رفتن به محتوای اصلی

جمهوری اسلامی

نام‌های دیگر: نظام جمهوری اسلامی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

نظام سیاسی برآمده از انقلاب اسلامی و هویت، ساختار و سیر آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در خطبه‌های نماز جمعه تهران به مناسبت نیمه شعبان— ۱۳۵۹/۰۴/۰۶

سیر زمانی

از ۱۳۵۹ تا ۱۴۰۴
۱۳۵۹۱۴۰۴

روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.

تعریف در کلام رهبر

جمهوری اسلامی از لحاظ معنای تحت‌اللفظی به معنای این است که این حکومت، بر دو پایه استوار است: یکی «جمهور مردم»، یعنی آحاد مردم و جمعیّت کشور هستند که امر اداره‌ی کشور و تشکیلات دولتی و مدیریّت کشور را تعیین میکنند؛ و دوّم «اسلامی»، یعنی این حرکت مردم بر پایه‌ی تفکّر اسلام و شریعت اسلامی است؛ و این یک امر طبیعی است. در کشوری که اکثریّت قریب به تمام آن، مسلمان هستند ــ آن هم مسلمان مؤمن و معتقد و عامل، که در طول زمان این ایمان عمیق خودشان به اسلام را ثابت کرده‌اند و نشان داده‌اند ــ اگر حکومتی مردمی است، پس اسلامی هم هست. مردم اسلام را میخواهند؛ این از روز اوّل گفته شد و در طول سالهای متمادی تجربه شد؛ و امروز هم واضح‌ترین حقیقت در نظام ما این است که آحاد مردم و توده‌ی مردم از نظام حاکم بر کشور میخواهند که مسلمان باشد و مسلمانی عمل کند و اسلام را در جامعه تحقّق ببخشد. خب، این حکومت و این نظام با این نام در دنیا اعلام شد و تشکیل شد؛ مردم هم رأی دادند. رأی را هم ـ همان‌طور که عرض کردم ـ در حقیقت مردم به اسلام دادند؛ نام جمهوری اسلامی را حاکی از اسلام دانستند، لذا آرائشان را به نام «جمهوری اسلامی» به صندوق ریختند.
بنابراین، آن‌جا مسأله‌ی مذهب، مسأله‌ی اول نیست که ما بگوییم مذهبت چیست؛ نه، ما میخواهیم آن روحانیونی که در آن‌جا هستند، در خط صحیح جمهوری اسلامی حرکت بکنند؛ این هدف است. خط صحیح جمهوری اسلامی چیست؟ اداره و هدایت صحیح مردم، به رشد رساندن و به تکامل الهی رساندن مردم؛ تا آن حدی که خدای متعال مقدوراتش را در اختیار ما گذاشته و ما میتوانیم انجام بدهیم؛ این مقصود اصلی است؛ لذا بایستی با آقایان با این دید روبه‌رو شد.
آن چیزى که من در درجه‌ى اوّل به شما برادران و خواهران عرض میکنم، این است که این رسانه‌اى که در اختیار شما است ــ رادیو ــ و این بخشى که چند ساعت را فرامیگیرد، یکى از ارکان سازندگى جمهورى اسلامى است. اگر ما جمهورى اسلامى را به این معنا میدانیم که یک نظامى بر پایه‌ى ارزشهاى نوینى و داراى یک جهت‌گیرى و سمت‌گیرى ویژه‌اى به سمت اهداف متعالى‌اى هست ــ طبعاً معناى یک نظام نو غیر از این هم نیست وَالّا انقلاب چه معنا دارد ــ که باید ارزشهاى جدیدى داشته باشد، بر اساس این ارزشها، یک هدفهایى ترسیم میشود و در جهت این هدفها مسیرهایى مشخّص میشود و زندگى یعنى تلاش در این مسیرها. اینکه [گفته شده:] «انّما الحیاة عقیدةٌ و جهاد»[3] یعنى همین.

