حمایت همهٔ قدرتها و هر دو ابرقدرت از رژیم عراق در جنگ با ایران
آن روز، دو ابرقدرت بودند و این دو ابرقدرت، با وجود اینکه از صد مسأله جهانی در نود مسأله اختلاف داشتند، اما در یک نقطه با هم موافق بودند و آن، فشار بر ایران اسلامی و نظام انقلابی ما بود. لذا شما دیدید که رژیم عراق در جنگ هشتسالهاش با ما، از سلاح روسی و امریکایی و فرانسوی و انگلیسی و برزیلی و از همه نقاط عالم توانست استفادهکند. یعنیهمه به او کمک کردند؛ همه علیه ایران اسلامی، پشت سر اوقرارگرفتند؛ همه با ایران در حال خصومت و محاربه بودند و این دو ابرقدرت، در مقابل اسلام انقلابی، به جدّ با یکدیگر همکاری داشتند. امّا امامیک لحظه دچار تردید نشد؛ چون به راه خود ایمانداشت؛ به خدا متّکی بود و به این ملت باور داشت. ملت همامامخودراقبولداشت؛ اوراشناختهبود و پشت سرش ایستاده بود. همه اینها عامل آن شد که این کشور و ایننظامو آن رهبر و این ملت، درمقابل امریکا و شوروىِ …
پایانناپذیری موضوع جنگ بهعنوان گنجینهٔ آثار هنری
البته در کارهای سینمایی و تلویزیونی که آقایان دارید، به خوبی روی موضوع جنگ تحمیلی و دیگر موارد، متمرکز شدهاید. این رویکرد، بسیار هم خوب است. اما من معتقدم که موضوع جنگ، تمام شدنی نیست؛ یعنی ذخیره و گنجینهی عظیمی است که تمام نمیشود و همیشه میشود از آن استفاده کرد. من حتی به آقایانی که برنامهی «روایت فتح» را ساختند، گفتم: واقعاً بنشینید و این کار را دنبال کنید:
امکان پرداختن عمرها به جنگ هشتساله در آثار هنری
یعنی از جنگ تحمیلی، واقعاً یک عمر و بلکه عمرها میشود حرف زد. شما ببینید دیگران از یک حادثهی معمولی چقدر برنامه میسازند؛ چقدر فیلم تولید میکنند و چقدر استفاده میکنند! ما جنگی هشت ساله داشتیم. همین کتابهایی که حالا معمول شده بچههای بسیجی مینویسند و حوزهی هنری چاپ میکند، واقعاً هر یک سند ذیقیمتی است که خیلی مسائل با ارزش در آنها وجود دارد. یعنی به نظر من، هر یک از این جزوههای صد، صدوبیست صفحهای، موضوع با ارزش و عظیمی است که عظمت …
اعلام آغازگری عراق از سوی سازمان ملل، پیروزی سیاسی بزرگ ملت
آنچه که من میتوانم در این روزها نسبت به سال گذشته - که پایان آن را مشاهده کردیم - عرض کنم، این است که پارسال، از لحاظ حوادث جهانی و مسائل داخلی، برای ما سالی پر حادثه و پر تحرّک بود و تلاشهای موفقیّتآمیز زیادی صورت گرفت. حتماً لازم است که حادثه پیروزی سیاسی بسیار بزرگ ملتمان را در اظهار نظر سازمان ملل نسبت به جنگ تحمیلی و اینکه عراق آغاز گر جنگ بود، تکرار کنم و به یاد بیاورم. هشت سال تلاش و مجاهدت مرارتبارِ این ملت، با این شهادت جهانی، رنگ و نمای دیگری در دنیا پیدا کرد. اگر چه حقجویان و حقبینان، حقیقت قضیه را قبل از این شهادت هم میدانستند و ملت ما از همه بیشتر به حقّانیت و مظلومیت خود واقف بود؛ لکن درعینحال این ملت نیاز به این گواهی آشکار از سوی رسمیترین سازمان بینالمللی داشت.
