… ترور ناجوانمردانهی رئیسجمهور و نخستوزیر کشور -مرحوم شهید رجائی و مرحوم شهید باهنر- اتّفاق افتاد. در همین ماه شهریور، ترور شهید آیتالله قدّوسی -دادستان کلّ کشور- اتّفاق افتاد. در همین ماه شهریور، شهادت امامجمعهی تبریز[1] بهدست منافقین اتّفاق افتاد. در همین ماه شهریور -روز آخر شهریور- حملهی نظامی رژیم بعثی صدّام به کشور اتّفاق افتاد. اینها خاطرات عجیبی است، پرمعنا است، پُرمغز است. در همهی این حوادث، رژیم آمریکا پشت قضیّه بود؛ عوامل آمریکایی بودند که یا بهطور مستقیم کمک کردند یا تشویق کردند یا حدّاقل چشمشان را بر این جنایات بستند.
تحمیل جنگ هشتساله و صدام بر ملت از سوی سلطهگران جهانی
… کنم. مهمترین نقطهی قوّت ما در این سی و دو سه سال عبارت است از غلبهی بر چالشها؛ این خیلی مهم است. ما یک ملتی نبودیم که سرمان را پائین بیندازیم، راهمان را برویم، کسی به ما کاری نداشته باشد؛ نه، از روز اول قدرتهای مجهز جهانی، مسلطین جهانی با ما کار داشتند؛ بنای بر اذیت گذاشتند، بنای بر مانعتراشی گذاشتند: علیه ما جنگ تحمیل کردند، صدام را به جان ما انداختند، هشت سال ما را گرفتار کردند، تروریست آوردند، تحریم کردند. ما تا امروز بر همهی این چالشها غلبه پیدا کردهایم؛ یعنی هیچکدام از این چالشها نتوانسته است ملت ما و انقلاب ما را پشیمان کند، به زانو دربیاورد؛ ما بحمداللّه راهمان را با قامت استوار ادامه دادهایم. این مهمترین نقطهی قوّت ماست.
حضور در مناطق مختلف استان کرمانشاه در سال ۵۹ و مشاهدهٔ روحیهٔ دفاع
من در سال ۵۹، اوائل جنگ تحمیلی، سرتاسر این استان را رفتم و از نزدیک دیدم. در گیلانغرب و اسلامآباد که مردم شیعه هستند، در پاوه و اورامانات که مردم سنی هستند، در ریجاب و دالاهو که گروهی مردمِ اهل حق هستند؛ همه جا مردم در حال دفاع، در حال اظهار ارادت به نظام جمهوری اسلامی بودند. من همان روحیهای را که در مناطق گوناگون این استان دیدم، در مرکز استان هم که مجموعهای از نمونههای اقوام و عشایر گوناگون در اینجا هستند، مشاهده کردم. این، صفت برجستهای است.
جنگ هشتسالهٔ صدام به تحریک آمریکا و انگلیس و پشتیبانی رژیمهای مرتجع عرب
امام بزرگوار ما اعلام کردند که یکی از هدفهای این انقلاب، آزادی سرزمین فلسطین و قطع غدهی سرطانی اسرائیل است. امواج پرقدرت این انقلاب، که آن روز همهی دنیا را فرا گرفت، هر جا رفت - با این پیام رفت که «فلسطین باید آزاد شود». گرفتاریهای پیاپی و بزرگی که دشمنان انقلاب بر نظام جمهوری اسلامی ایران تحمیل کردند - که یک قلم آن، جنگ هشت سالهی رژیم صدام حسین به تحریک آمریکا و انگلیس و پشتیبانی رژیمهای مرتجع عرب بود - نیز نتوانست انگیزهی دفاع از فلسطین را از جمهوری اسلامی بگیرد.
اثر سازندهٔ شهادت هفتم تیر در شرایط دشوار اشغال بخشی از خاک کشور
… بیشتری پیدا کرد، هم حقانیت او ثابت شد، هم واقعیت او در جامعه استقرار پیدا کرد. خاصیت این شهادت، این بود. نقابها از چهرهها افتاد، منطق مستحکم جمهوری اسلامی و منطق امام بزرگوار تثبیت شد و نظام نوپای جمهوری اسلامی، آن روز استحکام پیدا کرد؛ توانست حرکت کند. در آن شرائط دشوار، در حالی که دشمن - دشمن نظامی، متجاوز - خود را در بخش مهمی از منطقهی حساس خاک جمهوری اسلامی پهن کرده بود - ببینید چه شرائطی بود آن شرائط دشوار، و چه حادثهی بظاهر تکاندهندهای بود - اما این شهادت، چه تأثیر سازنده و عظیمی را بر انقلاب گذاشت.