شاهدها (۱٬۰۲۶ پاراگراف)

تشکیل آن عامل فعلیت یافتن حرکت‌های اسلامی با امید دادن به مسلمانان

… با همه‌ى آن سوابق، اگر پرچم اسلام به شکل حکومت - حکومت اسلامى و جمهورى اسلامى - در این گوشه‌ى دنیا بلند نمى‌شد، تحرکات اسلامى در دنیاى اسلام، به این فعلیت نمى‌رسید. البته زمینه بود؛ اما یک حرکت بسیار ملایم. حرکتى بسیار بطى‌ء، با تظاهراتى کم و بسیار کم‌ارزش. آنچه که این حادثه را در دنیاى اسلام به وجود آورد، تشکیل جمهورى اسلامى بود. چرا؟ چون به مسلمانان امید داد. آن باورى را که در ذهن روشنفکران و مصلحین به وجود آورده بودند که «آقا؛ امروز دیگر روزى نیست که ما دنبال اسلام برویم! بى‌خود خودتان را خسته مى‌کنید!» - حرفهاى متفکرین، غالباً در کتابها و اظهاراتشان، مأیوسانه بود - به کلى و صد و هشتاد درجه، جهتش را عوض کرد. …

سیاست جدی آمریکا و استکبار برای زدودن نقش اسلامی از آن

… در همین مصر، مثلاً سید قطب بود و محمد قطب و چهار نفر از اخوان المسلمین که کارهایى مى‌کردند. اما بقیه‌ى مردم، در این فکرها نبودند. نمازشان را مى‌خواندند و سراغ کارشان مى‌رفتند. امروز شما در دانشگاههاى مصر، مى‌بینید وضع طور دیگرى است. باز هم همان‌طور خواهد شد. پس، براى امریکا، سیاست کور کردن نقطه‌ى امید جمهورى اسلامى، یک سیاست بسیار جدى است. براى اروپا، براى صهیونیسم، براى شبکه‌هاى ناشناخته‌ى اختاپوسى استکبار جهانى، براى همان پیرمردهاى جاافتاده‌ى گروه سیاست خارجى امریکا که مى‌نشینند مباحث سیاست خارجى را تحلیل مى‌کنند و به دست کارشناسان مى‌دهند تا به تصویب و به مرحله‌ى اجرا برسد؛ یا همین‌طور براى انگلیس، این سیاست، یک سیاست اصلى است. کدام سیاست؟ نقش اسلامى را از پیشانى جمهورى اسلامى زدودن! ما در مقابل این، بایستى با تمام قوا مبارزه کنیم. اسلام و نظام اسلامى و حاکمیت اسلامى، آن هم به صورت قرآنى‌اش؛ یعنى به همان صورت «و لن یجعل اللَّه للکافرین على المؤمنین سبیلا[1] .» این‌گونه؛ متعرضانه؛ یعنى به صورت «الاسلام یعلوا و لایعلى علیه[2] ». اسلام این …

نقش اصلی آن حفظ پرچم اسلام و ترویج دین خدا در جهان

… محفوظ است»، مى‌گویند: «خیلى خوب؛ پس چرا نمى‌روید با امریکا بجنگید؟» این شد جواب!؟ چرا نمى‌رویم بجنگیم!؟ چون مصلحت نمى‌دانیم بجنگیم. مصلحت نمى‌دانیم جبهه‌ى جنگ را این‌طورى باز کنیم. طور دیگر، خودمان بلدیم بجنگیم. به گونه‌اى مى‌جنگیم که او نتواند علاج کند. اگر حرکت اسلامى در دنیا باید بماند؛ اگر پرچم اسلام باید بماند - که باید بماند - این، آن نقش اصلى حکومت ماست. ما که نیامدیم فقط در دنیا چهار صباحى زندگى کنیم و بخوریم و برویم! نه! ما مى‌خواهیم اسلام را ترویج کنیم. ما مى‌خواهیم تا آن حدى که مقدور ماست دنیا را مؤمن به خدا کنیم. ما مى‌خواهیم دین خدا را یارى کنیم. ما مى‌خواهیم در راه دین خدا سیلى بخوریم. ما شکنجه شدن در راه دین خدا را افتخار مى‌دانیم؛ مایه‌ى اعتلا مى‌دانیم؛ آن را جواب خدا در شب اول قبر مى‌دانیم؛ آن را جواب …

دشمنی شدید استکبار به سبب بیدار کردن و امید دادن به ملت‌ها

با اسلام به شدّت مبارزه میکنند و از همه بیشتر، از جمهوری اسلامی داغدار و ناراحتند. میدانند که این جمهوری اسلامی و ایستادگی آن امام بزرگوار بود که ملتها را بیدار کرد؛ به آنان امید داد و آنها را به حرکت تشویق کرد. لذا با جمهوری اسلامی به‌شدّت بدند. امروز در دنیای ما، این یک حقیقت است. در کنار این حقیقت - ملت ایران درست توجّه کند و ملتهای مسلمان بدانند - حقیقت دومی قرار دارد و آن این است که اراده، ایستادگی، مبارزه و تسلیم‌ناپذیری ملتها، بر تمام توطئه‌های استکباری، تا امروز غلبه کرده است و بعد از این هم …