پیروزی آشکار جمهوری اسلامی در برابر همدستی همهٔ دنیا
آنچه در این میان قابل توجّه است و به عنوان یک حقیقت درخشانى براى جهان و براى تاریخ، خود را نشان میدهد، ناکامى این توطئهها است نسبت به ملّت ایران. دلیل این ناکامى، بقاى نظام جمهورى اسلامى و استحکام روزبهروز آن است و اینها نمیخواستند اینجور باشد؛ دلیل آن ناکامى، پیروزى جمهورى اسلامى در جنگ تحمیلى است که این پیروزى چیزى است که هر انسانى با اندکتأمّلى این پیروزى روشن و واضح را درک میکند. وقتى که همهى دنیا همدست بشوند و بر سر ملّتى خراب بشوند براى اینکه آن ملّت را از صحنه خارج کنند، مرزهاى او را تغییر بدهند و بعد از هشت سال نتوانند، آن ملّت بزرگترین پیروزى را به دست آورده؛ علاوه بر پیروزىهاى جنبى که ما در این هشت سال جنگ داشتیم.
تحمیل جنگ با پشتیبانی همهٔ دنیا به امید ریشهکن کردن نظام در موقعیتی طوفانی
و من عرض کنم که بحمدالله در اثر مجاهدتى که این سیزده سال انجام گرفته، امروز پایههاى نظام به فضل الهى قرص و محکم است؛ قرص و محکم است. یک روزى امیدوار بودند که نگذارند رشد کند؛ یک روزى امیدوار بودند که نگذارند ریشه بدواند؛ یک روزى که از آنها امیدشان سلب بود، امیدوار بودند که در یک موقعیّت طوفانى بتوانند آن را بکَنند و طوفانىترینِ موقعیّتها یعنى جنگ تحمیلى را تحمیل کردند بر ما ــ این جنگ تحمیلى یکى از طوفانىترین موقعیّتها بود؛ جنگ اینجور است دیگر ــ جنگى که یک دولتى را بیندازند به جان یک کشور انقلابى، بعد هم همهى دنیا کمکش کنند، چیز عجیبى است! آمریکا و شوروى سابق ــ که حالا تقاصشان را بعضى پس دادند، بعضى هم بیشتر پس خواهند داد ــ یا همین یوگسلاوىاى که امروز مىبینید اینجور مثل لبنان دچار آتش جنگ[19] است، اینها همان کسانى بودند که ــ حالا عراق در خاک ما بود ــ به ماها میگفتند که شماها چرا با …
حمایت قدرتها از دشمن هم در جبههٔ نظامی و هم در جبههٔ سیاسی
… در این زمینهها ــ از بخشهاى مختلف ــ همکارى کردند، صمیمانه تشکّر کنم. و ثانیاً به شما به خاطر اینکه این زحماتتان بحمدالله به نتیجه رسید، تبریک عرض بکنم. به هر حال، کمک الهى را ما در طول جنگ در بخشهاى مختلف بالعیان مشاهده کردیم، و این یکى از همان کمکها است. چون در هر جنگى به موازات جبههى نظامى، یک جبههى سیاسى وجود دارد که شرایط آن با همان جبههى نظامى کم و بیش یکسان است. یعنى اگر فرض کنیم که به دشمن، در میدان نظامى، از طرف کسانى در دنیا کمک میشود ــ از طرف یک مجموعهى عظیمى مثلاً کمک میشود ــ نباید انتظار داشت که در جبههى سیاسى، همانهایى که به او کمک میکردند، حالا بیایند به ما کمک کنند؛ این چیز تقریباً نامعقولى است. کمکها براى دشمن ما، در هر دو جبهه بود. و جبههى سیاسى، اگرچه براى همهى مردم و همهى دستگاهها محسوس و ملموس نبود، براى شماها و کسانى که دستاندرکار مسائل سیاست خارجى بودند، کاملاً محسوس بود. آن فضاى سرد دیپلماسى، آن توطئههاى عجیب و غریبى که در صحنهى عالم، همینطور از هر گوشه و کنارى علیه …
اعتراف دیرهنگام سازمانهای بینالمللی به حقانیت ایران پیروزی بزرگ ملت
اعتراف سازمانهاى بینالمللى به حقّانیّت ایران در جنگ هشتساله، هر چند بسیار دیر انجام شد امّا با این حال پیروزى بزرگى براى ملّت بزرگ و عظیمالشّأن بود؛ ملّتى که هشت سال همچون قهرمانى مظلوم جنگید تا اجازه ندهد که دشمنانش ــ یعنى همهى قدرتهاى زر و زور ــ پشت سر عراق، ذلّت و وابستگى را بر او تحمیل کنند و او را از اسلام عزیز جدا سازند؛ و سرانجام به کمک و فضل خداى متعال و توجّهات حضرت بقیّةاللهالاعظم (روحى …