تجربهٔ جنگ، فرصتی برای بروز استعداد نسلها
… دشمنان - که بیشتر هم بر روی جوانان این تلاشها متمرکز است - جوانان ما رو به سمت خدا و هدایت الهی دارند. به کوری چشم دشمن، جوان ما، جوان مؤمن است؛ جوان مؤمنِ امروز از جوان مؤمنِ صدر انقلاب - سی سال پیش و بیست و پنج سال پیش - اگر جلوتر نباشد، عقبتر نیست. آن کورهی سوزان، آن تجربهی عظیمِ جنگ تحمیلی که فرصتی برای بروز استعدادها بود، در مقابل هر نسل برجسته و پراستعدادی قرار بگیرد، معجزه خواهد کرد.
آمادگی افرادی از کشورهای دیگر برای فداکاری در دفاع از مرزهای جمهوری اسلامی
… هستند، در کنار اکثریت دنیای اسلام که دارای مذاهب مختلف اهل تسنناند، و در کنار برادران شیعهی خودمان در عراق و در لبنان و در پاکستان و در بحرین و در دیگر نقاط، با یک نگاه به جمهوری اسلامی نگاه میکنند و حاضرند در راه جمهوری اسلامی فداکاری کنند. ما در جنگ تحمیلی افرادی از کشورهای دیگر را سراغ داشتیم که برای دفاع از مرزهای جمهوری اسلامی، آمادهی فداکاری بودند. اسلامی بودن، یعنی وابستهی به اسلام و مبتنی بر شرع مقدس اسلام.
تنها ماندن نظام در برابر دنیای استکبار و تحمیل جنگ
… - علیه ایران چنین و چنان است، که گویی امروز خصوصیتی دارد، درست نیست. از اوّلِ انقلاب تهدیدها به اَشکال مختلف علیه نظام اسلامی و کشور اسلامی ایران وجود داشته است؛ حتّی گاهی بروز نمونهها و تأثیرات این دشمنیها در کشور ما، از امروز سختتر و محسوستر هم بوده است. دوران جنگ تحمیلی و تهدیدهای استکبار و تنها ماندن نظام جمهوری اسلامی در مقابل دنیای استکبار و تحمیل چنان جنگی بر ما، و قبل از آن و بعد از آن تا امروز را فراموش نکنیم؛ امروز هم ادامه همان تهدیدهاست. البته این تفاوت به سود ما وجود دارد که امروز ما تجربه و آگاهیهای بیشتر و نیروهای فراوانتر و ذهنهای آمادهتری در سرتاسر کشور داریم و خدای متعال با مجاهدت مردم و نیّت صلاح و خیری که در ملت و امّت ما وجود دارد، تاکنون با ما رفتار …
حمایت تسلیحاتی و تبلیغاتی آمریکا و انگلیس از صدام
آمریکا و انگلیس ادعا کردند که هجوم آنان برای ازالهی صدام و آوردن دموکراسی و آزادی بر عراق است. آنان عمداً ناگفته گذاشتند که خود آنان صدام قسیالقلب و ستمگران با پشتیبانهائی که به او امکان آن خشونتها و قساوتها را میداد مجهّز کردند. خود آنان دست او را در کشتار سال 91 باز گذاردند و کمترین چشم غرّهئی بر او نکردند، خود آنان در به کار بردن سلاح شیمیایی علیه ایرانیان و حتی علیه مردم حلبچه او را یاری کردند و این جنایات را از او نادیده گرفتند، خود آنان در سالهائی که او جنگ هشت ساله را بر جمهوری اسلامی تحمیل کرد همه گونه در تقویت تسلیحاتی و تبلیغاتی او کوشیدند و چشم بر فجایعی که او بر ملت عراق وارد آورد بستند.
ادامهٔ اشغال مهران و نفتشهر پس از آزادی خرمشهر
… دنیا حاضر نبودند این خبر را پخش کنند -با چشم تردید به آن نگاه میکردند- اما این اتّفاق افتاد و آخر هم همه مجبور شدند به این پیروزی اذعان کنند. در این عملیات، رزمندگان ما بیش از پانزدههزار اسیر عراقی گرفتند و به اردوگاههای اسرا به عقب جبهه فرستادند. البته خرمشهر آزاد شد؛ اما بسیاری از سرزمینهای ما همچنان در زیر پای دشمن بود. مهران و نفتشهر و صدها شهر و روستای ما در طول مرز مغصوب بود.