آشکار شدن ترس مضاعف استکبار از اسلام با تشکیل جمهوری اسلامی

… رسیده بودند وبراین اساس عمل‌میکردند. در افغانستان همین کار راکردند، درهندهمین کارراکردند و درایران نیز همین کار را کردند. امروز هم استکبار امریکا و ایادی آن، عین همان تجربه را عمل میکنندوپیش میروند. عامل همه اینها هم این است که ازاسلام، بیش‌ازپیش ترسیده‌اند! ترس مضاعف اینها چه وقت آشکار شد؟ آن هنگام که نظام جمهوری اسلامی در ایران به رهبری قائد امّت و انسان بزرگ دوران معاصر و چهره کم نظیرتاریخ ما، امام خمینی بزرگ رضوان‌اللَّه تعالی علیه شکل گرفت و او پرچم اسلام رادراین کشور برافراشت و چنین حکومت مقدّسی را به وجود آورد. باورشان نمیشد که اسلام زنده شود و حکومت ایجاد کند. وقتی حکومت ایجاد شد و قدرتش را دیدند؛ نیروی نفوذ و تأثیر گذاریاش را روی انسانها دیدند؛ قدرتش را بر روی ملتهای دیگر دیدند؛ بیباکیاش را در مقابل تهدیدها دیدند؛ بیطمعی و فریب نخوردنش را در برابر تطمیعها دیدند، فهمیدند حکومتی که باید با آن مبارزه کنند، این است.

محور بودن جمهوری اسلامی در مبارزهٔ استکبار با اسلام برای مأیوس کردن ملت‌های مسلمان

امریکاییها به آن‌جا رفتند تا شاید مانع شوند. اصل قضیه، مبارزه آنها بااسلام است؛ امّا این مبارزه، در محور و مرکز اصلیاش، متوجّه جمهوری اسلامی است. چرا؟ برای این‌که میدانند اگر بتوانند جمهوری اسلامی را از صحنه خارج کنند، دیگر ملل مسلمان، حساب کار خودشان‌را میکنند و مأیوس میشوند. میخواهند آنها رامأیوس کنند. اما چگونه میخواهند جمهوری اسلامی را از صحنه خارج کنند؟ راههایی دارد که هر کدام رابتوانند، عمل میکنند. یکی از راههایش این بود که جنگ را تحمیل کنند؛ و کردند. یکی از راههایش این بود که محاصره اقتصادی کنند؛ که سالهای متمادی کردند. چنان که امروز هم محاصره اقتصادی …

جمهوری اسلامی سنگر اصلی در جهان و لزوم استوار نگه داشتن آن

و اما، موانع بیرونی. امروز سنگر اصلی در سطح عالم، جمهوری اسلامی است. این سنگر را باید محکم نگه دارید. با چه چیز؟ با اتحاد واتّفاق؛ باهمدلی میان آحادمردم ومیان‌مردم ومسؤولین کشور؛ با همدلی میان مردم و دولت، میان‌مردم و مجلس، میان دولت و مجلس، میان کارگزاران کشور و میان آحاد مردم. گروههای مختلف، جناحهای مختلف، سیاستها و جهتگیریهای مختلف، در مقابله با دشمن، باید با هم …

تنها دریچهٔ امید باقی‌مانده برای ملت‌های مسلمان

تنها دریچه‌ى امیدى هم که براى ملّتهاى مسلمان باقى مانده، اینجا است: جمهورى اسلامى. ما این دریچه را ببندیم؟ امید ملّتها را کور کنیم؟ ما هم سکوت کنیم؟ ما هم تسلیم بشویم به فشار قلدرمآبانه‌ى قدرتهاى بزرگ؟ آیا حکم خدا این است؟ خدا به این راضى است؟ سنّت جهاد در مقابل ظلم و امر به‌ معروف و نهى‌ از منکر در اسلام اجازه‌ى چنین فکرى را به ما میدهد؟ حاشا و کلّا؛ اینجا پرچم مبارزه‌ى با ظلم را حفظ …