به وجود آمدن جنگ به دست همهٔ دنیای استکباری، نه عراق بهتنهایی
… کردند، یکىیکى سندها بیرون آمد؛ کمک آمریکا، کمک ناتو،[12] کمک شوروى هم که از روز اوّل معلوم بود؛ بلوک شرق ــ همین کشورهاى اروپاى شرقى که امروز دچار این مصیبتها هستند[13] ــ بزرگترین خدمت را در طول جنگ به رژیم عراق کردند؛ ارتجاع منطقه هم که جاى خود دارد. بنابراین جنگ را رژیم عراق بهتنهایى به وجود نیاورد ــ رژیم عراق یک عامل بود ــ جنگ را همهى دنیاى استکبارى و مَن تَبَع[14] او به وجود آوردند؛ این امروز چیز روشنى است، احتیاج به بحث زیادى ندارد.
هدف دشمنان از جنگ: سقوط نظام اسلامی یا وادار کردن آن به تسلیم
امّا چرا جنگ را به وجود آوردند؟ این هم یک امر روشنى است که جنگ را به وجود آوردند تا نظام اسلامى را از بین ببرند یا وادار به تسلیم کنند. براى آنها فرق نمیکرد؛ میخواستند یا جمهورى اسلامى به خاطر اشغال و گرفتارىهاى جنگ ساقط بشود، یا اگر ساقط نمیشود، همانطورى که همه یا بیشتر کشورهایى که در این مصیبتها دچار میشوند و بالاخره رو به یک قدرتمندى میکنند و دست پیش او دراز میکنند، ملّت ایران و امام عظیمالشّأن این ملّت هم شاید مجبور بشوند در مقابل دشمنان تسلیم بشوند، دست دراز کنند، بگویند خیلى خوب، ما حالا تسلیمیم، نگذارید دیگر عراق این قدر ما را بکوبد. این آرزو هم البتّه به دلشان ماند [امّا] هدفشان بدون تردید این بود. اگر ایران در مقابل آمریکا تسلیم میشد، جنگ زود تمام میشد. البتّه مصیبت سلطهى آمریکا صد برابر از مصیبت جنگ سختتر است. مصیبت تسلّط بیگانه، از مصیبت هر گونه جنگى با هر خسارتى براى یک ملّت …
جنگ تحمیلی امتحان و عبرتی حتی برای پس از پایان جنگ
این جنگ تحمیلى امتحانى بود؛ نه فقط براى همان چند سال، [بلکه] براى بعد از دوران خاتمهى جنگ هم باز جنگ تحمیلى یک محک و یک امتحان و یک عبرت است. هر ملّتى اگر بتواند در هنگام تهاجم دشمنان و خطرى که بیگانگان براى او به وجود مىآورند، از خودش دفاع بکند و دشمن را سرکوب کند و به عقب براند و ویرانىهاى جنگ را بعد از جنگ اصلاح کند و به حال اوّل دربیاورد و عزّت و آبروى آن ملّت را حفظ بکند و یادگارهاى جنگ را …
ناکامی قدرتهای ترکیبشدهٔ جهان در هشت سال جنگ و درس آن برای ملتها
ملّت ما بحمدالله با پیروزى انقلاب اسلامى و بعد از این پیروزى درخشان، خود را از این حالت تحقیرآمیز نجات داد. بعد هم ماجراى جنگ تحمیلى شد و این ملّت بزرگ ثابت کرد که میتواند از خودش دفاع کند و این درسى شد براى ملّتهاى دیگر. ما در مقابل بزرگترین قدرتهاى ترکیبشدهى عالم قرار گرفتیم؛ یعنى همه در مقابل ما صفآرایى کردند با کمک به دشمنمان؛ هشت سال هم طول کشید و بعد از این هشت سال نتوانستند یکصدم از مقاصد خودشان را به دست بیاورند و سرافکنده برگشتند به جاى اوّل. این براى یک ملّت عزّت نیست؟ آنچه من میخواهم تأکید کنم، این است که ملّت ما فراهمآورندگان این عزّت را نباید هرگز فراموش کند؛ آنها چه کسانى هستند؟ رزمندگان، نیروهاى مسلّح، آحاد بسیجِ عظیم و بىپایان مردمى، جوانهاى مؤمن این مملکت، خانوادههاى صبور و غیور این …
پشتیبانی غرب و شرق و آمریکا و ناتو و مرتجعان منطقه از عراق
در مقابل ما فقط عراق نبود - البته آن روز هم میگفتیم، اما بعد از این حوادث سال گذشتهی خلیج فارس، همه اعتراف کردند - غرب بود، شرق بود، امریکا بود، مجموعهی ناتو بود، مرتجعان منطقه بودند، پول بود، سلاح بود، تجهیزات بود، تاکتیک بود، خبر ماهوارهیی بود.