باج ندادن جمهوری اسلامی به آمریکا و شوروی در دوران جنگ
… چنین نظامی، مستحکم است. این نظام، نظامی نیست که تهدید فلان قدرت و فلان مقام، اخم کردن فلان رئیس جمهور یا فلان سیاستمدار بتواند آن را تکان دهد و متزلزل کند. راه علاج، ایستادگی ملت و دولت در مقابل فزونخواهی امریکا و طمعورزی هر قدرت دستانداز و مستکبری است. یک روز در دنیا دو قدرت بزرگ بودند - امریکا و شوروی - هر دو هم با ایران مخالف بودند - در جنگ تحمیلی - مخالف بودند؛ اما جمهوری اسلامی به هیچکدام باج نداد؛ روی پای خود ایستاد و به مقاصد خود رسید و هیچکس هم نتوانست هیچ غلطی بکند. بعد از این هم همین خواهد بود. ملت ما، ملت زنده و بیدار و آگاهی است.
حملهٔ نظامی و حمایت سالها از مهاجم نظامی
… تحمیل نکند و مقاصدشان را برآورده کند. واقعاً انسان وقتی نگاه میکند، میبیند اینها هر کاری میتوانستند، کردند؛ از ترتیب دادن کودتا، از تحریک کردن عناصری در داخل، از راه انداختن جریاناتی علیه نظام، از مطرح کردن شعار، از دادن پول، از پشتیبانی فکری و نرمافزاری؛ حمله نظامی هم کردند و از مهاجم نظامی هم سالها حمایت کردند.
بمباران شهرها و شهادت هفتاد کارگر اراکی
… از احساسات پاک و صمیمانه حضور پیدا کنم. خدای متعال را سپاسگزارم که یک بار دیگر به من توفیق داد تا با شما مردم اراک و استان مرکزی، در شهری که سرزمین رشد شخصیتهای بزرگ محسوب میشود، ملاقات کنم. من قبلاً - در دوران جنگ تحمیلی - چند بار به این استان سفر کردهام. امروز جنگ و حملات نظامی و بمباران شهرها و خانهها - که در یک نمونه آن، هفتاد کارگر اراکی به شهادت رسیدند - نیست؛ اما همان شور و احساسات، همان غیرت و ایمان، همان محبّت و احساس صمیمیّت در شما مردم عزیز، در شما مرد و زن مؤمن و بامحبّت کاملاً مشهود و محسوس است.
پیشرفت با حاکمیت روح وظیفه و آسیبپذیری با منیت در دوران جنگ
… فراوان دیگری که در آن بزرگوار بود. اساس کار این است. ما در جمهوری اسلامی در این بیست سال، هر جا که توانستهایم تکلیف و اهداف را مقدّم بداریم و خودمان را، اشخاص را، خودها و هواها را تضعیف کنیم، پیش رفتهایم؛ اما هر وقت عکس این شده است، ضربه خوردهایم. در طول دوران هشت سال جنگ تحمیلی، کسانی که در جزئیات ماجراها قرار داشتند، بهتر میدانند، هر جا که روح وظیفه حاکم بود و منیّتها در دستاندرکاران امر کم بود، پیش رفتیم؛ اما هر جا که منیّت آمد، آسیبپذیری هم آمد. امروز هم همینطور است.