پرچم‌داری اسلام و لزوم مایهٔ آبروی اسلام شدن و جذب غیرمسلمانان

و امروز بحمدالله‌ پرچم اسلام دست این کشور است، دست این ملّت است، دست این نظام است. امیدواریم که ما در مقابل اسلام شرمنده نباشیم و مایه‌ى سرشکستگى اسلام نشویم؛ مایه‌ى آبروى اسلام بشویم در سطح عالم و نه فقط ملّتهاى مسلمان را امید ببخشیم بلکه غیر مسلمانها را هم به اسلام مجذوب کنیم و آنها را به سمت اسلام بکشانیم. حرکت درست ما به سمت مقاصد اسلامى و موفّقیّتهاى مادّى و معنوى ما، ان‌شاءالله‌ اینها را پیش خواهد برد.

انجام کارهای درخشان در کشور با وجود تضییقات روزافزون دشمنان

امروز کسانى که در معرض تشکیل حکومت در کشورها قرار میگیرند، دست و دلشان میلرزد که آیا میتوانند این بار سنگین را بر دوش بگیرند با این‌همه فاصله‌اى که میان دولتهاى فقیر و غنى در دنیا به‌ وجود آمده است. جمهورى اسلامى ایران، این نظام مقدّس الهى و اسلامى، توانست على‌رغم تضییق‌هاى روزافزون دشمنان، کارهاى درخشانى را در سطح کشور انجام بدهد که یک دولت معمولى در شرایط معمولى و غیر بحرانى نمیتوانست این‌همه تلاش و خدمت را بکند و انجام بدهد؛ و این چیزى است که تصوّر آن براى دشمنان اسلام دردآور است. آنها میخواستند ببینند که جمهورى اسلامى ناکام و ناموفّق میماند.

وابستگی طبیعی نظام جمهوری اسلامی به علمای دین

و امّا مطلبى که در نظر گرفته‌ام که عرض کنم، دو بخش است: یک بخش این است که نظام جمهورى اسلامى به طبیعت خود، نظامى است وابسته‌ى به علماى دین؛ و علماى دین، هم از این حیث که در پدید آوردن این نظام سهم اوفر را داشته‌اند و هم از این‌ جهت که مردم درباره‌ى نظام به آنها مراجعه میکنند و هم از این‌ جهت که خود مسئولند در نظام از جهات مختلف و در مشاغل مختلف، لذا علماى دین و حوزه‌هاى علمیّه باید از وضعیّت نظام …

توفیق نظام در سیزده سال، هم‌سطح یا بیش از توقعات منطقی

نظام جمهورى اسلامى تا امروز در درجات بالاى توفیق قرار داشته است؛ از جهات مختلف. یک نظام حکومتى و اجتماعى را در نظر بگیرید که سیزده سال از عمر آن میگذرد؛ بعد با یک محاسبه‌ى منطقى توقّعاتى را که میشود از نظام با موجودى‌هایش ــ که البتّه موجودى‌هاى گران‌قیمت و عظیمى است ــ و مشکلاتش که آنها هم به نوبه‌ى خود بسیار عظیم بوده است، براى این مدّت سیزده سال داشت، این را اگر بنویسیم بر روى یک صفحه‌اى و بشماریم، یا باید عرض بکنم که همه‌ى آن توقّعات برآورده شده است یا باید بگویم که از آن توقّعات، چیزى بیشتر هم برآورده شده است.

عزت، استقلال و استحکامی که دشمن در نظام احساس می‌کند

این شجاعتى که شما مى‌بینید، این یک موهبت الهى است که امروز به ‌وجود آمده. البتّه در کشورهاى اسلامى هم این موجى است که بحمدالله برخاسته‌. خب، این حالت جمهورى اسلامى است در دنیا: عزّت، استقلال، سربلندى، احساس دشمن از استحکام او که دشمن احساس میکند که مستحکم است، پولادین است، به این آسانى نمیشود او را لرزاند.