حضور نظامیان غیرعراقی در قرارگاههای عراق و کمک همهٔ دنیا به آن
در یکی از این عملیات بزرگی که در سالهای اخیر داشتیم و طرف مقابل تلاش خیلی چشمگیری از خودش نشان میداد، من اینجا به رفقا گفتم که حدس میزنم الان در سنگرهای قرارگاههای اصلی عراق، نظامیهای غیرعراقی نشسته باشند؛ که البته احتمال زیاد میدادم غربی باشند؛ نحوهی حرکات اینطور نشان میداد. اصلاً نوع کار نشان میداد که یک نَفَس جدید است که دارد آنجا کار میکند؛ بعد معلوم شد همینطور بوده است. همهی دنیا به اینها کمک کردند؛ اما چه چیزی موجب شد که علیرغم وجود آن قوّهی هایل عجیب، اینها نتوانند بر ایران اسلامی - با همهی ضعفهایی که شماها میشناختید و میدانستید؛ ضعف بودجه، ضعف تجهیزات، ضعف در سازماندهیها، ضعف در انضباط، وجود بعضی از اختلافات - مسلط …
به راه افتادن جنگ صدام با انگشت دشمنان برای مشغول کردن ملت
… چیزى که همهى این مشکلات را در سطح کشور به وجود مىآورد، دشمنىِ همین استکبار جهانى، همین آمریکاى جنایتکار و غدّار[2] و همدستانش است. عامل عمدهى بدبختىهاى کشور ما، آنها و مزدورانشان بودند. آنها با اسلام و با ملّت ما که ملّت مسلمان و معتقدى است دشمن هستند. این جنگ تحمیلى را که هشت سال رژیم عراق و صدّامحسین خبیث با ملّت ما جنگید، در حقیقت انگشت دشمنها به راه انداخت، براى اینکه همه را مشغول خودشان بکند. عشایر در جنگ، خوب امتحانى دادند. بنده دیدهام عشایر را ــ چه عشایر شما را، چه عشایر ایلام را، چه عشایر فارس را ــ که در میدان جنگ، چطور با ایمان، با شور و شوق آمدند به طرف صحنهى جنگ؛ امتحانهاى خوبى دادند؛ شهداى زیادى هم دارند.
