ تحمیلى را که بر ما تحمیل کردند و هشت سال آن را علیه ما ادامه دادند، براى این بود که ما چند وقت دیرتر به بازسازى کشور و به زنده کردن زمینههاى عمران کشور بپردازیم. استعمار و استکبار میداند که آن روزى که ملّت ایران به کمک مسئولین دلسوز و با دستهاى تواناى گردانندگان و مدیران کشور، بتواند این کشور را یک کشور آباد و آزاد و از همه جهت مرفّه و برخوردار از عدالت اجتماعى و بقیّهی ارزشهاى اسلامى، و زیر چتر شریعت مقدّسهی اسلام …
پیشروی ناگهانی عراق در خاک ایران بهسبب ضعف خطوط مقدم
… درست نمیکند؛ کمبود آن مشکلى به وجود نمیآورد؛ [فقط] بداند که شما به فکر او هستید، بداند که شما ناراحتى و رنج او را حس میکنید و لمس میکنید؛ این را بفهمد؛ اگر فهمید، روحیه پیدا میکند و میجنگد و مقاومت میکند و سنگر را حفظ میکند. مشکل ما همان خطوط مقدّم است. چرا عراق توانست ناگهان وارد خاک ما بشود و هشتاد کیلومتر، نود کیلومتر، صد کیلومتر جلو بیاید که بعد شما و همهی نیروهاى مسلّح دیگر براى بیرون انداختنش هشت سال زحمت بکشید و تازه بهطور کامل نتوانید؟ براى خاطر اینکه خطوط مقدّم درست نبود. خطوط مقدّم باید درست باشد. سنگرهاى مقدّم بایست نفوذناپذیر باشد. الان دشمنِ روبهروى ما همینجور است. شما به ذهنتان هم خطور نمیدهید که بتوانید نیرویتان را بردارید و پنجاه کیلومتر، چهل کیلومتر، سى کیلومتر بروید در عمق [خطوط] او؛ چون میدانید محکم است. شما چرا …
حملهٔ دشمن به گمان ضعف ملت ایران با تحریک استکبار
افتخار البتّه به فداکارى است، و امکان فداکارى به آمادگى جسمى و روحى است؛ و نیروهاى مسلّح بایستى روحاً و جسماً خودشان را آماده نگه دارند. ما درصورتیکه قوى باشیم، خواهیم توانست تهدیدها را از کشورمان و ملّتمان دور کنیم. کسانى که در وجود شیطانیشان، وسوسهی تعرّض و تجاوز و بدخواهى و آتشافروزى هست، اگر بدانند که این ملّت قادر است از خود دفاع کند و آمادهی این دفاع است، این وسوسهها در وجود خود آنها سرکوب خواهد شد.آن روزى که دشمن از مرزهایمان به ما حمله کرد، فکر نمیکرد ملّت ما بتواند از خودش دفاع کند. ملّت را ضعیف پنداشته بود که حمله کرد. دنیاى استکبار که رژیم عراق را و شخص صدّامحسین را به حملهی به مرزهاى ما تحریک کرد، ملّت ما را ضعیف انگاشته بود. و اگر این احساسِ عدم توانایى دفاع در ملّت ما و در نیروهاى مسلّح ما براى متعرّض و متجاوزى به وجود بیاید، خطرْ جدّى و حتمى خواهد شد.