پیشرفت نظام بیش از حد انتظار یا دست‌کم به اندازهٔ آن

گزارش من از وضع کشور این است: ما بحمدالله‌ میتوانیم امروز با جرئت، با افتخار، با روسفیدى، با سربلندى بگوییم که نظام اسلامى به نسبتِ آنچه میتوان در امکانات او و مشکلات او فهرست کرد، اگر ملاحظه بشود، بیش از آن مقدارى که متوقّع است، پیش رفته است یا لااقل همان مقدارى که متوقّع است، پیش رفته است. این، آن بخش اوّل قضیّه که من لازم دانستم در این جلسه‌ى با این عظمت و اهمّیّت عرض بکنم؛ وجه آن هم همین است که نظام با شما یک پیوندى دارد و شماها نمیتوانید از اوضاع نظام بى‌اطّلاع باشید. این، کلّیّات و خطوط اصلى‌اش بود. جزئیّات هم به همین اندازه قابل دسترسى است …

نظام عدل و ولایت با رهبری فقیه، غیرقابل مقایسه با دستگاه‌های ظلم و غصب گذشته

… مرحوم کاشف‌الغطاء (رضوان الله‌ علیه) یک قدرى بهتر از آنچه دستگاه بوده، دیده دستگاه را؛ که حالا خود این یک بحث دیگرى است. بنابراین آن روزى هم که علما از دستگاه جدا بودند، این‌ جور نبود که بکلّى بى‌تفاوت باشند. وضع امروز آن هم نمیتواند باشد؛ امکان ندارد باشد. اگر شما فرض کنید که حوزه‌ى علمیّه‌ى امروز میتواند در قبال دستگاه جمهورى اسلامى همان موضعى را داشته باشد که علما در طول زمان نسبت به دستگاه‌هاى حکومتى داشتند، این خطا است از جهات عدیده‌اى: آن دستگاه‌ها، دستگاه‌هاى ظلم بودند و دستگاه جمهورى اسلامى، دستگاه عدل اسلامى است؛ آن دستگاه‌ها، دستگاه‌هاى غصب بودند و دستگاه جمهورى اسلامى، دستگاه ولایت است، حقّ محض است، همه‌ى مسئولیّتها مستند به یک امر الهى است؛ اصلاً قابل مقایسه نیست با آن. علاوه بر همه‌ى اینها، دستگاه جمهورى اسلامى ــ چه بخواهید، چه نخواهید ــ یک دستگاهى است که مبتنى است بر یک عنصر روحانى، زیرا که در رأس این نظام، رهبرى قرار دارد و رهبرى، یک فقیه باید باشد یعنى یک روحانى. بنابراین حوزه‌هاى علمیّه و علماى دین نمیتوانند نسبت به دستگاه و امور کشور و آنچه میگذرد، بگویند «خب خودشان میدانند؛ ما چه کار کنیم؟»؛ نه لَه، نه علیه؛ خیلى مثلاً لطف کنند، بگویند چیزى علیه‌شان هم نمیگوییم؛ نه لَه، نه علیه. نمیشود چنین چیزى. این از آن قبیل …

قوی‌تر و آماده‌تر شدن نظام نسبت به سال‌های قبل به‌رغم دشمنان

بحمدالله‌ امروز جمهورى اسلامى از سالهاى قبل بسیار قوى‌تر، بسیار آبرومندتر، بسیار آماده‌تر [است] براى حرکتهاى بزرگى که خداى متعال براى او مقدّر کرده است و همه‌ى اینها على‌رغم دشمنان، و همه‌ى اینها بر اثر صبر و تلاش دوستان مخلص و ملّت مقاوم و عظیم‌الشّأن ایران و همین جوانان و همین پدرها و مادرها [است]؛ و این نیست مگر فضل الهى و تفضّلات پروردگار.

نخستین تجربهٔ موفق حکومت اسلام و آماج کینه و مبارزهٔ سلطه‌گران

جمهورى اسلامى ایران که نخستین تجربه‌ى موفّق پیروزى و حکومت اسلام است، به همین جهت مورد بغض و کینه‌ى آن سلطه‌ها است و با همه‌ى توان با آن مبارزه‌ى آشکار و پنهان میکنند. دفاع از اسلام، امروز نیز مانند صدر اسلام، جز با گذشت و فداکارى ممکن نیست؛ و جان و مال و تلاش و دانش و آبرو و همه‌ى داشته و اندوخته‌ى مسلمانان صادق باید هر گاه لازم شود، در راه دفاع از آن حقیقتِ روشن و مقدّس صرف شود. همه‌ى آحاد ملّت، بخصوص کارگزاران حکومت …

نخستین نمونهٔ تحقق حرکت اسلامی و تجربه‌ای برای مسلمانان

و مى‌بینیم که ملّتهاى اسلامى مجرّب شدند، دارند عمل میکنند. یک نمونه، جمهورى اسلامى بود، و این نمونه‌ى اوّل بود. مشکلات بسیارى را ما گذراندیم به خاطر اینکه اوّلین نمونه بودیم. مسلمانها باید از این نمونه، تجربه بیندوزند. آن ملّتهایى که امروز بخواهند حرکت اسلامى را در کشورهاى خودشان تحقّق ببخشند، میتوانند کار جامع‌ترى از ملّت ایران نشان بدهند و به منصّه‌ى ظهور بیاورند؛ اگر خدا کمک کند و اگر همّت کنند.