اعتراف حامیان عراق به پشتیبانی از آن برای دشمنی با ایران و اسلام
… وقتى همهى دنیا هم در مقابل او قرار بگیرند، اگر بِایستد و صبر کند، شکست نخواهد خورد؛ این را تجربه کردیم؛ همیشه میگفتیم ــ قبل از انقلاب میگفتیم، اوایل انقلاب میگفتیم، در طول این ده سال بارهاوبارها میگفتیم ــ امّا حوادث این گفته را براى ما عینى و ملموس کرد. یعنى در بُرههى طولانىاى از زمان، دو ابرقدرت، همپیمانهایشان، دنبالهروهایشان، کسانى که منافعشان با آنها یکى است، کسانى که با آنها بدند امّا از آنها میترسند ــ یعنى تقریباً همهى دنیا ــ ایستادند در مقابل ما و آن دشمن حقیر را تقویت کردند، پشتیبانى کردند؛ و امروز خود آنها دارند اعتراف میکنند که اگر ما از عراق پشتیبانى کردیم، به خاطر دشمنى با ایران بود.[5] برادران ما در دولت سفارش کردند، کلّیّهى اعترافاتى را که مقامات رسمى و خبرگزارىها و گویندگان و سخنگویان در دنیا دارند در این زمینه بر زبان جارى میکنند، جمع کنند که یک کتاب قطور میشود؛ شاید تا حالا [هم ] شده باشد. همه دارند میگویند ما عراق و رژیم عراق را قبول نداشتیم، جنایاتشان را هم میدیدیم، خلافکارىهایشان را هم میدانستیم امّا براى خاطر ایران، براى خاطر جمهورى اسلامى، براى خاطر اینکه اسلام قد عَلَم نکند، به او کمک کردیم.
اعتراف دولتهای حامی عراق به هدف کوبیدن اسلام و انقلاب اسلامی
امروز که به خاطر وضع عراق در دنیا، دولتها، سازمانهاى جهانى، قدرتها، همه و همه در مقابل عراق قرار گرفتهاند، حقایق را افشا میکنند. امروز بسیارى از دولتهایى که در طول ده سال گذشته به عراق کمک کرده بودند در مقابل ایران، اعتراف میکنند که این کمک علیه ایران و براى کوبیدن اسلام و انقلاب اسلامى ایران بوده؛ امروز اعتراف میکنند به اینکه با حرکت اسلامى ملّت ایران دشمنى و خصومت داشتند. این خصومت از طرف کیست؟ از طرف قدرتها؛ از طرف کسانى که میخواستند دنیا را بچاپند، ملّتها را بچاپند و اسلام را مانع خودشان میدیدند، بیدارى اسلامى و حرکت اسلامى را مزاحم خودشان به حساب مىآوردند؛ و حقیقت هم همین است: اسلام و بیدارى اسلامى در مقابل هر گونه …
اتحاد همهٔ قدرتهای جهان علیه ایران اسلامی در هشت سال جنگ
… داشته باشند و داشته باشید و توجّه دارید، این است که اسلام مبارز، اسلامى که متّکى به اراده و نیرو و مبارزهى ملّت است، پیروز است. این دیگر شعار نیست؛ این یک حقیقت متّکى به واقعیّت است. ما کدام درس را میخواهیم گویاتر از درسهایى که در طول این ده سال گرفتیم؟ قدرتهاى بزرگ عالم پشت به پشت هم دادند، دست به دست هم دادند، شاید بتوانند این ملّت را به زانو دربیاورند؛ یک روز و دو روز هم نبود، هشت سال جنگ تحمیلى اینجور گذشت. البتّه تعداد بسیار معدودى و بىاثر یا کماثرى از دولتها و دولتمردان بعضى از کشورها نسبت به انقلاب ما [به صورت] زبانى حمایتهایى داشتند که در حکم هیچ [بود]؛ یک طرف ملّت ایران اسلامى پشت سر آن رهبرى، یک طرف هم تمام قدرتهاى دنیا: آمریکا، شوروى، ناتو، ارتجاع، خردهریزهاى گوشه و کنار عالم پشت در پشت هم در مقابل ایران اسلامى؛ قصد آنها این بود که بتوانند ایران اسلامى را از اسلام پشیمان کنند. قصد ایران اسلامى این بود که به آنها نشان بدهد که ملّتى متّکى به نام خدا و یاد خدا از هیچ چیز نمیترسد و در مقابل هیچ تهدیدى عقب نمىنشیند.