ضعف نیروهای مسلح در سال ۵۹ و ناتوانی دشمن از درک قدرت ملت
باید نیرومند بودن این ملّت در نیروهاى مسلّح تجلّى کامل پیدا کند. البتّه ملّت ما ملّتى است بسیار نیرومند و داراى قدرت تمامنشدنى براى دفاع از خود؛ در این هیچ شکّى نیست؛ این قدرت و این توانایى باید در نیروهاى مسلّح جلوهی کامل خودش را پیدا کند. و ارتش و سپاه باید از لحاظ سازماندهى، از لحاظ روحیهی رزمى، از لحاظ دانش رزمى، از لحاظ تجهیزات و از همهی جهاتى که در امکان دفاع تأثیرى دارند، در حدّى باشند که شایستهی ظرفیّت این ملّت است.آن روزى که دشمن در سال ۵۹ به ما حمله کرد، از یک نظر درست فهمیده بود؛ او نیروهاى مسلّح را دیده بود -ملّت را ندیده بود- نیروهاى مسلّح ما دچار ناتوانى و ضعف بودند. البتّه آنها ملّت را ندیده بودند، نمیتوانستند قوّت ملّى ما را درک کنند؛ و این طبیعى است. رژیمهایى و اشخاصى که با ملّتها سروکارى ندارند و با آحاد مردم ربطى ندارند، نمیتوانند درک کنند که نیروى یک ملّت یعنى چه؛ قدرت ایمانىِ ناشى از یک ملّت یعنى چه. ملّت ما این را در خلال عمل نشان داد؛ این بسیجهاى عظیمى که مردم ما شدند و نیروى …
دفاع از ارزشهای الهی در برابر قدرتهای حافظ ارزشهای جاهلی غرب
… با نفْس امّاره به هم آمیختند و جبههی جنگ را محراب عبادت ساختند؛ جوانانى که از لذّات و هوسهاى جوانى براى خدا گذشتند، و پیرانى که محنت میدان جنگ را بر راحت پیرانهسر[2] ترجیح دادند، و مردانى که محبّت زن و فرزند و یار و دیار را در قربانگاه عشق الهى فدا کردند؛ خاطرهی انسانهاى بزرگ و کمادّعائى که کمر به دفاع از ارزشهاى الهى بستند و از هیبت دروغین قدرتهایى که براى حفظ فرهنگ و ارزشهاى جاهلى غرب به مصاف ارزشهاى الهى آمده بودند، نهراسیدند؛ خاطرهی صدها هزار جوانمرد روستایى و شهرى، کاسب و کارگر، دانشجو و طلبه، پزشک و پرستار، مهندس و هنرمند، ادارى و بازارى، پیر و جوان که عاشقانه به نداهاى مکرّر امامشان و محبوبشان و سلسلهجنبان عشق مقدّسشان -حضرت امام خمینى (اعلى الله کلمته)- پاسخ گفتند و رو به …
جنگ هشتساله عرصهٔ تجربهٔ نقش ایمان در پیروزی
… که دلها مشتعل بوده است به شعلهی ایمان، ما از همهی سدها و مانعها گذشتیم و جلو رفتیم؛ آنجایى که گرایش به مادّیّات و به ظواهر و بیرغبتى به ثواب الهى و بیتوجّهى به تکلیف شرعى، مختصرى نیّتهاى ما را مَشوب[7] و مخدوش کرده، همان جا ما ضربه خوردیم و شکست خوردیم. جنگ تحمیلى هشتساله، صفحهی عجیبى است براى تجربهی این واقعیّت؛ این را باید تقویت کرد. و این در ارتش جمهورى اسلامى بهوسیلهی همین واحدهاى عقیدتى _ سیاسى قابل تأمین است.
ضربات سنگین رزمندگان و فشار همهجانبهٔ حامیان عراق پس از صدور قطعنامه
از صدور قطعنامه تا قبول رسمى آن از سوى جمهورى اسلامى،[11] دنیا شاهد سنگینترین ضربات نیروهاى اسلام بر دشمن و فتوحات بزرگ رزمندگان ما بر دشمن در جبهههاى جنگ از سویى، و فشارهاى همهجانبه از سوى حامیان رژیم عراق علیه ایران اسلامى از سوى دیگر بود. حصر اقتصادى،[12] حمله به تأسیسات ما در خلیج فارس[13] و تمرکز بیسابقهی نیروهاى نظامى آمریکا و ناتو در اطراف مرزهاى آبى و هوایى و حتّى تجاوز به آنها، بخشى از این فشارها بود؛ بهطوریکه تقریباً هیچ فشار ممکن باقى نماند، مگر آنکه بر ملّت ایران وارد شد و رژیم …
حملهٔ دشمن به پندار ضعیف بودن ایران
۱) دشمن سَبُکسَر و جاهل، ما را ضعیف پنداشت و به مرزهاى ما حمله کرد و آتش جنگى هشتساله و پُرخسارت را برافروخت. ما باید آنچنان قوى باشیم که چنین پندار غلطى دیگر در فکر هیچ جاهل قدّارهبندى نیاید و فکر تجاوز به ایران براى همیشه دفن شود.