دشمنی عمیق استکبار با جمهوری اسلامی به‌عنوان اسلام تبلوریافته

لکن در این حادثه، تجربه‌اى است و عبرتى است براى ما: اِنَّ فی ذٰلِکَ لَعِبرَة؛[6] این واقعاً عبرت است. یعنى بدانیم که وقتى در مقابل یک حرکت حاکى از میل که هنوز هیچ‌گونه اثر خارجى بر آن مترتّب نشده ــ امّا چون آینده برای آنها مشهود است [میدانند برایشان خطرناک است] ــ این‌چنین صف‌آرایى میکنند که واضح است چقدر خصومت میکنند، شما ببینید با یک اسلامِ تبلوریافته در یک کشور ــ که همان نظام جمهورى اسلامى است ــ چقدر اینها از اعماق وجود دشمنند و چقدر آماده هستند که از انواع طرق استفاده کنند براى نابود کردن آن؛ کما‌اینکه از اوّل انقلاب تا حالا هم ما درگیر بوده‌ایم؛ الان هم عملاً درگیر هستیم در همه‌ى زمینه‌ها، اعمّ از زمینه‌ى اقتصادى یا زمینه‌ى فرهنگى یا زمینه‌ى سیاسى. همه‌جا باید خودمان را تجهیز کنیم و یکى از مهم‌ترین تدابیرِ این تجهیز همین است که جوانان این مرز و بوم را و نوجوانان را و کودکان را اسلامى بار بیاوریم. من خیال میکنم محور کار و سرلوحه‌ى برنامه‌هاى آموزش‌وپرورش در تنظیم کتاب، در تربیت معلّم، در نظارت بر کار …

توجه ذاتی نظام به مناطق دور از مرکز برخلاف هندسهٔ معیوب نظام‌های باطل

جمهوری اسلامی آن هندسه‌ی معیوب را ندارد؛ بعکس، یک نوع حالت مرکزگریزی و دور از مرکزگرایی در طبیعت جمهوری اسلامی هست. ممکن است به‌طور قهری در مواردی از این طبیعت تخلف بشود؛ اما طبیعت دستگاه و برنامه‌ریزی دستگاه، همان است. هنوز از پیروزی انقلاب دو ماه نگذشته بود که امام بزرگوار به بنده مأموریتی دادند و من را به بلوچستان فرستادند و گفتند چون شما نسبت به مسائل بلوچستان سابقه دارید، به آن‌جا بروید و به وضع محرومیت آن منطقه برسید؛ این اولین نشانه‌ی یک حرکت بود؛ در حالی که امام به …

اثبات ماندگاری نظام بر دیرباورترین تحلیلگران جهان

امروز نظام جمهوری اسلامی، بر دیرباورترین تحلیلگران عالم ثابت کرده است که یک نظامِ ماندنی است. نمیخواهیم پیشگویی کنیم - منظور من پیشگویی نیست - هرچند پیشگویی هم میشود کرد. طبیعت این نظام، طبیعت زوال‌پذیری نیست. بعضی از نظامها بِزور سر کار میآیند؛ مثل مرده‌یی که زیر بغلش چند تا چوب زده باشند و اِپل درست کرده باشند و آن‌جا نگهش داشته باشند؛ خیلی از نظامها این‌طوری است. شما ببینید، تا دو سال قبل از این - بلکه شاید تا یک سال قبل از این - نظام اتحاد جماهیر شوروی هنوز یک …