تبدیل توطئهٔ جنگ به وسیلهٔ پیشرفت با ایستادگی ملت
ملّتهاى مسلمان چشم دوختهاند به این ملّت. جنگ تحمیلى هشتساله، ملّت ما را عزیزتر کرد. اگر چه طرّاحان این توطئه میخواستند به جمهورى اسلامى ضربه بزنند امّا ملّت بزرگ ما با ایستادگى خود، با مقاومت خود در راه خدا، توطئه را تبدیل کرد به وسیلهاى براى پیشرفت و به نردبانى به سمت قلّههاى آرزوى اسلامى و ارزشهاى اسلامى. امروز هم همین جور است؛ تهدید قدرتهاى بزرگ، تهدید شیطانها و در رأس آنها آمریکا که شیطان بزرگ است، ملّت ما را یک سر سوزن منحرف نخواهد کرد. ما نسبت به ملّتهاى مسلمان دیگر هم احساس مسئولیّت میکنیم. هر جا یک مسلمانى هست، ما در آنجا وظیفه داریم. ما نمیتوانیم نسبت …
حمایت آمریکا، شوروی، اروپا و ارتجاع منطقه از صدام و سکوت جهان
همین کسی که به کویت تجاوز کرد و دنیا را به هیجان آورد - دنیای بیانصافی که در مقابل تجاوز هشتساله به ایران، آنطور نامردانه سکوت کرد، بلکه به او کمک نمود - همین آدم، با نیروهایش به ایران حمله کرد و هشت سال زور زد و از همهی دنیا هم کمک گرفت - نه مثل حالا که همهی دنیا به اصطلاح با او قهرند - همهی دنیا هم پشت سرش بودند؛ از امریکا گرفته، تا شوروی و فرانسه و خیلی از کشورهای اروپای شرقی، تا خیلی از ارتجاع منطقه - که حالا خودشان هم میگویند پول و همه چیز به او دادهاند - برای اینکه بتوانند نظام جمهوری اسلامی را ساقط کنند؛ ولی نتوانستند. همهی تلاششان را کردند، تا بتوانند ایران را تجزیه کنند؛ ولی نتوانستند. قصدشان این چیزها بود دیگر.
اهداف دشمن از جنگ: سقوط نظام، جدایی خوزستان و تجزیهٔ ایران
آنها که نجنگیده بودند، تا هشت سال در خوزستان بمانند و بعد هم بروند سر جای اولشان بایستند. آنها جنگیده بودند، برای اینکه نظام را ساقط کنند، انقلاب را از بین ببرند، ملت ایران را ذلیل کنند، خوزستان را جدا کنند و ایران را تجزیه نمایند. با این قصدها وارد جنگ شده بودند؛ اما یک مورد، بلکه عُشری از اعشار یکی از اهدافشان تحقق پیدا نکرد. چرا؟ چون ملت در صحنه بود، چون شما مردم بودید، چون شما اراده کردید، چون شما به خدا تکیه کردید، چون شما به نصرت الهی امیدوار بودید، چون شما ایستادید و بالاخره چون شما به دهن متجاوز زدید و او ناکام …
به زانو درنیامدن ایران با وجود حمایت همهٔ دنیا از متجاوز
چنین مسألهیی، برای هر کشوری که پیش بیاید، آن کشور شکست خواهد خورد. یک نفر را جلو بیندازند، همهی دنیا هم پشت سرش بایستند، تجهیزات بدهند، سلاح شیمیایی بدهند، تکنولوژی بدهند، پول بدهند، متخصص بدهند، حتّی نقشه و تاکتیک جنگی روی کاغذ بنویسند و به او بدهند، ماهوارهها را در خدمتش قرار بدهند. چنین حمله و تهاجمی، به هرکدام از این کشورهایی که هستند، بشود، قطعاً به زانو درمیآید؛ اما ایران به زانو در نیامد و نخواهد آمد و به برکت ایمان مردمی و وحدت کلمه، در مقابل قدرتها همیشه پایدار خواهد ماند.