تشبیه تجاوز ناکام دشمن به دزد مهاجمی که زخمی و ناکام بازمیگردد
قضاوت و تشخیص همهی عقلاى عالَم، واضح است در مورد آن کسى که با هایوهوى یک جمعیّتى را بردارد، براى گرفتن یک نقطهاى، براى تصرّف یک منطقهاى. فرضاً یک خانهاى شما دارید؛ یک دزدى یا گردنکلفتى یک جمعیّتى را برمیدارد، با هایوهوى میآید که این خانه را از دست شما خارج کند. میآید آنجا مدّتى عربدهکشى میکند، مدّتى متوقّف میشود؛ بعد افرادش را از دست میدهد، خسارات زیادى وارد میآید، زخم میخورد، بعد از گذشت مدّتى ناکام برمیگردد میرود. قضاوت مردم دنیا و عقلا نسبت به یک چنین آدمى چیست؟
تحمیل جنگ بهدست آمریکا و تکرارناپذیری آن به برکت فداکاری ملت
… اسلامى برایشان مضر است و درصدد برمیآیند انتقام بگیرند. انتقامشان چیست؟ انتقامشان همین کارهایى است که این دهساله کردهاند. در چنتهی آمریکا بیشتر از این چیزى نیست. انتقام همین است که از لحاظ سیاسى سختگیرى کنند؛ انتقام همین است که محاصرهی اقتصادى کنند؛ انتقام همین است که یک دولت بیعقلى و یک آدم خامى را پیدا کنند، وادار کنند به جنگ -که کردند- که این دیگر ظاهراً تکرار نخواهد شد؛ یعنى هیچ کس دیگر آنقدر بیعقل نیست که خودش را در یک چنین چاهى بیندازد و باز به جنگ ملّت ایران بیاید؛ بر اثر فداکاریهاى شما، این دیگر تمام شد.
هدایت عملیات و پیروزیهای بزرگ در دوران جنگ
لازم میدانم از زحمات طاقتفرسا و مستمرّ جنابعالى در تمشیَت[1] امور ارتش و سپاه در دوران پُرماجراى جنگ تحمیلى و اداره و فرماندهى نیروهاى مسلّح و هدایت آن در عملیّات جنگ، که همیشه با تلاش شبانهروزى و در موارد متعدّد با پیروزیهاى بزرگ براى ملّت ایران همراه بود، صمیمانه تشکّر کنم. آن دوران در سابقهی درخشان مجاهدات جنابعالى صفحهی منوّرى است که هرگز از حافظهی ملّت وفادار ما زدوده نخواهد شد؛ وَ ما عِنـدَ اللهِ خَیرٌ وَ اَبقیّْ.[2] خداوند وجود پُربرکت شما را براى انقلاب و اسلام محفوظ بدارد و توفیقات خود را بر شما ارزانى فرماید.
برقرار نشدن صلح در دوران آتشبس بهسبب لجاجت رژیم عراق
نکتهی دوّم این است که جنگ ما در میدان جنگ و در سنگرهاى نظامى، بهحسبِ ظاهر تمام شد، الان در دوران آتشبس هستیم. اگرچه لجاجت دشمن و سوء نیّت سردمداران رژیم عراق تا حالا مانع از این شده است که یک صلحى برقرار بشود و دو ملّت نَفَس راحتى بکشند و مشغول کارهاى معمولىِ خودشان بشوند. هنوز یک حالت استخوان لاى زخمى را دشمن نگه داشته، امّا بههرحال در جبههها دیگر جنگ نیست. امّا درحالیکه نبرد ما در میدانهاى جنگ و در سنگرهاى نظامى تمام شد، نبرد رزمندگانِ در بند ما در اسارتگاهها ادامه دارد و آنها هنوز دارند مقاومت میکنند. این نکتهی دوّمى است که اگر شما مادرها و همسرها و خواهرها و پدرها و برادرها توجّه داشته باشید، به این باید …
نگرانی دائمی مسئولان و ناتوانیهای تحمیلی جنگ در هشت سال