نظام ریشه‌دار و ثمربخش به‌مثابهٔ شجرهٔ طیبه و زوال‌ناپذیر

… و ریشه ندارد؛ اما «مثلا کلمة طیّبة کشجرة طیّبة اصلها ثابت و فرعها فی السّماء. تؤتی اکلها کلّ حین بأذن ربّها».[10] درخت طیبه، همیشه دارد میوه میدهد؛ بهار و تابستان و پاییز و زمستان هم نمیشناسد؛ این برگها و شاخه‌ها دایم در حال شکوفه کردن و میوه دادن است. وقتی ما دیدیم که نظام، نظام ریشه‌داری است و دارد میوه میدهد، پس کلمه‌ی طیبه است؛ زوال‌پذیر نیست. اما اگر خود ماها بیاییم بلایی سر درخت بیاوریم؛ فرضاً مثل بعضی از حیوانات، برگهای درخت را کَلَف بزنیم؛ یا بر تنه‌ی درخت با تبر و اره ضربه بزنیم - نه این‌که نشود نابود کرد - درخت خواهد خشکید. دست گناهکار انسان میتواند همین شجره‌ی طیبه را هم خشک بکند. اگر ما بد …

پذیرش ناگزیر نظام به‌عنوان یک واقعیت از سوی دشمنان

… بلکه بتوانیم با رحلت امام بزرگوار نظام را تغییر شکل بدهیم، یک روز میگفتند بلکه بتوانیم با ایجاد اختلافات داخلی نظام را نابود بکنیم؛ اما فهمیدند که دیگر کاری نمیشود کرد؛ این نظام را به عنوان یک واقعیت باید پذیرفت؛ البته توطئه‌ی درازمدت هم دارند میکنند. پس، این مسأله در دنیا تمام شده است؛ یعنی فهمانده شده است که این نظام، یک واقعیت است. آنهایی که دشمن ما هستند، عاقلترها و واقع‌بین‌ترهاشان باید این را تحمل و قبول کنند؛ چه بخواهند، چه نخواهند؛ چشمشان چهار تا، دندشان هم نرم، باید قبولش بکند؛ چاره‌یی هم ندارند. آنهایی که بیتفاوتند، نه؛ آنهایی که دوستند، خوشحالند.

لزوم انسان‌سازی صحیح در جهت اهداف جمهوری اسلامی

خصوصیّت جمهورى اسلامى این است که دستگاه انسان‌سازى‌اش بایستى صحیح حرکت بکند و انسانِ بابِ هدفهاى جمهورى اسلامى بسازد؛ وَالّا اگر ما بخواهیم انسانِ فقط عالِم بسازیم، منهاى آرزوهاى مقدّسى که یک ملّت و بخصوص مسلمین دارند، بهتر همین است که دانشجوهایمان را گروه گروه روانه کنیم به کشورهایى که دستگاه‌هاى علمى‌شان مجهّزتر و مدرن‌تر از ما است؛ بروند آنجا یاد بگیرند و بیایند اینجا. …

حذف طبقهٔ ستمگر خوانین در بلوچستان به‌عنوان عطیه‌ای بزرگ

جمهوری اسلامی در آن‌جا پیام‌آور یک عطیه‌ی بزرگ بود، و آن این‌که طبقه‌ی ستمگر - خوانین - حذف شدند؛ هرچه هم آمدند و تلاش کردند، نشد. من خودم در سال 58 به بلوچستان رفتم؛ همه‌ی این خوانین درجه‌ی یک بلوچستان به ایرانشهر آمدند و با من ملاقات کردند، تا شاید بتوانند تقرب و تحببی پیدا کنند. من سیاست جمهوری اسلامی را برای آنان روشن کردم. خوانین امیدی پیدا نکردند. البته کسانی بودند که این سیاست را …

نیرومندی و پایداری به‌سبب اتکا به ایمان مردم و جوانان

… و در هر ارتشى از ارتشهاى عالم خوشامد میگوییم؛ افسوس که این فرصت را به آنها نداده‌اند، امّا شما این فرصت را دارید. این سوگندِ شما یکى از محکم‌ترین و مقدّس‌ترین سوگندها است و همین، استحکام بنیه‌ى دینى شما و استحکام بنیه‌ى دفاعى و نظامى این کشور را تضمین میکند. دشمنان اسلام بدانند که جمهورى اسلامى نیرومند و پایدار است؛ چون به دلها و ایمانها و اندیشه‌هاى آحاد ملّتش و جوانان غیورش متّکى است و نیروهاى مسلّحش بازوان این ملّت و عضوى از این پیکر پُرافتخارند.