عزت اسلام با وجود ضربات جنگ و ناکامی قدرتها در تجزیهٔ کشور
… هر کارى با نظام جمهورى اسلامى بکنند، بازتاب مظلومیّت این نظام و ایستادگى و مقاومت آن، تأثیرِ برانگیزانندهتر و زندهکنندهترى خواهد داشت در سطح دنیاى اسلام و کسانى را بر خواهد انگیخت؛ کما اینکه تا امروز هر حادثهاى همینجور بوده: جنگ را بر ما تحمیل کردند؛ خب، ما از جنگ خیلى ضربات مادّى و معنوى دیدیم امّا خسارت نکردیم، زیرا با وجود این ضربات، اسلام عزیز شد؛ همه در دنیا فهمیدند که اگر یک ملّتى مؤمن شد و معتقد به خدا و قرآن و روز جزا شد، اینجور جوانهایش با مظلومیّت در میدان جنگ میجنگند، تا حدّى که دشمن را ناکام میکنند، کما اینکه جوانهاى ما دشمن را ناکام کردند. همهى قدرتهاى دنیا دستشان را روى هم گذاشتند تا بتوانند بخشى از این کشور را از آن جدا کنند و تمامیّت ارضى آن را از بین ببرند که آن هم به قصد ساقط کردن این نظام اسلامى بود، و نتوانستند. این، شکست قدرتهاى بزرگ نیست؟ این، غلبه و عزّت و توانایى ملّت ما نیست؟
اعتراف غرب به کمک ناتو، آمریکا و ورشو به عراق
امروز دارند اقرار میکنند؛ هم اروپایىها، هم آمریکایىها ــ روسها را که میدانستیم، خیلى جاهاى دیگر را میدانستیم، [امّا] خیلى جاها را هم نمیدانستیم ــ دارند خودشان اعتراف میکنند که به عراق در طول جنگ چقدر کمک کردند. یعنى ناتو،[8] آمریکا، ورشو،[9] سه محور اصلى قدرت نظامى، دست روى دست هم گذاشتند و به یک طرف کمک کردند تا آن طرف دیگر را شکست بدهد و او را به عقب بنشاند و حکومت او را ساقط کند و سرزمین او را تجزیه کند، و نتوانستند. این واقعاً خیلى عظمت است! عظمت چه کسى؟ عظمت اسلام. پس اسلام در این جنگ عزیز شد و مسلمانها فهمیدند که اسلام با یک ملّت چه میکند. ما همان ملّت شهریور ۲۰ هستیم؛ باد جنگ خورد به این کشور، همه چیز را از ما گرفت؛ دو ساعت نتوانستیم مقاومت کنیم! شمال کشور، شرق کشور، …
کمک غرب و شرق به رژیم عراق از سر ترس و دشمنی با اسلام
جمهوری اسلامی با این خصوصیّات در روز دوازدهم فروردین سال ۵۸ اعلام وجود کرد و امروز یازده سال است که این جمهوری اسلامی مشغول ادامهی حیات و رشد و تکامل است. تمام قدرتهای ضدّاسلامی با جمهوری اسلامی مخالفت کردند. همیشه ما در این چند سال گفتیم که کمک غرب و شرق در جنگ تحمیلی به رژیم عراق و ارتش عراق برای خاطر ترس از اسلام و دشمنی با اسلام بود؛ سالها ما این حرف را در همین تریبون نماز جمعه و جاهای دیگر تکرار کردیم.[24] شاید بعضیها برایشان سخت بود که این حرف را قبول کنند؛ امروز تبلیغات جهانی به این تصریح میکند؛ امروز روزنامهها و مطبوعات و خبرگزاریها این را صریحاً مینویسند. در همین خبرهای یکی دو …
رد ادعای واکنشی بودن تهاجم صدام و برشمردن ریشههای آن
… اینجور است؛ مگر نشان بدهد که دشمن نیست.رژیم عراق با تهاجم به مرزهاى ما در یکى از سختترین شرایط تاریخى زندگى ما، نشان داد که دشمن با ملّت ایران و دشمن با نظام جمهورى اسلامى و دشمن با سلامت و صلح منطقه است؛ این را نشان داده، ثابت کرده؛ جاى تردید که نیست. چه کسى امروز در دنیا باور میکند و در طول این هشت سال کدام آدم عاقل و مطّلعى باور کرده که تهاجم صدّامحسین و لشکریانش به مرزهاى جمهورى اسلامى، عکسالعمل یک چیزى یا یک حرکتى بوده؟ خب، از این حرفها گفتهاند و میگویند؛ امّا کدام آدم عاقل، کدام آدم مطّلع ممکن است که چنین چیزى را باور کند؟ از روى شیطنت بود، از روى شرارت بود، [اگر] به یک نظر نگاه کنید از روى حماقت بود، از روى تحریکپذیرى از دشمنان اسلام بود، از روى تهییج شدنِ حسّ جاهطلبى او بهوسیلهی بعضى از مرتجعین موذى منطقه بود؛ اینها بود.