بنده نسبت به این گذشتهها یک احساسى دارم. درست است که این هشت سال دائماً جنگ بود، دائماً خون دل بود، دائماً دلهره و نگرانى بود، روزى نبود که ما -همهی مسئولین کشور- از خواب برخیزیم و نگرانیاى و غصّهاى در باب مسائل اساسى کشور که در رأس آنها و اهمّ آنها جنگ بود نداشته باشیم -جنگ بر ما مشکلات زیادى را تحمیل کرد و ناتوانیهایى را بر ما تحمیل کرد، این ناتوانیها شاید جزو طبیعت ما نبود؛ خیلى کارها را خیلى مجموعهها میتوانند بکنند امّا یک عارضهاى میآید و امکان آن کار را از آنها میگیرد، حتّى کارایى را از آنها میگیرد؛ این یک واقعیّتى است که بود و تلخ بود و سخت بود و همراه با زجر و ناراحتى بود- لکن به مقتضاى اینکه در راه خدمت، در راه محبّت و در راه آن مطلوب و هدفى که معشوق انسان است و انسان به آن عاشقانه دل بسته است، هر زحمتى به یک معنا لذّتى است. من وقتى نگاه میکنم به این دوران هشتساله و آن رنجها را و آن تجربهها را و آن ساعات دشوار را به یاد میآورم، همان حالتى به من دست میدهد که به دوران مبارزهی قبل از انقلاب نگاه میکنم. یعنى اگرچه خشنودیم که آن مبارزاتى که ملّت ایران کردند و عناصر مبارز کردند، …
محنت ملی جنگ همراه با جوشش ایثار و حضور انقلابی مردم
… خاصّى بود، مقطع عجیبی بود، مقطع فراموشنشدنیاى بود: روزهایى که -همینطور که آقاى مهندس موسوى گفتند و من [هم] قبول دارم- برادرها واقعاً تلاش میکردند، واقعاً زحمت میکشیدند، همهی همّتها به کار میافتاد تا بتوانند آن چیزى را که هدف کاریشان بود، تحقّق ببخشند؛ و این در فضائى بود که به یک محنت عظیم ملّى آمیخته بود و آغشته بود -نه مال یک قشر، نه مال یک جمع، نه مال یک گوشهی مملکت- یک ملّت دچار محنت بود؛ محنت جنگ که بر او تحمیل شده بود. و در کنار این، جوشش فداکاریها و ایثارها و جلوههاى زیباى حضور انقلابى ملّت در صحنههاى گوناگون هم بود؛ و بر روى همهی اینها، به آن خیمهی منوّر حضور امام و نظر فراگیر آن بزرگوار و ارادهی همه جا حاضر او -که واقعاً مثل کوهى پشت سر ما بود- دلخوش و دلگرم بودیم. هم زحمت میکشیدیم، هم محنت عمومى را درک میکردیم، هم از احساسات مردم و از تلاشهاى مردم و فداکاریهاى …
باقی ماندن مشکلات جنگ و هشدار به مردم دربارهٔ انتظار معجزه
… به مدیریّت جدید کشور از اعماق دل اعتقاد دارم و اطمینان دارم و امید دارم. من میبینم آن روزى را که این مدیریّتِ صالح و سالم و کارآمد و انقلابى به کمک مردم -شرطش این است- بتواند انشاءالله همهی گرههایى را که وجود دارد، باز کند و راهها را هموار کند. البتّه بارها این گفته شده، تکرار شده، باز هم تکرار میکنیم، روى آن تأکید میکنیم: مبادا مردم انتظار معجزه داشته باشند. این کشور هشت سال -و اگر درست نگاه کنیم، ده سال- در جنگ بوده. مسئولین دلسوز و عزیز و خدمتگزارى که در این هشت سال براى مردم کار کردند، با انواع مشکلات دستوپنجه نرم کردند تا توانستند کشور را در یک شرایط قابل قبول و بالنّسبه خوب -مبالغه هم نمیکنیم- نگه دارند و حفظ کنند. درعینحال مشکلات جنگ از بین نرفته، تمام نشده.