اسلامی بودن جمهوری در گرو رفتار مسئولان

… «وَفَضَّلنهُم عَلَی العالَمین»[23] یا «فَضَّلتُکُم عَلَی العالَمین»[24] ــ شما را ما بر همه‌ى مردم دنیا برترى دادیم ــ همین بنى‌اسرائیلند که میفرماید: وَضُرِبَت عَلَیهِمُ الذِّلَّةُ وَالمَسکَنَةُ وَ بآءو بِغَضَبٍ مِنَ‌ الله‌؛[25] چرا؟ رفتار خود آنها موجب شد. مگر خدا با بنده و شما قوم‌وخویشى دارد؟ مگر خدا با جمهورى اسلامى ــ با این اسم ــ قوم و خویشى دارد؟ من و شما هستیم که باید معیّن کنیم این جمهورى، اسلامى است یا اسلامى نیست؛ این هم در رفتار ما است. [البتّه] اینکه من عرض کردم یک اقلّیّتى هستند، یک اکثریّتى نیستند؛ واقعاً یک جمع قابل توجّهى هستند که به این چیزها بى‌اعتنائند. بسیارى هم هستند که دندان این چیزها را کشیده‌اند‌، انداخته‌اند دور؛ من مى‌شناسم بین مسئولین دولت؛ کم هم نیستند ــ بین معمّمین، بین …

حملهٔ تبلیغاتی شرق و غرب با برچسب بنیادگرایی و کهنه‌پرستی

پس از پیروزى انقلاب اسلامى و تشکیل جمهورى اسلامى در ایران و اعلام اینکه ملّت ایران درصدد است جامعه‌اى بر اساس ارزشهاى اسلامى بسازد و در آن مقرّرات اسلامى را تحقّق بخشد، موج تبلیغات بوقهاى تبلیغاتى شرق و غرب و وابستگانشان، جمهورى اسلامى را به نام بنیادگرا و کهنه‌پرست و روبه‌گذشته و عناوینى از این قبیل، بشدّت مورد حمله قرار داد و به نام نوگرایى، از اینکه ایران اسلامى میخواهد پایبند به سنّت‌هاى گذشته باشد انتقاد کرد؛ و این در حالى بود و هست که نظامهاى مرتجع و مستبد و پایبند سنّت‌هاى پوسیده که هرگز بویى از مفاهیم نوین عالم مانند آزادى و دموکراسى و حقوق بشر استشمام نکرده و در شرق و غرب جهان کم نیستند، هیچ‌ گاه به آن نامها مورد تعرّض تبلیغاتى قرار نگرفتند! و عبرت‌انگیز آنکه …

فشار شرق و غرب برای ناکام جلوه دادن تجربهٔ حرکت اسلامی

برادران و خواهران مسلمان ما در همه‌جاى جهان بدانند که بخش عمده‌اى از فشار مشترک شرق و غرب بر ایران اسلامى، چه در دوران جنگ تحمیلى و چه قبل و بعد از آن، بدین خیال باطل بود که با شکست جمهورى اسلامى در ایران، تجربه‌ى حرکت اسلامى در چشم مسلمانان سایر کشورها ناکام جلوه کند و برق امیدى که از پیروزى انقلاب در ایران، دلهاى آنان را روشن ساخته بود، نیروى آنان را در این راه مبارک به کار نیفکند. امروز هم تبلیغات وسیع بوقهاى استکبارى که میخواهد انقلاب اسلامى را در ایران، راکد و متوقّف و رسیده به بن‌بست، و نظام جمهورى اسلامى را رویگردان از خطّ انقلاب و امام عظیم‌الشّأن آن (رضوان الله‌ علیه) و آشتى‌جوى با آمریکاى غدّار[31] جلوه دهد، هدفى جز این ندارد. …

محور حرکت جهانی اسلامی و در نتیجه کانون دشمنی‌ها

حقیقت سوّم این است که همه‌ى دنیا فهمیده‌اند ــ هم توده‌هاى مستضعف و محروم عالم و توده‌هاى مسلمان، هم اردوگاه استکبار تشخیص داده و فهمیده ــ که مرکز و محور و کانون این حرکتى که امروز در دنیا در جهت آرمانهاى اسلامى مشاهده میشود، جمهورى اسلامى است، لذا همه‌ى دشمنى‌هاى عالم در درجه‌ى اوّل متوجّه به ما است. ما در لابه‌لاى سخنان گرم و بظاهر دوستانه، همواره نشانه‌هاى خصومت را و کینه را مى‌شناسیم. ما میدانیم استکبار نسبت به جمهورى اسلامى و شما ملّت و این امام بزرگوار ــ که چون دشمن، او را زنده میداند، یک سر سوزن از دشمنى‌اش با او کم نشده است ــ چقدر دشمنند. اگر …