هدف دشمن از تهاجم نظامی نابودی نظام، نه اختلاف مرزی
… مملکت را نجات دادند. وقتی به آنها گفته شد که دشمن قصد دارد با تهاجم نظامی، نظام جمهوری اسلامی را منهدم بکند و از بین ببرد، مردم قبول کردند، به میدان جنگ رفتند، از موجودیّت جمهوری اسلامی و از تمامیّت کشور دفاع کردند و با گذشت زمان روشن شد که قضیّه چه بوده. همه فهمیدند که قصد دشمن از سازماندهی این حمله و تهاجم نظامی همین بود که نظام جمهوری اسلامی را از بین ببرد. مسئله یک مسئلهی مرزی نبود؛ مسئله یک مسئلهی اختلاف دو همسایه نبود.
توطئهٔ دشمن با هدف تجزیهٔ ایران و سقوط نظام اسلامی
از وحشیانهترین حلقههاى توطئهی دشمن که بر اساس نقشههاى شیطانى و شوم، براى هَدْم[5] اساس اسلام طرّاحى شده بود، هجوم وسیع نظامى و شروع جنگى بود که دشمن با استفاده از جاهطلبى و غرور حکّام عراق طرّاحى کرد و به راه انداخت. این جنگ که با شعارهاى قومى و با هدف تجزیهی ایران و به امید فتح سهروزهی تهران و سقوط نظام اسلامى آغاز شد، خرابیهایى در دو کشور و در منطقه به بار آورد که کمنظیر بود و جنایتهایى در دفتر تاریخ به ثبت رساند که تاکنون نظیر آن مشاهده نشده بود. ملّت رشید ایران به دفع تجاوز برخاست و با دفاع مقدّس از کیان اسلام و میهن اسلامى، سیلى محکمى بر دشمن نواخت و با سلاح و صلاح و در سایهی رهبرى ولىّ خدا، آنچنان حماسهی استقامت و رشادت مظلومانه و سرسختانهاى سرود که در تاریخ بهمثابهی[6] درس بزرگى باقى خواهد …
لجاجت دشمن با لشکرکشی به خلیج فارس، فشار اقتصادی و تجهیز عراق
در طول جنگ، دشمن به جاى تسلیم شدن در برابر حق و تن دادن به عدالت، پیوسته بر لجاج و عناد خود افزود و با طرحهاى پیچیده و لشکرکشى به خلیج فارس و ایجاد فشار اقتصادى و تجهیز عراق براى حمله به مراکز صنعتى و اقتصادى و مسکونى، کمک در تهیّهی سلاح شیمیایى، آخرین تلاشهاى خود را به کار برد؛ ولى در آن مقطع نیز جز رسوایى بیشتر، چیزى نصیب آنان نشد. در این مقطع، با حیله و فریب، شعار جنگ به شعار صلح تبدیل شد؛ و این در حالى بود که وحشیانهترین و نامردمیترین اعمال خصمانه از سوى عراق و حامیانش، در جنگ و حواشى آن به وقوع میپیوست.
هدف جنگ تحمیلی: به تأخیر انداختن بازسازی و عمران کشور
و من به شما عرض کنم، این جنگ تحمیلى را که بر ما تحمیل کردند و هشت سال آن را علیه ما ادامه دادند، براى این بود که ما چند وقت دیرتر به بازسازى کشور و به زنده کردن زمینههاى عمران کشور بپردازیم. استعمار و استکبار میداند که آن روزى که ملّت ایران به کمک مسئولین دلسوز و با دستهاى تواناى گردانندگان و مدیران کشور، بتواند این کشور را یک کشور آباد و آزاد و از همه جهت مرفّه و برخوردار از عدالت اجتماعى و بقیّهی ارزشهاى اسلامى، و زیر چتر شریعت مقدّسهی اسلام …