حمایت شرق و غرب از رژیم صدام
نظام اسلامی و دولت جمهوری اسلامی در میان این همه کشورهای عالم میایستد و از حقّ ملت فلسطین دفاع میکند. در دوران جنگ تحمیلیِ هشت ساله علیه ما که شرق و غرب به رژیم صدّام کمک میکردند، همسایهی ما - کشور افغانستان - در اشغال شوروی بود. بارها در مجامع جهانی، در ملاقاتها و در گفتگوها به ما میگفتند، شما امروز که دچار جنگ هستید، برای اینکه حمایت شوروی را جلب کنید، این قدر دم از افغانستان نزنید و شوروی را به خاطر دخالت در افغانستان تقبیح نکنید! بله؛ این یک روش معمولی دنیاست؛ اما جمهوری اسلامی …
تحمیل جنگ بر انقلاب اسلامی پس از پیروزی
و اما انقلاب شوروی، وقتی که واقع شد، یک خرده از دشمنان خود روسیه هم کم شد! چون روسیه، یک دشمنان سنتی هم داشت. روسیه، در جنگ بینالملل اول هم بود. یکی از دشمنهای روسیه در همان جا آلمان بود؛ به مجرد این که انقلاب شوروی پیروز شد - عکس انقلاب ما که وقتی پیروز شد، جنگ را به آن تحمیل کردند - جنگش تمام شد! موقتاً شوروی - روسیه - از جنگ بینالملل اول کنار کشید و جبههی به اصطلاح متفقین آن جنگ را که در مقابل آلمان و اینها بودند، تنها گذاشت؛ یعنی جبههی شرقی را بکلی خالی کرد و ضربههای محکمی خورد. تقریباً حدود یک سال به همین شکل بود، بعد دوباره شوروی در اواخر جنگ، …
میدان بروز گوهر وجود جوانان
انقلاب آمد و آن گوهر را به جوانان شناساند. جنگ تحمیلی هم میدانی برای بروز این گوهر تابناک در وجود جوانان شد و الحمدللَّه بعد از جنگ هم ادامه پیدا کرده است. من به شما میگویم بدانید که دشمن، همین نقطه را هدف قرار داده است! اگر نورانی کردن جوانان و متوجّه کردن آنها به اهمیت مصرف کردن جوانی در راه ارزشهای والا، نقطهی فتحالفتوح انقلاب است، فتحالفتوح استکبار و ضدّ حملهی استکبار هم این است که همین نقطه را از جوانان …
مشغولیت کشور به جنگ و اثر آن بر دانشگاهها
… دورههایی در خود داشته است؛ دوران درگیریها، دوران درس نخواندن، دوران تظاهرات و اعتصابهایی که هر روز بر دانشگاه تحمیل میشد. اثر اینها چیست؟ وقتی که دانشجو را از درس خواندن و باز بدارند، شما دلتان میخواهد شکوفایی علمی مثل برق در محیط علمی کشور به وجود آید؟ بعد هم که جنگ تحمیلی و مشکلات آن بود. البته دانشگاهها باز شده بود، کلاسها برقرار شده بود؛ اما کشور مشغول جنگ بود. ما در حقیقت اگر بخواهیم این نوزده سال را غربال کنیم، ده سال از آن در نمیآید. در واقع بعد از پایان جنگ، ما توانستیم به دانشگاه رسیدگی کنیم.
کمک فعال آمریکا به رژیم عراق در جنگ هشتساله
و پس از آنکه علیرغم مجموعهی آن جبههی ظلمت و کفر و طغیان، انقلاب اسلامی به پیروزی رسید، از نخستین روزهای تشکیل جمهوری اسلامی، انواع دشمنیها و کارشکنیها و تهاجمها و توطئهها را بر ضد ایران و ملت انقلابی آن، به کار بست! از کمک فعال به رژیم عراق در جنگ هشت ساله، تا فعالیت برای محاصرهی اقتصادی کامل ایران، تا کمک به عناصر خائن و فراری، تا تبلیغات دایمی در همهی دستگاههای تبلیغی مربوط به خود، تا آتشبیاری در اختلافات منطقهیی، و سعی وافر برای ایجاد اختلاف میان ایران و همسایگانش، تا تلاشهای براندازی و تروریستی به وسیلهی مزدبگیران سازمان سیا، تا فعّالیت شدید برای جلوگیری از انعقاد قراردادهای اقتصادی میان ایران و کشورهای گوناگون جهان، تا دهها حرکت موذیانه و تهدیدآمیز دیگر در همهی جبههها و همهی زمینههای ممکن!