مشغول کردن کشور به جنگ تحمیلی از سوی استکبار و لزوم جبران آن هشت سال
ما کارهاى زیادى داریم که باید انجام بدهیم. استکبار هشت سال ما را مشغول کرد به جنگ تحمیلى؛ جنگ را بر ما تحمیل کرد. قبل از آن هشت سال هم جنگ بود، منتها جنگِ اعلام نشده. ما باید با سرعتى حرکت کنیم و با رفتارى حرکت کنیم که جبران آن هشت سال را بکند. باید براى رفاه کشور کار کنیم، براى تأمین عدالت اجتماعى کار کنیم، براى استقرار ارزشهاى اسلامى کار کنیم، براى عمق بخشیدن به انگیزههاى انقلابى کار کنیم، نیازهاى مادّى این ملّت را باید برآورده کنیم. اینها کارهاى مهمّى است. این کارهاى مهم، فقط به دست مسئولین …
جنگ و محاصرهٔ اقتصادی با انگیزهٔ دشمنی با اسلام
… همهی توطئههایى که در ده سال گذشته علیه اسلام طرّاحى شد، جمهورى اسلامى بود -که امّالقراى اسلام و پیشاهنگ حرکت جهانى آن محسوب میشود- و در این ده سال ملّت ایران انواع ضرباتى را که در واقع به سمت اسلام و نیروى عظیم انقلابى آن هدفگیرى شده بود، پذیرا شدند. جنگ تحمیلى هشتساله، محاصرهی اقتصادى و انواع حملات بیشمار سیاسى و تبلیغاتى و اقتصادى علیه جمهورى اسلامى، درحقیقت با انگیزهی فشار بر اسلام و دشمنى با آن انجام گرفت و ما افتخار میکنیم که بهخاطر گوهر عزیز یکدانهاى که با خود داشتیم -یعنى ایمان به خدا و عمل به اسلام- سالها مورد خشم جنونآمیز و انتقام سبعانهی قدرتهاى جهانى قرار گرفته و سپر بلا شدیم. آرى، وَ ما نَقَموا مِنهُم اِلّاِّ اَن یُؤمِنوا بِاللهِ العَزیزِ الحَمید.[55]
نقش عشایر در پر کردن بخشی از جبهه در ماههای اول جنگ
… اینها را در طول سالهاى متمادى به تدریج و تناوب دیدهام- یک خصلتها و یک خصوصیّاتى هست که این خصوصیّات بین اینها مشترک است: مردمان صادق، مردمان بااخلاص، راستگو، مردمان شجاع و دور از کلک و خدعهاى که معمولاً پیچوخمهاى زندگى مادّى آنها را به انسانها یاد میدهد. بنده در سال اوّلْ بلکه ماههاى اوّلِ جنگ تحمیلى، از نزدیک نقش عشایر را در جبهه مشاهده کردم. روزهاى غربت جبهه بود؛ عشایر با همان تفنگهاى خودشان یا سلاحى که به آنها داده میشد -که خیلى هم ساده و ابتدائى بود- آمدند یک بخش مهمّى از جبههی جنگ را پوشاندند، پُر کردند، به همه روحیه دادند. [این] شجاعتشان. در همین مناطق مرزى، ما عشایر بومیاى را مشاهده کردیم که مثل کوه ایستادند در مقابل دشمن و کوه و زمین و رودخانهاى را هم که دشمن گرفته بود، رفتند پس گرفتند، یا مانع شدند که دشمن از اینها بگیرد. اینجورى است. پس ایمان آنها، صداقت آنها، شجاعت …
دشوارترین دوران گذراندهشده و آبدیده شدن ملت در آن
… بودن به خدا است [خواهد بود]. ملّت ایران در حال گذراندن این دوران است؛ تا آن روزى که دشمن بکلّى مأیوس بشود، ملّت ایران بایستى در مقابل هرگونه توطئهی دشمن، آگاهانه و هشیارانه مقاومت و ایستادگى کند. و شما نشان دادید که میتوانید این دورانهاى دشوار را طى کنید. و خدا را شکر میکنیم که به شما توفیق داد تا بیشترین مدّت سختى و دشوارى را بگذرانید؛ یعنى دوران جنگ هشتسالهی تحمیلى. و ملّت ما آبدیده شدند و جلوههاى برکات الهى در ارادهی مردم و روشنبینى مردم دیده شد و امام از شما راضىْ به لقاءالله شتافت؛ امام بدون شک از شما مردم، راضى و خشنود بود. و مطمئنّم که در دربار پروردگار عالم، از امّت خود و از مردمى که به نداى او پاسخ دادند اظهار رضایت خواهد کرد و براى آنها دعا خواهد کرد. حقیقتاً امام، شما مردم را -همانطور که خودِ آن بزرگوار فرموده بود-[4] خوب …
پاسخ هوشیارانهٔ مردم مقاوم ایران و ناکامی بدخواهان
پیروزی انقلاب اسلامی به رؤیاهای رژیم ستمگر و ضد مردمی پادشاهی و سلطه ی استکبار جهانی در کشور ما پایان داد. شعار بلند استقلال و آرمان اصیل نه شرقی و نه غربی موجب خشم دشمنان انقلاب مردمی ما گردید و اجرای توطئه های گوناگون علیه ملت مسلمان و انقلابی ایران در اوج آن تحمیل جنگی هشت ساله و ناخواسته را، مردم مقاوم و ایثارگر ایران، هوشیارانه پاسخ گفتند و بدخواهان را در راه رسیدن به اهداف سلطه جویانه، ناکام ساختند.