از دست رفتن بخش زیادی از امکانات هوایی در طول جنگ
ما در طول جنگ، تعداد زیادی از امکانات هواییمان را از دست دادیم. البته مقداری هم جایگزین کردیم؛ ولی آن مقداری که از دست دادیم، شاید از لحاظ ارزش، از آنچه که جایگزین کردیم، بیشتر باشد. در عین حال، الان نیروی هوایی ما، از ده سال پیش، از شانزده سال پیش، پیشرفتهتر و بهتر و جلوتر است. امروز شما چیزهایی را میدانید، با ابزارهایی آشنا هستید، در میدانهایی تواناییهایی دارید که ده سال پیش نداشتید. یعنی شما روزبهروز جلو رفتید؛ در حالی که به قدر …
تخریب کارخانهها و راههای کشور در هشت سال جنگ
اگر چشمان باانصاف، وضع کنونی کشور را هم نگاه کنند، این موضوع را تصدیق میکنند. امروز این ملت و این دولت و این کشوری که هشت سال جنگ را بر آن تحمیل و مسلّط کردند؛ کارخانههایش را خراب کردند؛ راههایش را نابود کردند؛ محاصره اقتصادیاش کردند؛ امکانات را از او باز گرفتند؛ هیچ دولتی هیچ کمکی به او نکرد و از داخل بهوسیله کارهای سیاسی و تبلیغاتی هم انواع فشارها را بر آن وارد آوردند، برنامههای بازسازی و بخصوص کارهای زیربنایی را چنان دنبال میکند که ناظران هم به تحسین میپردازند. …
به زانو درآوردن قدرتهای پنهان در پشت عراق به دست جوانان مؤمن
… ریخت - میبینند به ملت بدگویی میکنند؛ به دولت بدگویی میکنند؛ به نظام بدگویی میکنند؛ به امام و به اسلام بدگویی میکنند. اگر کسی غافل باشد و قدرت تحلیل نداشته باشد، خواهد گفت: «عجب! ما تنها ماندیم و ضعیف شدیم.» من میگویم: ای ملت عزیز ایران! ای جوانان مؤمن! ای بازوان نیرومندی که توانستید در طول جنگ تحمیلىِ هشت ساله، قدرتهای زبده عالم را که پشت سرِ عراق مخفی شده بودند به زانو درآورید! بدانید که شما به عنوان یک ملت، در دنیا البته تنهایید؛ اما همان ملتِ تنهایی هستید که قدرتهای استکباری بزرگ، تا مغز استخوانشان از شما میترسند.
حضور در خوزستان و بررسی وسیع منطقهٔ غرب تا خرداد ۶۰
تا آخر آن سال را کلاً در خوزستان بودم و حدود دو ماه بعدش هم تا اواخر اردیبهشت یا اوایل خرداد ۶۰ رفتم منطقهی غرب و یک بررسی وسیع در کلّ منطقه کردم، برای اطّلاعات و چیزهایی که لازم بود؛ تا بعد بیاییم و باز مشغول کارهای خودمان شویم. که حوادث «تهران» پیش آمد و مانع از رفتن من به آنجا شد. این مدت، غالباً در اهواز بودم. از روزهای اوّل قصد داشتم بروم «خرمشهر» و آبادان؛ لکن نمیشد. علت هم این بود که در اهواز، از بس کار زیاد بود، اصلاً از آن محلّی …
مرخص کردن محافظان هنگام رفتن به منطقهٔ خطر
… برای کار در صحنهی عملیات. البته در اینجاها هم، بنده در همان حدِّ توان، مشغول بودهام... مرحوم چمران هم با من به اهواز آمد. در یک هواپیما، با هم وارد اهواز شدیم. یک مقدار لباس آورده بودند توی همان پادگان لشکر ۹۲، برای همراهان مرحوم چمران. من همراهی نداشتم. محافظینی را هم که داشتم همه را مرخّص کردم. گفتم من دیگر به منطقهی خطر میروم؛ شما میخواهید حفاظت جانِ مرا بکنید!؟ دیگر حفاظت معنی ندارد! البته، چند نفرشان، به اصرار زیاد گفتند: «ما هم میخواهیم به عنوان بسیجی در آنجا بجنگیم.» گفتیم: «عیبی ندارد.» لذا بودند و میرفتند کارهای خودشان را میکردند و به من کاری نداشتند.
تصمیمگیری امام خمینی دربارهٔ سرنوشت جنگ
… الهی و به جوار رحمت حق رفت، یک مرد حدوداً نود ساله بود. تا آن زمان، ایشان تلاش و فعّالیت میکرد. ایشان نمی گفت «من کار خودم را کردم و این انقلاب را به پیروزی رساندم؛ حالا بقیه بروند زحمات دیگرش را بکشند.» نه! رنجهای بزرگ و غصّههای بزرگ، مال آن بزرگوار بود. باز هم بزرگترین کارهای ما را ایشان میکرد؛ مثل مسأله جنگ؛ تصمیمگیری در سرنوشت جنگ و بسیاری از دیگر مسائلِ بزرگ کشور. تصمیم گیری را ایشان میکرد.
تحمیل جنگ هشتساله با برنامهریزی استکبار شرق و غرب
اسلام قادر است که مسلمانان و همهی انسانیت را نجات دهد، مشروط بر آنکه درست شناخته و سپس درست به آن عمل شود. نظام اسلامی در ایران به فضل الهی مظهر اقتدار و تواناییهای اسلام و تجربهیی مجسم برای مسلمانان است. و این در حالی است که از عُمر سیزده سالهی آن، هشت سالش در جنگی که با برنامهریزی و کینهتوزی استکبار شرق و غرب بر آن تحمیل شده بود، گذشت و پیش از آن و بعد از آن تا امروز هم بیوقفه آماج دشمنیها و خباثتهای اردوگاههای دشمن قرار داشته است.
تبلیغات خصمانه برای القای بر باد رفتن سرمایهگذاری حامیان دشمن
… بعد در تبلیغات خصمانهاى که علیه ما میشد ــ چه از طرف دشمن مستقیماً، چه از طرف آنهایى که از او حمایت میکردند ــ میگفتند ایران نتوانست بصره را بگیرد! انگار ما از این عملیّات میخواستیم بصره را بگیریم. بله، ما نتوانسته بودیم بصره را بگیریم. این براى چه بود؟ این براى این بود که آن افکارى که نگران نشستهاند، تا ببینند محصول سرمایهگذارى آنها در این جبهه چه شد، احساس کنند که عجب، پس این سرمایهگذارى بر باد رفت! بصره را که نتوانستند بگیرند!
جنگ تحمیلی از جملهٔ دشمنیهای استکبار با جمهوری اسلامی
… دشمنى با جمهورى اسلامى جزو برنامههاى اساسى استکبار جهانى ــ آن روز، دو ابرقدرت شرق و غرب ــ قرار بگیرد و تصمیم بگیرند که این نظام اسلامى را از کارایى و قدرتِ تأثیر بر روى ملّتها ــ که اینقدر مشکل براى آنها به وجود آورده بود ــ بیندازند و دشمنىها شروع شد. از جملهى این دشمنىها تحمیل جنگ تحمیلى بود؛ از جملهى این دشمنىها محاصرهى اقتصادى بود؛ از جملهى این دشمنىها تلاشهاى امنیّتى و خصمانه در داخلِ صفوف قشرهاى مختلف ملّت بود؛ از جملهى این دشمنىها تبلیغات گوناگون علیه جمهورى اسلامى و علیه این ملّت و نسبتهاى دروغ به این کشور و این ملّت و مسئولین این …
انکار تهاجم دشمن در آغاز جنگ با وجود گزارشهای مکرر
من یادم مىآید اوایل جنگ، گزارشهایى میرسید که مثلاً دشمن آمده تا فلان جا، دشمن دارد فلان جا را بمباران میکند، و مکرّر هم از طرف نیروهاى حزباللهى در محیطهاى گوناگون انقلابى، این مطلب تکرار میشد. آن بنده خدایى که مسئول نیروهاى مسلّح بود،[5] انکار میکرد؛ میگفت دروغ است؛ اصلاً چه کسى میگوید عراق دارد به ما حمله میکند؟ رفت آنجا ــ ظاهراً فکّه بود یا سابله بود که شایع شده بود بین مردم که فکّه را گرفتهاند ــ با تلویزیون مصاحبه کرد و گفت: میگویند فکّه را گرفتهاند؛ من الان دارم در فکّه مصاحبه میکنم. آمد بیرون، …
تولید و تعمیر سلاح با همت ملت در برابر عراق
… و عاملى را بیاورند، بین آن و ملّتها فاصله انداختهاند و قبول نخواهد شد از طرف ملّتها؛ این سیاست، سیاست موفّقى نخواهد بود ــ و چه بخواهند همین چیزی که حقیقت امر است و نهایت کار است، یعنى محاصره و فشار بر جمهورى اسلامى را هم بخواهند عمل کنند، قادر نخواهند بود. ملّت مسلمان ایران با دست خالى در مقابل مرکز تراکم سلاح آمریکایى قیام کرد و پیروز شد و بعد در مقابل دولتى که شرق و غرب دنیا او را مسلّح میکردند،[9] با همّت خود، سلاح تولید کرد و تعمیر کرد و از هر جا توانست آورد و ایستاد و بالاخره سر او را به سنگ زد. مگر ملّت ایران آرام مىنشیند که دربارهاش تصمیم بگیرند؟